OIKOGENEIAKOS

"Θα απορείς τι έγινε η οικογένεια, ε;" (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2011-11-22T12:33:00.004+02:00

Θα απορείς τι έγινε η οικογένεια, ε;

Θα θυμάσαι, πρόσφατα (πριν δυο χρόνια) που ένα «καλόπαιδο» οργανωμένο στην φοιτητική παράταξη του κόμματος αυτού (ΔΑΠ/ΝΔΦΚ) απειλούσε τον χριστιανό πατέρα του ότι έχει «τα μέσα» να τον κλείνει όποτε θέλει σε ίδρυμα… αν δεν υπάκουε στις απαιτήσεις τους (μαζί και η μαμά, μαζί και η αδελφή) να φύγει από το σπίτι του για να αλωνίζουν αυτοί!

«Είμαστε κυβέρνηση εμείς» έλεγε στο καημένο το γεροντάκι, το «καλόπαιδο»! «Εσύ, τι βύσμα έχεις, γερό; Το μόνο σου βύσμα είναι να πας στην αγία Βαρβάρα Αργυρούπολης στην ενορία, και να ανάψεις ένα κεράκι, κακομοίρη»!..

10 Δεκεμβρίου 2008 10:06 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/01/blog-post_5124.html

KYRIA-ELENH

Κάθε μέρα την θυμάμαι… Ευτυχώς όχι και την νύχτα!

2011-05-22T05:40:00.001+03:00

Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΕΛΕΝΗ...

Panagiotis Michalopoulos:

Κάθε μέρα την θυμάμαι… Ευτυχώς όχι και την νύχτα!

http://xairete.blogspot.com/2011/05/blog-post_3781.html

Ελευθεροτυπία: «Σκοτώνουν» τους ανθρώπους όταν γεράσουν

2011-05-05T10:40:00.002+03:00

Ελευθεροτυπία: «Σκοτώνουν» τους ανθρώπους όταν γεράσουν

Παναγιώτης 66 ετών, σήμερα:
- Γηράσκω αεί διδασκόμενος τη μοναξιά

ΔΙΑΒΑΖΩ:

Ένας ηλικιωμένος, που κάθεται μόνος στο παγκάκι, αποτελεί πλέον εικόνα της καθημερινότητας.

Ο κοινωνικός λειτουργός, κ. Μανώλης Μπούρας αναφέρεται σε πολιτες που καταγγέλλουν στην υπηρεσία «γραμμή ζωής Silver Alert» περιπτώσεις οικονομικής εκμετάλλευσης, σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης ηλικιωμένων από τους συγγενείς τους ή από ανθρώπους που τους φροντίζουν.

«Η εγκατάλειψη ηλικιωμένων από το συγγενικό περιβάλλον παίρνει διαστάσεις», λέει ο ίδιος. «Υπάρχουν πάρα πολλοί ηλικιωμένοι που δεν έχουν καμιά επαφή με τους συγγενείς. Σε πολλές περιπτώσεις, δεν ενδιαφέρονται καν αν ζουν ή έχουν πεθάνει. Τέτοια περιστατικά είναι πάρα πολλά, με αποτέλεσμα να αδυνατούμε ν' ανταποκριθούμε στις ανάγκες.

Η κ. Ρέα Δεληγιάννη (κοινωνική υπηρεσία) θα πει: «Στην τηλεφωνική γραμμή 1065 δεχόμαστε και πολλές καταγγελίες. Τηλεφωνούν ηλικιωμένοι λέγοντας πως τους εκμεταλλεύονται τα παιδιά τους, τους πήραν ακόμα και το σπίτι τους...»

Πηγή: Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

ΣΧΕΤΙΚΑ:

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Δρομοκαΐτειο

KYRIA-ELENH

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

sostos είπε, για... Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

Stavroula είπε: hey

sostos είπε, για... Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

2011-02-13T08:00:00.001+02:00

Stavroula είπε: hey

2011-02-13T06:42:00.002+02:00

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

Τον άκουσα προηγουμένως (6 η ώρα το πρωί) που επέστρεψε στο σπίτι ο γιος! Σηκώθηκα, βγήκα από το δωμάτιο μου (από την κρεβατοκάμαρα από την οποία έχει χρόνια τώρα αποχωρήσει εκβιαστικά η «κυρία»), και μια και είδα ανοιχτή την πόρτα που οδηγεί από το χωλ στον διάδρομο (από εκεί μπήκε ο γιος για να πάει στο δωμάτιο του, στην πρώην τραπεζαρία), σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στο πρώην σαλόνι (που τώρα είναι και κρεβατοκάμαρα της «κυρίας»), για να δω αν έχει επιστρέψει μαζί του, και, η μαμά, αλλά μπα!..

