ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ: "Όταν ο Χριστός ξαναστρώνεται, φίλτατε..."

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Όταν ο Χριστός ξαναστρώνεται, φίλτατε...

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Όπα!

Ανώνυμος είπε...

καλυτερα μα μη ν τα λεμε δημοσια τα προβληματα μας..αρκει που ο Θεος βλεπει..ολοι περναμε μαρτυρια ..ασηκωτα βασανα..τι να πω...κουραγιο

31 Δεκεμβρίου 2009 3:36 π.μ.


Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...

Όπα, αγαπητέ ανώνυμε φίλε!

Γεια χαρά νταν, και τα κουκιά μπαγλάν, άμα λάχει να πούμε! :-)

Α, ...και καλή χρονιά, ...παρεμπιπτόντως!

φιλικά,

Παναγιώτης

Υ.Γ.

Όταν ο Χριστός ξαναστρώνεται, φίλτατε, τότε η μούγκα, ...είναι δειλία και προδοσία!..

31 Δεκεμβρίου 2009 3:50 π.μ.



Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...

Η υπόθεση αυτή εδώ, αγαπητέ ανώνυμε, δεν είναι ένα συνηθισμένο οικογενειακό πρόβλημα, ένα πρόβλημα κλεισμένο σε τέσσερις τοίχους… Είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό…

Ο άνθρωπος αυτός, είχε μια δημόσια δράση: Ήταν από τα νιάτα του (από το 1965) ένα ενεργό μέλος της Εκκλησίας, ήταν διακεκριμένος Κατηχητής…

Δημόσια δε, έκανε γνωστή και την πρόθεση του να παντρευτεί, όταν το αποφάσισε, και ήταν απόλυτα σαφής: ζητούσε χριστιανή σύζυγο… Ως τέτοια δε, του παρουσιάστηκε αυτή η κυρία… Ο άνθρωπος είχε τους ενδοιασμούς του και την απέφευγε, αλλά η κυρία τον κυνηγούσε (τρελά ερωτευμένη όπως δήλωνε), επίμονα, πέντε ολόκληρα χρόνια, μέχρι να τον καταφέρει να την παντρευτεί το 1987…

Σιγά – σιγά όμως, όταν τα δυο τους παιδιά μεγάλωσαν και μπήκαν στην εφηβεία, η κυρία που τα επηρέαζε όλη μέρα στο σπίτι (είχε πάρει πρόωρη σύνταξη με 15 χρόνια υπηρεσίας) τα προσκολλούσε δημαγωγικά κοντά της και τα έστρεφε μεθοδικά και συστηματικά εναντίον του πατέρα… Πρόδωσε την υπόσχεση της για μια χριστιανική οικογένεια, που μια τέτοια οικογένεια είχε φτιάξει ο πατέρας μέχρι τότε, και άρχισε να την καταστρέφει… Βλέπετε, ο πατέρας δεν είχε ερείσματα (για να μην πω βύσματα) στην εκκλησία, αλλά αντίθετα είχε και διωγμούς από αυτήν, για το ότι δεν ήταν ποτέ διαπλεκόμενος αλλά αντίθετα έλεγχε και τα κακώς κείμενα…

Η κυρία, όμως, βρήκε στηρίγματα σε φίλες της που ήταν παράδειγμα προς αποφυγή (άθεες, με διαλυμένες οικογένειες, κ.λπ.), και τις έκανε συμβούλους της… Εγκατέλειψε συζυγική κλίνη και τράπεζα και «συζούσε» με τα παιδιά της, στα άλλα δωμάτια του σπιτιού… Έτσι την δασκάλεψαν να γίνει: Λυσιστράτη! Στο σχολείο δε της μικρής (στο Λύκειο) τον γιο έστελνε σαν κηδεμόνα όταν δεν μπορούσε να πάει αυτή… Τον γιο, που ήταν πια και φοιτητής…

Πίστευε η κυρία, ότι η πολεμική της αυτή, στο να τον εκμηδενίσει σαν οικογενειάρχη, δεν θα είχε αντίδραση αφού ο άνθρωπος ήταν του Θεού και θα καθόταν (όπως νόμιζε) να σταυρώνεται (αυτός και οι χριστιανικές του ιδέες, και η υπόληψη του) στα μουγκά…

Ο άνθρωπος όμως, άρχισε να διαμαρτύρεται όταν έφτασαν στο σημείο να του μπλοκάρουν το Ιντερνετ για να μην ακούγεται η δική του, η χριστιανική φωνή, στις επικοινωνίες που είχε… Έπρεπε το ιντερνετ του σπιτιού να χρησιμοποιείται πια μόνο για τα πορνό τους … Τι να κάνει ο άνθρωπος; Έπαιρνε τους δρόμους, για να βρει κάποιο μαγαζί με ιντερνετ για να στείλει κάποιο μέηλ, κάποια επιστολή του με την ιδεολογία του στον Τύπο…

Έφτασαν ακόμα, μετά, στο σημείο να τον χτυπούν κιόλας οι… οικιακοί του! Μια μέρα, δε, μετά από ένα καράτε χτύπημα που δέχτηκε στο αυτί από τον γιο, βγήκε τρομαγμένος από το σπίτι για να ζητήσει βοήθεια στο δρόμο… Αυτό, εξέθεσε την κυρία που για να του κλείσει επιτέλους το στόμα, συνωμότησε με τα παιδιά της και τον έκλεισε με ψευδείς καταγγελίες στο… Δρομοκαϊτειο!

