Προέτρεψε την δικηγόρο να μην την αναλάβει, διότι λέει ψέματα, διότι το ίδιο το ψέμα το κουβαλάει στο κεφάλι της που τα άσπρα της μαλλιά είναι τώρα κατάμαυρα (επηρεάζει και η μπόγια το μυαλό;), διότι θέλει ιατρική και όχι νομική προστασία..... http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/sos.html
Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ένας 60χρονος κάτοικος της περιοχής μετέβη στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα και κατέθεσε μήνυση σε βάρος της συζύγου και της κόρης του, καθώς, σύμφωνα με την καταγγελία του, μετά από διαπληκτισμό τον χτύπησαν με λοστό στο κεφάλι.
Οι δύο γυναίκες συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα, ο οποίος τις άφησε ελεύθερες ορίζοντας τακτική δικάσιμο.
Η κατάσταση της υγείας ωστόσο του 60χρονου επιδεινώθηκε δραματικά. Λίγες ημέρες μετά το επεισόδιο διακομίστηκε στον Ερυθρό Σταυρό και τελικά κατέληξε στις 23 Νοεμβρίου, συνεπεία του τραύματος που έφερε στο κεφάλι.
Ο αρμόδιος εισαγγελέας ενημερώθηκε για την εξέλιξη της υπόθεσης και αναμένεται να αποφασίσει εάν θα ασκηθούν διώξεις στη σύζυγο και την κόρη του θανόντος.
Ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1935 (εγώ γεννήθηκα το 1945) και το εμπέδωσα το 2005…
Ένα χιουμοριστικό και σκωπτικό τραγούδι, που σατιρίζει την κατάσταση στην Ελλάδα του μεσοπολέμου. Ηχογράφηση του 1935. Συνθέτης ο Κώστας Μπέζος ή Α. Κωστής, ο οποίος τραγουδά μαζί με το 8μελές προσωπικό του συγκρότημα με χαβάγιες , "Τα άσπρα πουλιά" , καθότι έπαιζαν πάντα με άσπρα.
Χαρακτηριστικό απόσπασμα από το τραγούδι:
" Βρε πώς τη δουλεύουνε εντάξει στην Ελλάδα κάθε μηχανή, όλοι οι παλαβοί να είν' απέξω και οι γνωστικοί μεσ' στο Δαφνί.".
Η οικογένεια του, πήγε διακοπές όπως κάθε καλοκαίρι, και χωρίς αυτόν όπως κάθε καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια, από το καλοκαίρι του 2004!.. Έφυγαν, χωρίς ούτε ένα γεια να του πουν, και απουσίασαν ένα μήνα χωρίς να ενδιαφέρονται αν είναι καλά μόνος του, αν του συνέβη κάτι του ηλικιωμένου ανθρώπου, αν ζει ή αν πέθανε! Θα τα βλέπανε αυτά, όταν γύριζαν… Βέβαια, μεσολάβησε στο διάστημα αυτό της απουσίας τους και η γιορτή του, αλλά μην περιμένετε να τον θυμήθηκαν, και πολύ περισσότερο να του ευχηθούν, ε;
Επέστρεψαν λοιπόν το περασμένο Σάββατο. Και πώς επέστρεψαν; Επέστρεψαν με τρόπο κακοποιό! Επέστρεψαν δυο η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, με θορυβώδη τρόπο για να τον τρομοκρατήσουν! Πετάχτηκε από τον ύπνο του τρομαγμένος, νομίζοντας ότι μπήκαν κλέφτες! Άκουσε μετά τις φωναχτές συζητήσεις τους, και… κατά κάποιον τρόπο ηρέμισε… «Κατά κάποιον τρόπο», διότι θορυβούσαν (ξεφορτώνοντας τις αποσκευές τους, κ.λπ.) μέχρι τις τέσσερις η ώρα!.. Εκείνος, έμενε στο δωμάτιο του, χωρίς να διαμαρτυρηθεί χωρίς να εμφανιστεί (και να πέσει στην παγίδα τις πρόκλησης τους)… Και εκείνοι «φυσικά» δεν του μίλησαν καν, δεν ενδιαφερθήκαν να τον ρωτήσουν τι κάνει... Τι; Θα προκαλούσαν, έτσι, και θα έδειχναν ότι ενδιαφέρονται κιόλας;
Προκαλούσαν, και πριν την αναχώρηση τους, όταν (για δεύτερο καλοκαίρι) λειτουργούσαν το κλιματιστικό με τα παράθυρα ανοιχτά! Δεν διαμαρτυρόταν πια ο άνθρωπος. Καταλάβαινε ότι ζητούσαν αφορμή να εξοργιστεί και να το εκμεταλλευτούν… Τι έκανε; Πήγαινε και έκλεινε την πόρτα του μπάνιου (αφού είχαν το παράθυρο ανοιχτό), έκλεινε και το παράθυρο της κουζίνας που δεν έχει πόρτα και συγκοινωνεί με τον διάδρομο του οποίου τις πόρτες προς τα δωμάτια τους (σαλόνι και τραπεζαρία), τις κρατούσαν και αυτές ανοιχτές! Έκλεινε λοιπόν αυτά τα δυο, και παρακαλούσε να κλείσουν τα τζάμια (είχαν τα πατζούρια κλειστά) από τα δωμάτια τους!