Κάπου άλλου ξενοκοιμάται σήμερα ξημερώματα Σαββάτου η «κυρία», που λίγο πριν, την Παρασκευή το βράδυ, με έσερνε με εισαγγελική εντολή να απολογηθώ στο αστυνομικό τμήμα του Ελληνικού, στον αστυφύλακα κ. Διάκο!

Θέμα, η γνωστή ιστορία...

http://xairete.blogspot.com/2010/09/6.html

Stavroula είπε: Μα είστε φτυστοί.

hey

Κυριακή, 13 Φεβρουάριος 2011, 4:24

Από: Stavroula

Προς: michalopoulos_p

Νομίζω ότι βρήκα τον γιο σου στο facebook.

Pavlos Michalopoulos

(Παύλος Μιχαλόπουλος).

Πώς το κατάλαβα;

Μα είστε φτυστοί.

http://www.facebook.com/bitcoder#!/bitcoder

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ: ΔΑΠ/ΝΔΦΚ

ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Θα θυμάσαι Σταυρούλα, πρόσφατα (πριν δυο χρόνια) που ένα «καλόπαιδο» οργανωμένο στην φοιτητική παράταξη του κόμματος αυτού (ΔΑΠ/ΝΔΦΚ) απειλούσε τον χριστιανό πατέρα του ότι έχει «τα μέσα» να τον κλείνει όποτε θέλει σε ίδρυμα… αν δεν υπάκουε στις απαιτήσεις τους (μαζί και η μαμά, μαζί και η αδελφή) να φύγει από το σπίτι του για να αλωνίζουν αυτοί!

«Είμαστε κυβέρνηση εμείς» έλεγε στο καημένο το γεροντάκι, το «καλόπαιδο»! «Εσύ, τι βύσμα έχεις, γερό; Το μόνο σου βύσμα είναι να πας στην αγία Βαρβάρα Αργυρούπολης στην ενορία, και να ανάψεις ένα κεράκι, κακομοίρη»!..

Ανάρτηση από τον P. MICHALOPOULOS στο XAIRETE τη 10 Δεκέμβριος 2008 10:06 μμ

http://xairete.blogspot.com/2008/12/xairete.html

ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Η stavroula είπε:. wow...WOW! E3eli3eis ap oti vlepw.

Η stavroula είπε...

wow...WOW!

E3eli3eis ap oti vlepw.

Isws, mporei na einai kalutera etsi. Aporousame gt den eixe sumvei nwritera. 8a eixate apofugei oloi sas olon auto ton

sunais8hmatiko "polemo".

13 Νοεμβρίου 2010 6:15 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και για το σχόλιο, αγαπητή εν Χριστώ αδελφή Σταυρούλα. Κατά τη γνώμη μου, «ήρθε το πλήρωμα του χρόνου» που λένε.

Η κυρία, μετά από τις δυο τελευταίες επανωτές προσφυγές της εναντίον μου, δεν είχε άλλη δυνατότητα πάρα την νομική, και, στο μέλλον. Έτσι εξηγείται και η σιωπή της αυτή, τόσες μέρες. Σιωπή, και αποφυγή να με ενοχλήσει, να με στενοχωρήσει. Ίσως νόμιζε ότι θα φοβηθώ και θα πληρώνω τους λογαριασμούς μιας οικογένειας που με βασανίζει (εστί, σαν μαζοχιστής) για να την κρατήσω κοντά μου, για να αποφύγω τον πόλεμο τους.

Αλλά παρόμοια ήταν και η δική μου σιωπή.
Τι να έκανε λοιπόν; Να καθίσει εδώ και να πληρώνει; Να ζητήσει την οικονομική συνδρομή του γιου; Μπα!

Άλλωστε, εκείνη η συνομιλία (η ζωηρή) μεταξύ μητέρας και γιου πριν από ένα μήνα, συνομιλία που άκουσα από το δωμάτιο μου, ήταν αποκαλυπτική. Ο γιος, δεν της είπε μόνο ότι καταθέτει τώρα στην δουλειά του το πτυχίο του με αποτέλεσμα να διπλασιαστεί αμέσως ο μισθός του, αλλά και ότι αμέσως μετά, αφού θα έχει πια την οικονομική αυτή άνεση, θα πάει αλλού να μείνει. Προσπάθησε να τον μεταπείσει η μητέρα του («είσαι εγωιστής», και τέτοια) αλλά εκείνος πάτησε πόδι...