Αλλά ο λόγος του Θεού, δεν δένεται, ούτε και ο άνθρωπος του Θεού μουγγαίνεται…

Εκεί, στο Δρομοκαΐτειο εξέθεσε τα γεγονότα, περιέγραψε το δράμα του (ήταν Πάσχα του 2006) και γρήγορα αφέθηκε ελεύθερος… Και ελεύθερος πλέον, αλλά και με δική του σύνταξη (μετά από μακρά ανεργία, μέσα σε ένα χρόνο)… Συνταξιούχος πλέον, από το 2007. Αυτή η οικονομική του ανεξαρτησία του έδωσε τη δυνατότητα να έχει τα εργαλεία (υπολογιστές, κλπ) για να μπορεί να συνεχίσει το έργο του το χριστιανικό…

Νομίζετε ότι ο διάβολος θα παραιτείτο; Αντίθετα, λύσσαξε περισσότερο… Τώρα στόχος της σπείρας που λεγόταν οικογένεια του, ήταν να καρπωθεί την σύνταξη του, για να τον σπρώξουν ξανά στην εξουθένωση… Είχαν λέει τα πολιτικά μέσα, ήταν λέει κυβέρνηση αυτοί, ενώ ο πατέρας (έτσι του έλεγαν) είναι ένα ανθρωπάκι που το μόνο «βύσμα» του (του έλεγαν) ήταν να πάει στην εκκλησία για να ανάψει ένα κεράκι, ο «κακομοίρης»! Τέτοια και τόση η κακία και η αλαζονεία τους…

Τότε ο άνθρωπος, άρχισε να δημοσιοποιεί το πρόβλημα του μέσα από μια ιστοσελίδα που είχε…

Έτσι, όταν η σπείρα τον οδηγούσε στις αστυνομίες και στις εισαγγελίες με νέες ψευδολογίες εναντίον του, ο άνθρωπος είχε πλέον φωνή… Δεν ήταν το άφωνο (από το σοκ) πρόβατο που ήταν τότε, που (ξαφνικά, απροσδόκητα και χωρίς να φταίει σε τίποτε) τον έκλειναν στο Δρομοκαΐτειο… Τι έκανε; Όταν τον εδίωκαν οι «δικοί» του, πάταγε πλέον ένα κουμπί, αυτό του εκτυπωτή του υπολογιστή του (με τις τελευταίες αναρτήσεις του μπλογκ του), και αμέσως είχαν οι αστυνόμοι και οι εισαγγελείς, μια πλήρη εικόνα των θυτών του, της… φαμίλιας!..

Αυτή η δημοσιότητα, λοιπόν, του έχει δώσει την ελευθερία του μέχρι σήμερα… Μέχρι και τώρα που σας γράφει και το σχόλιο αυτό!..

31 Δεκεμβρίου 2009 5:46 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_8458.html

Δρομοκαΐτειο

Διαβάζω, σήμερα:

[…] …Συγκεκριμένα ως επαγγελματίες ψυχικής υγείας καταγγέλλουμε τον τρόπο με τον οποίο οδηγούνται οι ασθενείς μετά από εισαγγελική παραγγελία στο εφημερεύον ψυχιατρικό νοσοκομείο ή στα εξωτερικά ιατρεία ενός γενικού νοσοκομείου που εφημερεύει για ψυχιατρικά περιστατικά. Εφόσον πρόκειται για εισαγγελική παραγγελία οδηγείται με συνοδεία αστυνομικών οργάνων. Είναι δηλαδή υποχρεωμένη η αστυνομία να μεταφέρει τον ασθενή προς εξέταση στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί ότι σε όλες τις πολιτισμένες χώρες αυτή την παρέμβαση την κάνει ομάδα επιστημόνων αποτελούμενη από ψυχίατρο, ψυχολόγο, νοσηλευτή ψυχικής υγείας και κοινωνικό λειτουργό. Σε κάποιες περιπτώσεις ζητείται η παρουσία της αστυνομίας η οποία είναι «διακριτική». Αυτή η πολυκλαδική ομάδα λοιπόν είναι που αξιολογεί την κατάσταση του ασθενή και παρεμβαίνει προκειμένου να διαχειριστεί την κρίση.

Τον ειδικό ρόλο αυτής της συγκεκριμένης πολυκλαδικής ομάδας δυστυχώς στην Ελλάδα τον αναλαμβάνει η αστυνομία χωρίς τη συμβολή κανενός επαγγελματία ψυχικής υγείας, η οποία συλλαμβάνει τον ασθενή και τον οδηγεί με το περιπολικό στο Τ.Ε.Π. Αρκετές φορές βέβαια μεσολαβεί και η πολύωρη παραμονή τους στα κρατητήρια της αστυνομίας. Ο ασθενής έτσι βιώνει τη βία και τον εγκλεισμό πριν ακόμη οδηγηθεί σε κάποια υπηρεσία υγείας που έχει ανάγκη.

Η συγκεκριμένη τακτική φυσικά αρκετές φορές από μόνη της έχει σαν επακόλουθο την επιδείνωση των συμπτωμάτων του ασθενή και την εκδήλωση βίαιης και επιθετικής (ουσιαστικά αμυντικής) συμπεριφοράς τόσο πριν όσο και κατά τη εισαγωγή του στο τμήμα. Η βία και ο εγκλεισμός παράγουν βία. Παράλληλα τον στιγματίζει ως «επικίνδυνο». Στην Ελλάδα λόγω της έλλειψης υπηρεσιών κοινοτικής παρέμβασης το ποσοστό της ακούσιας νοσηλείας ψυχικά ασθενών ξεπερνάει το 55% με 60% των περιπτώσεων που εισάγονται. […]

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥ.ΝΟ.ΨΥ.ΝΟ. – Ε.Σ.Υ. του Νομού Αττικής
Πρόεδρος, Γεώργιος Αβραμίδης Γραμματέας, Ειρήνη Παρή


ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009

Βγάζει τρελό τον πατέρα της, γιατί τη συμβουλεύει να κόψει τα ναρκωτικά!