Βέβαια, ο άνθρωπος περίμενε τα χειρότερα μετά την επιστροφή τους! Τα χειρότερα, διότι κάθε καλοκαίρι η κυρία παίρνει δάνειο (έχει και πιστωτική κάρτα) για να κάνει τις διακοπές που απαιτούν κόρη και γιος, και όταν επιστρέφει (με άγριο πάντα πρόσωπο, και άγριες διαθέσεις) δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του τοπικού αστυνομικού τμήματος να πληρώνει τα μισά από τους λογαριασμούς, αλλά απαιτεί την καταβολή όλου του ποσού από τον σύζυγο! Κάτι τέτοιο προφανώς έγινε και φέτος, ξανοίχτηκε δηλαδή πάλι παραθερίζοντας...
Και τι του έκανε σήμερα;
Του ζήτησε να πληρώσει αυτός, όλο το ποσό για το ηλεκτρικό, τα 450 ευρώ (είδατε οι σπατάλες τους;) σε λογαριασμό με ειδοποίηση της ΔΕΗ για ΔΙΑΚΟΠΗ! Και πώς το ζήτησε; Ανθρωπινά νομίζετε; Όχι! Με απειλές: «Ή τα πληρώνεις όλα, ή πάω ξανά στον εισαγγελέα να του ζητήσω να σε κλείσουν και πάλι στο τρελάδικο, και αυτή τη φορά κακομοίρη μου δεν πρόκειται να ξαναβγείς για όλη σου τη ζωή»!.. Αυτά που λέτε η «κυρία» που θέλει να τον διώξει από το σπίτι του, τον ταλαίπωρο τον ανθρωπάκο!!!..
Η κυρία!
Η οποία, αν και υποκρίνεται ότι έχει οικονομικά προβλήματα, παραταύτα, δεν της ήταν φαίνεται απαραίτητο το ενοίκιο που παίρνει από το διαμέρισμα της αλλά πρότεινε στον σύζυγο να πάει να μένει εκεί! Καταλάβατε; Να μένουν μόνοι και να αλωνίζουν στο σπίτι του! Η κυρία, που από πέρσι «απέκτησε» και καστανά σκούρα μαλλιά, από κάτασπρα που τα είχε!.. και η κόρη, που θα είναι φοιτήτρια φέτος, και απαιτεί το δωμάτιο του πατέρα (το τρίτο και τελευταίο του σπιτιού) την κρεβατοκάμαρα δηλαδή από την οποία έχει φύγει η μαμά (κοιμάται με την κόρη στο σαλόνι) και το οποίο δωμάτιο του ανθρωπάκου θέλει λέει να το κάνει γραφείο της!!!
Γιος, κόρη, και κυρία: Τρεις, εναντίον ενός:
Η κυρία, που εκβιαστικά εδώ και χρόνια του ζητάει να τους γράψει το σπίτι του διότι μόνο τότε λέει θα μπορεί να ρίξει χρήματα (έχει μεγάλη περιουσία στο νησί της) για την αποπεράτωση της διώροφης οικοδομής πάνω από την οικία που μένουν…
Η κυρία! Δεν υπάρχει Κύριος και Θεός, «να της δώσει» (μυαλό) «να καταλάβει»;
Εvgenia (Νίτσα Α.): alithia pou ta vriskete tosa polla?
http://xairete.blogspot.com/2009/01/blog-post_3831.html Δεν είναι πολλά, δεν είναι όλα όσα πρέπει να θίξουμε. Δεν παρακολουθώ όλη την επικαιρότητα. Σποραδικά μπαίνω και εγώ σε διάφορες ιστοσελίδες και ενημερώνομαι, και όσα μου κάνουν εντύπωση τα μεταφέρω εδώ ή τα σχολιάζω…
Έχω βλέπετε και διάφορες δουλειές του σπιτιού να κάνω: Να ψωνίσω, να συγυρίσω, να βάλω πλυντήριο και να μαγειρέψω.