Έτσι, καθώς μαζεύτηκαν όλα αυτά, τις τελευταίες δυο εβδομάδες μητέρα και αδελφή αποφάσισαν να πάνε μαζί του. Το κατάλαβα αυτό, διότι άδειαζε σιγά – σιγά το σπίτι από τις βαλίτσες και τα ρούχα τους, δείγμα ότι είχαν ήδη βρει μέρος για μετεγκατάσταση.

Αγάπη είναι αυτή, βλέπεις!
Πώς «εγκαταλείπει» ο άντρας τη μητέρα και τον πατέρα για να «προσκολληθεί» στη σύζυγο; Έτσι κάπως, εγκαταλείπει μετά και η σύζυγος τον άντρα για να προσκολληθεί στον… γιο! Κάτι που συνέβαινε εδώ και πολλά χρόνια, αλλά τώρα – σήμερα - βγήκε όλο αυτό το πράγμα έξω. Αυτά!

13 Νοεμβρίου 2010 7:10 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/11/blog-post_3405.html

9 σχόλια

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

Παναγιώτης

Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

Μιλάμε για το σπίτι του Παναγιώτη στο Ελληνικό.

Μια μονοκατοικία παλαιά αλλά αρχοντική, που αγόρασε το 1974, και η οποία είχε χτιστεί πολλά χρόνια πριν.

Μια μονοκατοικία παλατάκι, μέχρι το 2000. Τότε που το παλατάκι αυτό, για χάρη της υπερκείμενης οικοδομής (που έγινε «για τα παιδιά», και με τις οικονομίες του Παναγιώτη, και, με την αποζημίωση από το τέλος της εργασίας του στο αεροδρόμιο) το παλατάκι αυτό λοιπόν, έγινε… γιαπί!

Και σε όλη τη διάρκεια των εργασιών (μπετά δυο ακόμη ορόφων) η οικογένεια μετακόμισε προσωρινά στο διαμέρισμα της Ελένης στο Παγκράτι. Επέστρεψε μετά από πολλούς μήνες, αφού αποχώρησαν πια οι μπετατζήδες. Επέστρεψε αναγκαστικά αφού τα παιδιά πήγαιναν σχολείο στην περιοχή. Επέστρεψε όμως, σε ένα άθλιο - γιαπί - ισόγειο...

Η μονοκατοικία, είχε σκαφτεί περιμετρικά για να γίνουν τα θεμέλια (πέδιλα – πεδιλοδοκοί) και να στηθούν οι κολόνες της νέας οικοδομής. Είχε ακόμα και εσωτερικά σκαφτεί το σπίτι. Και, μέσα, στο χωλ του σπιτιού υπήρχε ένα χάσμα από ένα μεγάλο πέδιλο – θεμέλιο που είχε φυτευτεί εκεί, η δε οροφή του χωλ, είχε τρυπηθεί κι αυτή για μια εσωτερική κολόνα.

Η κατάσταση άθλια γενικά. Ακόμα και η ύδρευση και η αποχέτευση ήταν ανύπαρκτη. Από πού να αρχίσει κανείς, για να κάνει το γιαπί (το ισόγειο, το πρώην παλατάκι) κατοικήσιμο σπίτι και πάλι! Ήταν περίοδος ανεργίας για τον Παναγιώτη, ο οποίος με προσωπική εργασία προσπαθούσε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μέχρι και μπάζα έπρεπε να καθαρίσει με τα χέρια του! Κατάφερε όμως, και, ύδρευση να συνδέσει, και, νέα αποχέτευση να εγκαταστήσει στο «γιαπί»...

Αυτό το «ρημάδι», αυτό το βαθειά πληγωμένο σπίτι (που θαύμα ήταν που δεν κατέρρευσε κιόλας με όσα οικοδομικά έγιναν μέσα του, γύρω του, και από πάνω του) προσπαθούσε όλα τα υπόλοιπα χρόνια να το συνεφέρει, ο Παναγιώτης, αλλά χωρίς τη βοήθεια της οικογένειας που το θεωρούσε… ξένο σπίτι («πίτα που δεν τρώνε, και που την άφηναν να καεί») αφού δεν τους το έγραφε, αφού δεν τους άφηνε να τον ξεσπιτώσουν τώρα στα γεράματα του!

...Αυτό το ρημάδι της λοιπόν η κυρία Ελένη, δήλωσε χθες ότι ΣΗΜΕΡΑ το εγκαταλείπει! Είχε έρθει ο κύριος Νίκος ο γείτονας να με δει, και σε εκείνον το ανακοινώσε, για να το ακούσω εγώ!