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας «Mean Girls», επιθυμεί να λάβει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του ίδιου της του πατέρα, Michael Lohan… Δήλωσε πως δεν τον θέλει στην ζωή της…

Στο προφίλ της στην ιστοσελίδα ‘Twitter’ έγραψε: «Ο πατέρας μου είναι τρελός και ποτέ δεν υποστήριξε την οικογένειά του, παρά μόνο μας απειλούσε. Θα έπρεπε να βρίσκεται πίσω από τα σίδερα της φυλακής». Η ίδια δήλωσε πως την επόμενη φορά που θα πάει για ψώνια, θα «ψωνίσει» ένα νέο επίθετο, μια και δεν θέλει να έχει καμία σχέση με τον Michael.

Ο πατέρας της όμως δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια, αλλά απάντησε στις δηλώσεις της κόρης του, λέγοντας πως προσπαθεί να την βοηθήσει να ξεφύγει από τον εθισμό της στα χάπια. Συγκεκριμένα εξήγησε: «Θέλω η κόρη μου να σταματήσει τα φάρμακα. Δεν τα χρειάστηκε ποτέ στην ζωή της. Δεν θα κάτσω απλά να την βλέπω να πεθαίνει. Ας με μισήσουν τώρα, αλλά μετά θα με λατρέψουν, αφού θα της αλλάξω την ζωή».

Πηγή: gossip-tv.gr

Μια παρόμοια περίπτωση έχω, κι εγώ, υπόψη μου…

Ήταν που λέτε ένας πατέρας που είχε δυο παιδιά: μια κόρη και ένα γιο. Τα μεγάλωνε με χριστιανικές αρχές στις οποίες έδειχνε να συμφωνεί και η σύζυγος του, η οποία για να τον πείσει να την παντρευτεί τον κυνηγούσε 5 χρόνια υποδυόμενη την χριστιανή…

Όταν όμως τα παιδιά μπήκαν στην εφηβεία, άρχισαν οι κακές εξωτερικές επιρροές να χαλάνε τον χαρακτήρα τους… Και να μερικά χαρακτηριστικά περιστατικά:

1. Ο γιος, παραπονιόταν (ενώ πήγαινε γυμνάσιο ακόμα) ότι σε άλλα σπίτια υπήρχαν πιο προοδευτικοί γονείς που ψωνίζουν, λέει, πορνο-ταινίες από το βίντεο-κλαμπ, ενώ ο δικός του πατέρας «λογόκρινε» την τηλεόραση του σπιτιού, αλλάζοντας κανάλι σε ακατάλληλα για τα παιδιά του έργα…

2. Αλλά και η κόρη (5 χρόνια μικρότερη του γιου) άρχισε κάποτε (γυμνασιόπαιδο πια κι αυτή) να μισεί τον πατέρα της όταν αυτός διαμαρτυρόταν για το ότι όταν τα παιδιά του έπαιρναν στο δωμάτιο τους την τηλεόραση (είχαν μια συσκευή) μετά την έβρισκε ρυθμισμένη να πιάνει πειρατικά κανάλια ροζ τηλεφώνων με γυναίκες να αυνανίζονται…

3. Καπάκι στο μίσος, και, η σύζυγος! Η σύζυγος, που υπερασπιζόταν με πάθος την κόρη της (με την οποίαν έμενε πια στο ίδιο δωμάτιο εγκαταλείποντας εκδικητικά τον πατέρα) ισχυριζόμενη ότι τα κανάλια αυτά, …«βγαίνουν μόνα τους»!..

4. Ο γιος, πάλι, έγινε μια μέρα έξω φρενών (στο Λύκειο πια) όταν ο πατέρας του ζήτησε εξηγήσεις όταν έπεσαν από τη τσέπη του μπουφάν του γιου διαφημιστικά έντυπα για… δονητές!..

5. Αργότερα δε, όταν ο γιος αποφοίτησε από το Λύκειο και μαθήτρια Λυκείου ήταν πια η αδελφή του, αυτός, εμφανιζόταν σαν Κηδεμόνας της στο σχολείο. διότι αυτόν ήθελε η κόρη, και όχι τον πατέρα…

6. Δεν ήθελαν τον πατέρα, στο σπίτι του οποίου έμεναν, και που του έριχναν και φάπες και κλωτσιές…

7. Μια μέρα ο γιος, μετά από παρότρυνση της μητέρας χτύπησε με καράτε πίσω από το δεξιό αυτί τον πατέρα, ο οποίος πατέρας τρομαγμένος (μην τον αποτελειώσουν) βγήκε από το σπίτι φωνάζοντας «βοήθεια», πριν σωριαστεί λιπόθυμος σε κάτι μπάζα, εκεί, μπροστά στο κρεοπωλείο απέναντι από το σπίτι… Ο κρεοπώλης μάλιστα τηλεφώνησε στο 166, ενώ κάποιοι άλλοι γείτονες στην άμεση δράση… Το πλήρωμα δε του περιπολικού που κατέφθασε έκανε αυστηρές συστάσεις στο γιο για τη βίαιη αυτή συμπεριφορά του… Ήταν μάλιστα η μέρα που παντρευόταν ο νεαρός γείτονας του διπλανού σπιτιού, και ο τραυματίας πατέρας έγινε οικτρό θέαμα σε τόσο κόσμο με το αυτί του να έχει γίνει (από το καράτε του γιου) σαν μια μεγάλη… μελιτζάνα!!!..