Στα διαλείμματα από όλα αυτά, έχω σαν χόμπι να ασχοληθώ με τον υπολογιστή, με την επικοινωνία, με τα κοινά…
Δεν ψήνω τον οβελία, αλλά προηγουμένως έκανα τη βόλτα μου: Περπάτησα όλη την οδό Μ. Γερουλάνου για να ξεμουδιάσω.
Ήξερα βέβαια ότι όλα τα ταβερνάκια της περιοχής Αργυρούπολης που είμαι πελάτης είναι κλειστά σήμερα, αλλά δεν με νοιάζει κι αν δε φάω αρνάκι το Πάσχα!
Την Τετάρτη, θα είναι όλα ανοιχτά, οπότε… τότε, θα το κάψω!..
Βρήκα όμως προηγουμένως στη βόλτα μου μια καφετέρια ανοιχτή στην πλατεία Αγ. Τριάδας, κι έκατσα λίγο εκεί για να ξεκουραστώ... Παρήγγειλα και μια πορτοκαλάδα χυμό, διάβασα και μια δωρεάν εφημερίδα που διατίθεται εκεί (την "μέτρο").
…Και μετά, ακολούθησα το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι…
Επέστρεψα στην καλή σας την παρέα! Πού αλλού θα έβρισκα πιο καλά;
Ανάρτηση από τον P. MICHALOPOULOS στο XAIRETE τη 19 Απρίλιος 2009 7:13 μμ
Ο Ρενάτο Μπρουνέτα είναι ο Ιταλός υπουργός Δημόσιας Διοίκησης. Έξαλλος από την απόφαση Ιταλού δικαστή που υποχρέωσε έναν πατέρα να καταβάλει χρήματα στην 32χρονη κόρη του, γιατί δεν μπορούσε να συντηρήσει μόνη της τον εαυτό της, είπε ότι, αν χρειαστεί, θα πρέπει ακόμη και με νόμο τα παιδιά να εγκαταλείπουν την οικογενειακή εστία στα 18.
Σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες- επισημαίνει η ιταλική εφημερίδα La Stampa-οι Ιταλοί «νέοι» στηρίζονται περισσότερο στους γονείς τους, με το 59% των ανδρών και των γυναικών από 18 ως 34 ετών να συνεχίζουν να ζουν στο σπίτι της μητέρας και του πατέρα τους.
Χρόνια πολλά στον σύζυγο σου, λοιπόν, Σταυρούλα! Που αυτός, είναι, πατέρας!
Διότι είναι και κάτι άλλοι πατέρες, κατ’ ευφημισμόν πατέρες!
Που η κόρη τους (εκτός από το γιο) δεν τους μιλάει εδώ και επτά χρόνια (από τα 12 της) με καθοδήγηση της μάνας επειδή ο πατέρας δεν της έγραφε και το τελευταίο περιουσιακό του στοιχείο (το σπιτάκι του)!
Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) που όταν έμειναν άνεργοι, τα παιδιά συμμάχησαν με την μάνα να τον διώξουν από το δωμάτιο του διότι το… χρειάζονταν! …Και που φρόντισαν με διαβολές να τον κλείσουν στο Δρομοκαΐτειο για να αλωνίζουν, αυτοί, στο σπίτι του.
Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) με κόρες έχιδνες και γιους Πητ Μπόυλ!
Είναι, λοιπόν, πατέρες, και, αυτοί; Πατέρες που τάχα γιορτάζουν σήμερα;
…Και που οφείλουμε να τους ευχηθούμε και… «χρόνια πολλά»; Χα!
Ευχαριστούμε τον/την ανώνυμο σχολιαστή για το σχόλιο (Κυριακή, 21 Ιούνιος 2009, 11:10) στο θέμα αυτό.
Ευχαριστούμε για τις ευχές και για τις προσευχές του, και, γι αυτόν τον πατέρα…
Ο οποίος πατέρας, χτες το βράδυ πήγε πάλι μόνος του να φάει σε εστιατόριο…
Εκεί, έτυχε η μαγείρισσα να τον γνωρίζει (διότι ο γιος της πήγαινε στο ίδιο σχολείο, μικρός, με τα παιδιά του κυρίου αυτού), και τον ρώτησε τι κάνει η κόρη του η Ζωή!