Όσοι έχουν παρακολουθήσει την ιστορία μου αυτή, θα θυμούνται ότι πρόσφατα, η κυρία, με έτρεχε εκβιαστικά σε εισαγγελίες και αστυνομίες για την συκοφάντηση μου, για τον διασυρμό μου. Εγώ όμως ανασκεύασα τα επιχειρήματα της κυρίας μέσα από το μπλόγκ μου στο Ιντερνετ, και επίσης αντέκρουσα και τα κουτσομπολιά της, με σχετικό φυλλάδιο μου προς τους γείτονες...

Πέρασε από τότε ένας μήνας σιωπής από την κυρία.

Δεν καταδέχτηκε να συζητήσει μαζί μου το θέμα της συμμετοχής της (έστω και συμβολικής) στην πληρωμή των λογαριασμών του σπιτιού. Είχε άλλωστε όπως πίστευε, …τον άσσο στο μανίκι: Τις καταγγελίες της με την απειλή να με σέρνει στα δικαστήρια...

Και εκεί που έλεγε ότι είχε οικονομικά προβλήματα (παρά την μεγάλη περιουσία της στο χωριό, παρά τη σύνταξη της, παρά το νοίκι του διαμερίσματος της, παρά τον μισθό του γιου, παρά την έξτρα εργασία της), ξαφνικά χτες, εμφανίστηκε… οικονομικά αεράτη στον κ. Νίκο, αφού δήλωσε ότι βρήκε νέο σπίτι (το οποίο θα το έχει κρυφό λέει), και θα πάει εκεί με τα παιδιά της.

Εγκαταλείπει το σπιτικό, αυτό το «ρημάδι σπιτικό» που έτσι το κατάντησε με την αντικάμαρα που είχε στήσει τα τελευταία χρόνια... Εγκαταλείπει και αυτό το σπίτι, στο οποίο αν και παρέμενε, με είχε ουσιαστικά από τότε εγκαταλείψει. Με την αντικάμαρα στα υπόλοιπα (από την κρεβατοκάμαρα που είχε εγκαταλείψει) δωμάτια του σπιτιού, από όπου με πολεμούσε με σκοπό να με διώξει από το σπίτι μου.

Αυτήν την αντικάμαρα λοιπόν, σήμερα την αδειάζει η κυρία, και μετακομίζει... Φεύγει με τα παιδιά... Φεύγει, αφήνοντας μου - σαν φέσι - φουσκωμένους λογαριασμούς, και κοινή οφειλή προς την εφορία (σήμερα τα βρήκα παραπεταμένα στο κουτί, τα φακελάκια) αξίας 2000 ευρώ σχεδόν!

Φεύγει, προς άγνωστη κατεύθυνση.... Ας πάει στο καλό!

KYRIA-ELENH

6 σχόλια

BLOGxairete: Είμαστε καλά, και συνεχίζουμε! Χαίρετε! :D

2010-12-31T10:13:00.004+02:00

Όπου νάναι, … «πάει ο παλιός ο χρόνος», και πίσω δεν γυρνά!..

Υ.Γ. (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2010-12-29T20:05:00.002+02:00

Υ.Γ.
Όταν ο Χριστός ξαναστρώνεται, φίλτατε, τότε η μούγκα, ...είναι δειλία και προδοσία!..

31 Δεκεμβρίου 2009 3:50 π.μ.

Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε ακόμα...

Η υπόθεση αυτή εδώ, αγαπητέ ανώνυμε, δεν είναι ένα συνηθισμένο οικογενειακό πρόβλημα, ένα πρόβλημα κλεισμένο σε τέσσερις τοίχους… Είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό…

Ο άνθρωπος αυτός, είχε μια δημόσια δράση: Ήταν από τα νιάτα του (από το 1965) ένα ενεργό μέλος της Εκκλησίας, ήταν διακεκριμένος Κατηχητής…

Δημόσια δε, έκανε γνωστή και την πρόθεση του να παντρευτεί, όταν το αποφάσισε, και ήταν απόλυτα σαφής: ζητούσε χριστιανή σύζυγο… Ως τέτοια δε, του παρουσιάστηκε αυτή η κυρία… Ο άνθρωπος είχε τους ενδοιασμούς του και την απέφευγε, αλλά η κυρία τον κυνηγούσε (τρελά ερωτευμένη όπως δήλωνε), επίμονα, πέντε ολόκληρα χρόνια, μέχρι να τον καταφέρει να την παντρευτεί το 1987…