8. Η μητέρα τότε, άρχισε να ανησυχεί για την εικόνα αυτή των παιδιών της που άρχισε πλέον να βγαίνει προς τα έξω… Άρχισε ακόμα να ανησυχεί, και για το ενδεχόμενο να αποκληρώσει ο πατέρας τα παιδιά του…

9. Τότε δημιουργήθηκε η σπείρα! «Ήρθε η ώρα να πάρουμε τα όπλα» δήλωσε η μητέρα!!!.. Τα όπλα τους δε, ήταν (όπως οι ίδιοι καυχιόνταν), και, πολιτικά…

10. Ζήτησαν από τον πατέρα να τους γράψει το σπίτι του, το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που του είχε απομείνει (όλα τα άλλα τους τα είχε δώσει από πολύ πριν) και όταν εκείνος αρνήθηκε, τότε, κατάφεραν να εκδώσουν εισαγγελική εντολή (με χίλια δυο ψέματα) ότι τάχα εκείνος ήταν ο βίαιος και ο παράλογος, έως και επικίνδυνος, στο σπίτι, και να τον κλείσουν στην Αγία Μαρκέλλα, στο Δρομοκαΐτειο!!!..

http://xairete.blogspot.com/2009/11/blog-post_3808.html


ΣΧΕΤΙΚΟ:

Πέρασε καιρός από τότε, φτάσαμε στην άνοιξη του 2005, όταν η σύζυγος επέστρεψε σπίτι από μια δουλειά της σε ένα σπίτι όπου τσακώθηκε (έκανε την μπέιμπυ σίτερ, και τη διώξανε).

Γύρισε στο σπίτι (νωρίς το πρωί, αφού πήγε και την απολύσανε) γύρισε λοιπόν νευριασμένη, νευρίασε ακόμα περισσότερο που είδε τον σύζυγο της χαρούμενο και γαλήνιο διότι άκουγε κάτι χριστιανικά τραγούδια, και μετά από λίγη ώρα βλέπει ο μέχρι τότε ειρηνευμένος άνθρωπος, βλέπει να ανοίγει με ορμή η πόρτα του δωματίου του και να μπαίνει μέσα ένας αγριεμένος αστυνομικός τον οποίον είχε φέρει η σύζυγος του (για να εκδικηθεί αυτόν για το περιστατικό που είχε στο σπίτι εκείνο), ένας φουριόζος αστυνομικός λοιπόν, με εισαγγελική εντολή, για να τον πάει στο ψυχιατρείο, διότι η σύζυγος με διάφορα ψέματα είχε καταφέρει να πείσει ότι είναι επικίνδυνος στο σπίτι. Στο σπίτι στο οποίο έτρωγε και από το γιο του ξύλο (το γιο που φοβόταν μήπως τον αποκληρώσει), στο σπίτι που παρά τις πιέσεις και τις απειλές τους δεν υπέκυπτε για να τους το γράψει!..

Ακολούθησε η επί ένα και μισό περίπου μήνα παραμονή του στο ίδρυμα που τον πήγαν (ήταν εκεί και τη Μεγάλη Εβδομάδα, αν λέει κάτι αυτό σαν συμβολισμός), από το οποίο δεν μπορούσαν να του δώσουν εξιτήριο νωρίτερα (τα τεστ ήταν εντάξει) διότι, όπως του έλεγαν οι ψυχολόγοι εκεί, τους έδενε τα χέρια, η εισαγωγή του με εισαγγελική εντολή... Του έδιναν όμως πολύ τακτικά άδειες.

Ειδοποιήθηκε λοιπόν η σύζυγος για το εξιτήριο του η οποία στενοχωρήθηκε πολύ (αλώνιζαν στο μεταξύ στο σπίτι, και είχαν κέρδος από το φαγητό του), στενοχωρήθηκε που θα ήταν και πάλι πλήρως ελεύθερος, και παρά το ότι ο γιατρός που τον είχε «χρεωθεί» την διαβεβαίωνε ότι είναι μια χαρά, εκείνη (ξαφνιασμένη από την σύντομη σχετικά απελευθέρωση του) τον παρακαλούσε να δώσει ένα εξιτήριο που να λέει ότι δεν είναι καλά ώστε να διεκδικήσει με αυτό μια πρόωρη (αναπηρική του) σύνταξη!!!.. Αλλά ο γιατρός δεν της έκανε τη χάρη να παίξει το τρελό αυτό παιχνίδι της.

Σε ένα χρόνο από τότε, η αίτηση του για συνταξιοδότηση (κανονική με 10.000 ένσημα) έγινε δεκτή από το ΙΚΑ το οποίο επίσπευσε τις διαδικασίες μετά από σχετική έκκληση του στην οποία διεκτραγωδούσε το μαρτύριο του: Ξύλο (ψυχικό κυρίως, καθημερινό), και πείνα (την μπουκιά από το στόμα, του έπαιρναν), αλλά και διωγμός αφού του έλεγαν να φύγει από το σπίτι διότι το δωμάτιο του θέλει να το κάνει γραφείο της η κόρη...

Στην αρχή λοιπόν του καλοκαιριού αυτού (2007) άρχισε η συνταξιοδότηση του και τότε η σύζυγος προθυμοποιήθηκε να τον πάρει μαζί της στις διακοπές, της οικογένειας «της», μια που τώρα θα μπορούσε να πληρώνει όλα τα έξοδα.

Είχε ήδη γλυκαθεί από την απλοχεριά του («τι κουβαρντάς που είσαι, άντρα μου», του έλεγε) όταν μέσα σε δυο μήνες ξόδεψε στο σπίτι όλα τα αναδρομικά (πέντε μηνών) που είχε πάρει από το ΙΚΑ. Τα δε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ που τους έδινε, τα έπαιρναν σαν στραγάλια. Τους έδωσε χρήματα να πάρουν το καλύτερο ψυγείο, αλλά χρήματα και για κλιματιστικό στα δωμάτια τους για τον επερχόμενο καύσωνα.

Μια μέρα ο γιος, ο Π..., του είπε και μια «καλημέρα», και ο πατέρας, από τη χαρά του, του αγόραζε ό,τι του ζητούσε, όπως μια επίπεδη μεγάλη οθόνη για να βλέπει καλύτερα τις ταινίες που συνέχεια (!!!) κατέβαζε από το Ίντερνετ, αλλά και άλλα πολλά δώρα του έκανε. Τους έβγαζε δε και έξω για τραπέζωμα.