Τι της απάντησε; «Κάποιο λάθος κάνετε κυρία! Εγώ δεν έχω καμιά κόρη! Θα με μπερδεύετε με κάποιον άλλον…».
Έτσι είπε δυνατά! …Και πρόσθεσε - μουρμούρισε: «…με κάποιον που έκανε το λάθος και παντρεύτηκε!».
Η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως φάρμακο για τη θεραπεία κοινών ασθενειών, σύμφωνα με τον δόκτορα Χανς Γιοακίμ Τράπε της πανεπιστημιακής κλινικής Μαριχόσπιταλ στην Χέρνη, της Γερμανίας.
Η κλασσική μουσική είναι η πλέον αποτελεσματική, έχει εξαιρετικά αποτελέσματα επί του άγχους, της κατάθλιψης και των καρδιοαγγειακών παθήσεων.
Εκτός αυτών βοηθά στην αντιμετώπιση των πόνων, του στρες και των διαταραχών του ύπνου και έχει πολύ θετικές επιρροές στο ανοσοποιητικό σύστημα, γράφει ο Τράπε σε γερμανικό ιατρικό περιοδικό.
Επιπλέον η κλασσική μουσική βοηθά στη συγκέντρωση, στη μνήμη, τη δημιουργικότητα και την ενέργεια σύμφωνα πάντα με τη μελέτη του ίδιου επιστήμονα.
Πηγή:www.nooz.gr
Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα τής δικής μας κλασσικής μουσικής...
Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα
Τι τα θες, τι τα θες, πάντα έτσι είν’ η ζωή θα γελάς ή θα κλαις βράδυ και πρωί
Κάθε μας μεράκι γίνεται τραγούδι και το λέμε και μες στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε και μες στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε
Τι τα θες, τι τα θες...
Κι αν στην κοινωνία μάς χτυπούν αλύπητα οι μπόρες μέσα στο τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες μέσα στο τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες
Χρόνια πολλά στον σύζυγο σου, λοιπόν, Σταυρούλα! Που αυτός, είναι, πατέρας!
Διότι είναι και κάτι άλλοι πατέρες, κατ’ ευφημισμόν πατέρες!
Που η κόρη τους (εκτός από το γιο) δεν τους μιλάει εδώ και επτά χρόνια (από τα 12 της) με καθοδήγηση της μάνας επειδή ο πατέρας δεν της έγραφε και το τελευταίο περιουσιακό του στοιχείο (το σπιτάκι του)!
Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) που όταν έμειναν άνεργοι, τα παιδιά συμμάχησαν με την μάνα να τον διώξουν από το δωμάτιο του διότι το… χρειάζονταν! …Και που φρόντισαν με διαβολές να τον κλείσουν στο Δρομοκαΐτειο για να αλωνίζουν, αυτοί, στο σπίτι του.
Πατέρες (κατ’ ευφημισμόν πατέρες) με κόρες έχιδνες και γιους Πητ Μπόυλ!
Είναι, λοιπόν, πατέρες, και, αυτοί; Πατέρες που τάχα γιορτάζουν σήμερα;
…Και που οφείλουμε να τους ευχηθούμε και… «χρόνια πολλά»; Χα!
Ευχαριστούμε τον/την ανώνυμο σχολιαστή για το σχόλιο (Κυριακή, 21 Ιούνιος 2009, 11:10) στο θέμα αυτό.
Ευχαριστούμε για τις ευχές και για τις προσευχές του, και, γι αυτόν τον πατέρα…
Ο οποίος πατέρας, χτες το βράδυ πήγε πάλι μόνος του να φάει σε εστιατόριο…
Εκεί, έτυχε η μαγείρισσα να τον γνωρίζει (διότι ο γιος της πήγαινε στο ίδιο σχολείο, μικρός, με τα παιδιά του κυρίου αυτού), και τον ρώτησε τι κάνει η κόρη του η Ζωή!
Τι της απάντησε; «Κάποιο λάθος κάνετε κυρία! Εγώ δεν έχω καμιά κόρη! Θα με μπερδεύετε με κάποιον άλλον…».
Έτσι είπε δυνατά! …Και πρόσθεσε - μουρμούρισε: «…με κάποιον που έκανε το λάθος και παντρεύτηκε!».
Aurio h giorth tou patera.
Happy Father's Day:)