Στην σύζυγο δε, έδωσε χρήματα να πληρώσει όλους τους λογαριασμούς που χρωστούσε, αλλά όπως έμαθε μετά δεν τους εξόφλησε όλους (έκανε «μπάζα»), και σε κάποια φάση, του ζητούσε ξανά και ξανά χρήματα για το λόγο αυτό.

Στο μεταξύ, αυτός ξόδεψε κάποια χρήματα για να ζήσει πιο άνετα, να φάει ένα φαγητό της προκοπής, αλλά και σε γιατρούς (οδοντιάτρους, ορθοπεδικούς, και ρευματολόγους) διότι είχε παραμελήσει πολύ την υγεία του τον τελευταίο καιρό ως «σταυρωμένος» από την ιδία του την οικογένεια.

Αυτό (να έχει και αυτός χρήματα για προσωπικά του έξοδα) δεν άρεσε στη σύζυγο (θυμήθηκε τον παλιό «καλό» εαυτό της, από τότε με το γλαστράκι του βασιλικού) και άρχισε πάλι τις σκηνές, διαμαρτυρόμενη ότι θέλει περισσότερα χρήματα από αυτόν για την οικογένεια «της» με την οποία εξακολουθούσε να... «συζεί» στα άλλα δωμάτια του σπιτιού, μακριά του - χωρισμένη - στην ουσία (αν και δίπλα του, τοπικά).

Της πρότεινε τότε, να πληρώνει τα μισά από τους λογαριασμούς του σπιτιού, (ήδη από την αρχή του καλοκαιριού δεν έτρωγε από το φαγητό της μια και δεν το επιθυμούσε η σύζυγος, και επιβαρυνόταν ο ίδιος να ψωνίζει και να μαγειρεύει), αλλά η σύζυγος μαινόμενη του απάντησε ότι τα θέλει όλα, και ότι θα τον πάει στον εισαγγελέα για να διεκδικήσει όλη τη σύνταξη του, διότι έχει λέει πολλά έξοδα και δεν τις φτάνουν τα δικά της περιουσιακά στοιχεία (το ενοίκιο που εισπράττει, η σύνταξη της, οι μεγάλες εκτάσεις στο νησί της, αυτές που κληρονόμησε, κ.λπ.), διότι στο μεταξύ αγόρασε και αυτοκίνητο στον κανακάρη της ο οποίος είχε δηλώσει ότι χωρίς Ι.Χ. δεν αξίζει να πηγαίνει στη σχολή του, τόσο μακριά που είναι στον... ίδιο νομό!!!..

(Από το εξαφανισμένο ιστολόγιο μου, τα "χαιρετίσματα")

http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/blog-post.html



ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει...

Σχόλια, στην ιστοσελίδα του ("παπαράτσι") κ. Μανόλη Μαυρομουστακάκη:

Σχόλια, στην ιστοσελίδα του ("παπαράτσι") κ. Μανόλη Μαυρομουστακάκη:

Σήμερα 12:06 από χρήστη ΜΑΡΙ
Γιατί κάθε μέρα σε αυτό το σάιτ γίνονται καυγάδες? Γιατί? Κύριε Μιχαλόπουλε φέρε παπά για αγιασμό και ευχέλαιο να φύγουν τα κακά πνεύματα για να ηρεμήσουμε

Σήμερα 12:09 από χρήστη Χωρίς Όνομα
Κύριε Μιχαλόπουλε, τρέξτε γρήγορα με αυτόν τον αγιασμό! Εδώ είναι μία και λέει τη μαμά μου κατίκι Δομοκού! Γκαμίτικε το σύμπαν στα καλά του κατσούμενου σας λέω!

Σήμερα 12:10 από χρήστη Χωρίς Όνομα
12:09 ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑ

Σήμερα 12:56 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Σας στέλνω την ευχή μου (σαν παππούς), έχετε και την ευλογία μου (σαν χειροθετημένος κληρικός - «Αναγνώστης»), σας σταύρωσα κιόλας (σαν Ορθόδοξος Χριστιανός) για να έχετε ειρήνη... Τι άλλο να κάνω; Α, και ...πολλά φιλιά, σας στέλνω άμα λάχει να πούμε! :-)
http://www.blogger.com/profile/08980525559058575375

Σήμερα 13:01 από χρήστη Χωρίς Όνομα
Μιχαλόπουλος ήρθες αργά! Εκτονώθηκε η κρίσις!Αλλά με την ευκαιρία κανα ευχέλαιο δεν ρίχνεις;

Σήμερα 13:43 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν έχω τέτοιο βαθμό ιεροσύνης ώστε να τελώ, και... μυστήρια! :-)

Σήμερα 13:48 από χρήστη Χωρίς Όνομα
Κολλάς αδερφέ σε κάτι λεπτομέρειες...ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Σήμερα 13:49 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Το Μυστήριο του Ιερού Εύχελαίου: Ή σύσταση του ιερού αυτού Μυστηρίου στηρίζεται στην εξουσία πού έδωσε ό Χριστός στους Μαθητές Του, «...ώστε (μ' αυτήν την εξουσία) θεραπεύειν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» (Ματθ. ι', 1).

Σήμερα 14:02 από χρήστη Ελένη
Βοήθειά μας.

Σήμερα 14:17 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΜΗΗΗΗΗΗΝ!
http://xairete.blogspot.com/2010/04/blog-post_4571.html

Σήμερα 14:25 από χρήστη DINA
MIHALPOULE DINIS RESITAL SIMERA!!!!!!!!!!!!!PIOS TA MOU TO ELEGE!!!!!

Σήμερα 15:49 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ξύπνησα με τη σκέψη σου σήμερα, αγαπητή Ντίνα! Έκανα τον σταυρό μου, και στην προσευχή μου παρακάλεσα τον Κύριο να αλλάξει κάτι, να μη μαλώνουμε, πλέον, να με συγχωρήσεις, κλπ κλπ... Και όλα πήγαν καλά! Πόσο καλά; Να φανταστείς ότι ούτε η γυναίκα μου, που με πέτυχε στην κουζίνα του σπιτιού μου (μπήκα για να πάρω ένα κουταλάκι για να φτιάξω καφέ στο δωμάτιο μου) δεν τα κατάφερε σήμερα (όσο κι αν χτυπιότανε και αν άφριζε και αν ωρυόταν ότι την ενόχλησα) δεν τα κατάφερε να με φαρμακώσει, σήμερα... Το χαμόγελο, δεν χάθηκε από τα χείλη μου!... Μέγας είσαι Κύριε! Λίγα σου ζήτησα, πολλά μου έδωσες!

Σήμερα 14:34 από χρήστη καρφι
εγω κυρ-Μιχαλοπουλε που ειμαι καθολικη δεν δικαιουμαι ευχες ευχελαια και την ευλογια σας? μονο οι ορθοδοξοι σχολιαστες εχουν το προνομιον

Σήμερα 15:55 από χρήστη
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
Αγαπητό «καρφί», δεν έκανα ευχέλαιο, κατά πρώτον! Αλλά ούτε και είπα ότι εύχομαι μόνο για Ορθόδοξους, κατά δεύτερον! Είπα;

http://www.freegossip.gr/News.php?ID=5730

http://oikogeneiakos.blogspot.com/

Ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει...

ΣΧΟΛΙΑ:

1. δεν καταλαβαίνω γιατί αυτοί οι γονείς δεν κάνουν μία εισαγγελική για να πάει το παιδί τους για θεραπεία. ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ. (Σήμερα 10:12)

2. Άμα σε εξετάσει ο ψυχίατρος και σε βρεί καλά δε πα να λένε ό,τι θέλουνε. (Σήμερα 10:55 από χρήστη Ελένη)

3. 8elei na ypograpsoyn 2 atoma toy syggenikoy perivallontos alla an o psyxiatros den dei kati, kapoios exei dikaiwma na zhthsei megalh apozhmiwsh. Alliws oloi mesa 8a htan... (Σήμερα 11:33 από χρήστη LoLa)

4. Αν υπάρχουν καταγραφές σε βιβλίο συμβάντων στην αστυνομία, αν υπάρχουν και οι δυο αυτές υπογραφές των συγγενών, αν υπάρχει εισαγγελική εντολή, τότε ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει να γνωμοδοτήσει ότι δεν χρειάζεται να κλειστεί στο τρελάδικο ο κατηγορούμενος; Κανείς πιστεύω! Δεν θα ενδιαφερθεί (ο επιστήμονας, να πούμε) να εξετάσει αμερόληπτα τον προσαγόμενο (ας είναι ο «ασθενής» το πιο ήρεμο και το πιο άγιο πρόσωπο στον κόσμο), αλλά θα βασιστεί (για να έχει τον κώλο του ήσυχο) στα χαρτιά που προσκομίζουν οι «λογικοί» δεσμώτες! Δεν θα ενδιαφερθεί (ο επιστήμονας, να πούμε) να εξετάσει, ούτε και τους κατηγόρους! Βέβαια η Τζούλια είναι πρόσωπο γνωστό, οπότε ο πιο πάνω κανόνας, ακυρώνεται! (Σήμερα 12:29 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

5. To κράτος συνεργάζεται με ευσυνείδητους γιατρούς παπάρα Μιχαλόπουλε. (Σήμερα 12:32 από χρήστη Ελένη)

6. @ 12:32: Αυτοί οι «ευσυνείδητοι» γιατροί, βασίζονται καμιά φορά, και, σε ένα γραπτό τεστ με ερωτήσεις, το οποίο ζητούν να συμπληρώσει ο «κρατούμενος» (αφού τον έχουν χώσει μέσα για να έχουν ήσυχο τον κώλο τους).
Μια από τις ερωτήσεις αυτές είναι: «Πιστεύεις - όταν μεταλαμβάνεις - ότι η αγία κοινωνία είναι σώμα και αίμα Χριστού;». ...Αν είσαι Ορθόδοξος και απαντήσεις «ναι, πιστεύω», τότε τσεκάρουν σαν αρνητική την απάντηση, σε χαρακτηρίζουν σαν άτομο θρησκόληπτο!..
...Και μετά, κοιμούνται με ήσυχη τη συνείδηση (οι επιστήμονες να πούμε, οι «ψυχίατροι» που δεν πιστεύουν σε ψυχή σε Θεό σε Χριστό) με ήσυχη τη (μη χέσω) συνείδησή τους, ...ότι καλά έκαναν και βασίστηκαν στις κατηγορίες των διωκτών σου (με εισαγγελική εντολή), καλά έκαναν και σε μάντρωσαν!..
(Σήμερα 13:12 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)  

http://www.freegossip.gr/News.php?ID=5573

Ανώνυμος είπε... "Τι μικρός που είναι ο κόσμος!"

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Τι τραβάμε κι εμείς οι… ταβερνόβιοι! :-)

Ανώνυμος είπε...

Κατά σύμπτωση, και στον Νικήτα και στον Λεωνίδα και στους καταπληκτικούς μεζέδες της κ. Ευγενίας, αλλά και στου Σπύρου (δίπλα στο Νικήτα) και στην "ελιά" παρακάτω έχουμε συμμετάσχει!

Τι μικρός που είναι ο κόσμος!

ΙΚ
12 Απριλίου 2010 8:25 μ.μ.


P. MICHALOPOULOS είπε...

Και στην «ελιά» του κ. Σπύρου έχω βρεθεί, αφού είναι στην Αργυρούπολη κι αυτό το στέκι, λίγα μέτρα μακρυά από το σπίτι μου!

Δεν έτυχε όμως να σας συναντήσω!

Ή μήπως "έτυχε" και δεν το ξέρω;

Αν και είμαστε σχεδόν γείτονες κ. Καρδάση (μένετε στον Άλιμο, όπως μου έχει αποκαλύψει ο κ. Μουστάκης), δε έχω ακόμα την τιμή να σας γνωρίζω προσωπικά!!!..

Τι απέραντος που είναι ο κόσμος!

«lost in space»!!!..

:-(

12 Απριλίου 2010 8:53 μ.μ.


Ανώνυμος είπε...

Όχι, δεν έτυχε. Ούτε στην αγία Βαρβάρα, αλλά ούτε και στην Ξάνθου 66.

Ο Κόσμος, αυτός ο μικρός, ο μέγας!

ΙΚ
12 Απριλίου 2010 10:23 μ.μ.


P. MICHALOPOULOS είπε...

1. «Όχι, δεν έτυχε.»

- Πού το ξέρετε; Μπορεί και να καθόμασταν σε τραπέζια δίπλα – δίπλα στην ταβέρνα, και να μη το ξέραμε! Αφού δεν γνωριζόμαστε φατσικά. Έτσι δεν είναι;

2. «Ούτε στην αγία Βαρβάρα,»

- Στην αγία Βαρβάρα εκκλησιάζεστε;

Ήταν η ενορία μου μέχρι που έγινε ο χωρισμός κατά δήμους μετά την δημιουργία της Μητρόπολης Γλυφάδας. Εγώ μένω στο σύνορο Αργυρούπολης – Ελληνικού, αλλά ανήκω στο δήμο Ελληνικού, και έτσι τώρα η ενορία μου είναι στο άλλο άκρο: Στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, ψηλά στα Σούρμενα!..

Από την εποχή όμως που ήμουν κατηχητής στην αγία Βαρβάρα Αργυρούπολης (1977 – 1978) έγινα γνωστός σε αρκετό κόσμο…

Να φανταστείτε ότι ο κ. Νίκος, που έχει την ταβέρνα «Αριστοτέλους» (από εκεί γύρισα τώρα), ήταν στο κατηχητικό μου… Εκείνος με γνώρισε, με θυμήθηκε, και μου το είπε τις προάλλες. Το ίδιο και ο «Κωστάκης» που έχει το μίνι μάρκετ απέναντι από την «Αριστοτέλους». Το ίδιο και ο κ. Νίκος που έχει το συνεργείο αυτοκίνητων πιο κάτω… Το ίδιο και ένας Διευθυντής Τράπεζας… Ακόμα και ένας κτηνίατρος, απέναντι από την κ. Ευγενία!

Κοντά στην αγία Βαρβάρα δε, έχει και ένας άλλος μαθητής μου το κατάστημα του (φωτεινές επιγραφές) που εκείνος με θυμήθηκε πάλι, όταν πήγα εκεί (προ ολίγων ετών) για μια δουλειά... Αλλά αυτός δυστυχώς έχει μπλέξει με την κίνηση της Ζολώτας, έγινε λέει «χαρισματικός» (βλέπει πράγματα) και κάθε Σάββατο εκεί στο χώρο του εργαστηρίου του, … σταυρώνει και εξομολογεί γυναίκες (περιμένουν στην ουρά τη σειρά τους), κάνει δε και ομιλίες – όπως μου είπε ένας παπάς της αγίας Βαρβάρας… που ήταν κι αυτός εκεί – ο παπάς - σαν θεατής και ακροατής, όπως ο ίδιος – ο παπάς - μου είπε πρόσφατα!!!..

3. «αλλά ούτε και στην Ξάνθου 66.»

- Μπα! Δεν έχετε έρθει σπίτι μου; Καλά, δεν πειράζει! Αν όμως έρθετε καμιά φορά, να με ζητήσετε στο πίσω δωμάτιο, διότι στα μπροστινά δωμάτια μένουν… άλλοι ξένοι!!!.. Οικογενειακός

4. «Ο Κόσμος, αυτός ο μικρός, ο μέγας!»

- Λάστιχο είναι! Και όταν μαζεύει από κάποιων την στενομυαλιά και την στριμμένου άντερου κακία, εμείς … τους περισσεύουμε, λέει! Δεν χωράμε στον κόσμο τους... Και επιθυμούν ή φροντίζουν κιόλας να μας στείλουν αδιάβαστους, και μια ώρα πιο γρήγορα,...στον άλλο κόσμο!!!..

13 Απριλίου 2010 12:08 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/04/blog-post_6746.html

Σάββατο, 1 Μάρτιος 2008, 14:55

Από: ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥΠΟΛΕΩΣ (ΓΙΟΧΑΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ) – ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΡΕΙΑΣ
Mweb
stmark@mweb.co.za

Προς: τον διαχειριστή του ιστολογίου «να τα πούμε – χαιρετίσματα»
Panagiotis Michalopoulos
michalopoulos_p@yahoo.gr

Epidi diladi ehoume ti dinatotita na hrisimopioume to internet, nomizis oti mporis na hlevazis prosopa ke thesmous.

oti kanis ine aparadekto.

ki an kapios sou pi oti ise megalos malakas pos tha aishsanese. me ta sholia sou den voithas kanena.

ki an kapios trellos thimosi ke erthi na sou ta spasi ola, i akomi na sou kani kati hirotero.

mi prokalis lipon giati kanis den xeri pou tha odigisi avti i katastasi.

oi sovaroi anthropoi opos o makaritis o arhiepiskopos Hristodoulos pou ton evrizes kathimerina akomi ki arosto ke nekro den dinoun simasia stis anoisies sou.

enas trellos omos na ta pari sovara ta osa leis, kanis den xeri ti tha sou simvi toso se sena oso ke stin ikogenia sou.

mia tapini simvouli apo kapio pou ilikrina akomi dierotate giati akomi den tin vrikes gemati apo kapio, giati pragmati ise poli megalos malakas

Τι τραβάμε κι εμείς οι… ταβερνόβιοι! :-)

Χαθήκαμε για λίγο και πάλι, αλλά ήταν για… καλό σκοπό!

Για «τον άρτον ημών» βγήκαμε έξω, να αναζητήσουμε, και πάλι! Και βρήκαμε ζεστά ψωμάκια στο «Μαϊντανός και Άνηθος» και τα απολύσαμε μέσα από την μεγάλη τζαμαρία, λουσμένοι από τον ήλιο που τον προλάβαμε λίγο πριν να δύσει.

«Όλοι εμείς», δηλαδή… μόνος μου εγώ!

Η τζαμαρία αυτή, που λέτε, είναι ακριβώς δίπλα στο εστιατόριο του «Νικήτα» που με τραπέζωσε το Μ. Σάββατο όταν ο «Λεωνίδας» που είναι ακριβώς απέναντι ήταν κλειστός λόγω των ημερών του Πάσχα!

Και ο «Νικήτας», ξέρετε, είναι κλειστός κάθε Δεύτερα, όπως κλειστός και ο κ. Γιάννης («ο χορός των γεύσεων») που είναι λίγο πιο κάτω…

Να θυμίσω στους φίλους που με ξέρουν εδώ στο «χαίρετε» (στον Αντώνη, στον Μιχάλη, στην Αναστασία, στον κ. Καρδάση), ότι ο κ. Γιάννης, είναι αυτός ο καταστηματάρχης που μου έσωσε τη ζωή το χειμώνα, τότε που είχα ξεμείνει από χρήματα και τρόφιμα και «έπνεα τα λοίσθια», … και έτρεξε αυτός και η σύζυγος του, η σεφ του καταστήματος, η κ. Ευγενία, και μου έφεραν σακούλες γεμάτες πακέτα με ζεστά φρεσκομαγειρεμένα φαγητά (δώρα του καταστήματος) στο σπίτι!..

Αυτά λοιπόν!.. Η μια κουβέντα έφερε την άλλη στην παρλάτα μου αυτή, ε;

Αυτά λοιπόν τα ολίγα συνέβησαν σήμερα… Και σας εξήγησα το λόγο της νέας αυτής μικρής απουσίας μου… Αυτής, που συνοψίζεται σε δυο λέξεις: «Άνηθος και Μαϊντανός»! :-)

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

«Παρέα» με έναν εφοπλιστή έφαγα σήμερα το μεσημέρι...

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

Της απάντησα ότι μένω μόνος μου, και ότι κάτι τέτοιες «φασαρίες» είναι οι μοναδικές ευκαιρίες που έχω για να αισθάνομαι όμορφα!

Της απάντησα ότι μένω μόνος μου, και ότι κάτι τέτοιες «φασαρίες» είναι οι μοναδικές ευκαιρίες που έχω για να αισθάνομαι όμορφα!

Πιασμένο φυσικά, και το τραπεζάκι όπου κάθομαι συνήθως, σε μια γωνιά, κάτω από μια μεγάλη αφίσα του Θανάση Βέγγου…

«Σάββατο κι απόβραδο», και χτες, αλλά εγώ δεν ήμουν στην «Αριστοτέλους», στο ταβερνάκι απέναντι από το σπίτι μου χτες βράδυ… Δεν χρειάστηκε καν να βγω για φαγητό, διότι είχα περίσσευμα από το μεσημέρι, από την ψαροταβέρνα που σας έλεγα χτες. Κι έτσι, έκατσα σπίτι χτες βράδυ…

Είχα όμως τη δυνατότητα να την επισκεφτώ σήμερα (την Αριστοτέλους) διότι την Κυριακή είναι ανοιχτή, και, το μεσημέρι… Έπεσα όμως σε μια γιορτή. Το μαγαζί ήταν «πιασμένο» για καλεσμένους από μια βάφτιση. Πιασμένο φυσικά, και το τραπεζάκι όπου κάθομαι συνήθως, σε μια γωνιά, κάτω από μια μεγάλη αφίσα του Θανάση Βέγγου…

Αναγκαστικά λοιπόν, τα βήματα μου με οδήγησαν δυο τετράγωνα πιο πέρα, εκεί που ήμουν και χτες, «στου Λεωνίδα», και βρήκα το τραπεζάκι μου στη γωνιά, δίπλα στο μεγάλο διακοσμητικό τζάκι – να με περιμένει…

Σήμερα, στο διπλανό τραπέζι – το διπλό – δεν ήταν ο εφοπλιστής με την παρέα του, αυτός που γνώρισα χτες, αλλά ένα ζευγάρι: ένας παππούς και μια γιαγιά με τα δυο εγγονάκια τους. Αυτοί ήταν εκεί πριν από μένα, και έφυγαν λίγο πριν να φύγω κι εγώ.

Φεύγοντας, γύρισαν προς το μέρος μου, και μου χαμογέλασαν όλοι, γλυκά και ευγενικά!..

...Είχα φαίνεται μια έκφραση ευτυχισμένου ανθρώπου, με κάποιο χαμόγελο, βλέποντας τους… Και αυτό έκανε τη γιαγιά, έκτος από το χαμόγελο της, να με χαιρετήσει κιόλας, να μου πει «καλή-χώνεψη – καλό απόγευμα», και… να μου ζητήσει συγγνώμη που «με ζάλισαν, με τη φασαρία τα παιδιά»!

Της απάντησα ότι μένω μόνος μου, και ότι κάτι τέτοιες «φασαρίες» είναι οι μοναδικές ευκαιρίες που έχω για να αισθάνομαι όμορφα!

Σχετικά:

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

«Παρέα» με έναν εφοπλιστή έφαγα σήμερα το μεσημέρι...

http://oikogeneiakos.blogspot.com/