Σιγά – σιγά όμως, όταν τα δυο τους παιδιά μεγάλωσαν και μπήκαν στην εφηβεία, η κυρία που τα επηρέαζε όλη μέρα στο σπίτι (είχε πάρει πρόωρη σύνταξη με 15 χρόνια υπηρεσίας) τα προσκολλούσε δημαγωγικά κοντά της και τα έστρεφε μεθοδικά και συστηματικά εναντίον του πατέρα… Πρόδωσε την υπόσχεση της για μια χριστιανική οικογένεια, που μια τέτοια οικογένεια είχε φτιάξει ο πατέρας μέχρι τότε, και άρχισε να την καταστρέφει… Βλέπετε, ο πατέρας δεν είχε ερείσματα (για να μην πω βύσματα) στην εκκλησία, αλλά αντίθετα είχε και διωγμούς από αυτήν, για το ότι δεν ήταν ποτέ διαπλεκόμενος αλλά αντίθετα έλεγχε και τα κακώς κείμενα…

Η κυρία, όμως, βρήκε στηρίγματα σε φίλες της που ήταν παράδειγμα προς αποφυγή (άθεες, με διαλυμένες οικογένειες, κ.λπ.), και τις έκανε συμβούλους της… Εγκατέλειψε συζυγική κλίνη και τράπεζα και «συζούσε» με τα παιδιά της, στα άλλα δωμάτια του σπιτιού… Έτσι την δασκάλεψαν να γίνει: Λυσιστράτη! Στο σχολείο δε της μικρής (στο Λύκειο) τον γιο έστελνε σαν κηδεμόνα όταν δεν μπορούσε να πάει αυτή… Τον γιο, που ήταν πια και φοιτητής…

Πίστευε η κυρία, ότι η πολεμική της αυτή, στο να τον εκμηδενίσει σαν οικογενειάρχη, δεν θα είχε αντίδραση αφού ο άνθρωπος ήταν του Θεού και θα καθόταν (όπως νόμιζε) να σταυρώνεται (αυτός και οι χριστιανικές του ιδέες, και η υπόληψη του) στα μουγκά…

Ο άνθρωπος όμως, άρχισε να διαμαρτύρεται όταν έφτασαν στο σημείο να του μπλοκάρουν το Ιντερνετ για να μην ακούγεται η δική του, η χριστιανική φωνή, στις επικοινωνίες που είχε… Έπρεπε το ιντερνετ του σπιτιού να χρησιμοποιείται πια μόνο για τα πορνό τους … Τι να κάνει ο άνθρωπος; Έπαιρνε τους δρόμους, για να βρει κάποιο μαγαζί με ιντερνετ για να στείλει κάποιο μέηλ, κάποια επιστολή του με την ιδεολογία του στον Τύπο…

Έφτασαν ακόμα, μετά, στο σημείο να τον χτυπούν κιόλας οι… οικιακοί του! Μια μέρα, δε, μετά από ένα καράτε χτύπημα που δέχτηκε στο αυτί από τον γιο, βγήκε τρομαγμένος από το σπίτι για να ζητήσει βοήθεια στο δρόμο… Αυτό, εξέθεσε την κυρία που για να του κλείσει επιτέλους το στόμα, συνωμότησε με τα παιδιά της και τον έκλεισε με ψευδείς καταγγελίες στο… Δρομοκαϊτειο!

Αλλά ο λόγος του Θεού, δεν δένεται, ούτε και ο άνθρωπος του Θεού μουγγαίνεται…

Εκεί, στο Δρομοκαΐτειο εξέθεσε τα γεγονότα, περιέγραψε το δράμα του (ήταν Πάσχα του 2006) και γρήγορα αφέθηκε ελεύθερος… Και ελεύθερος πλέον, αλλά και με δική του σύνταξη (μετά από μακρά ανεργία, μέσα σε ένα χρόνο)… Συνταξιούχος πλέον, από το 2007. Αυτή η οικονομική του ανεξαρτησία του έδωσε τη δυνατότητα να έχει τα εργαλεία (υπολογιστές, κλπ) για να μπορεί να συνεχίσει το έργο του το χριστιανικό…

Νομίζετε ότι ο διάβολος θα παραιτείτο; Αντίθετα, λύσσαξε περισσότερο… Τώρα στόχος της σπείρας που λεγόταν οικογένεια του, ήταν να καρπωθεί την σύνταξη του, για να τον σπρώξουν ξανά στην εξουθένωση… Είχαν λέει τα πολιτικά μέσα, ήταν λέει κυβέρνηση αυτοί, ενώ ο πατέρας (έτσι του έλεγαν) είναι ένα ανθρωπάκι που το μόνο «βύσμα» του (του έλεγαν) ήταν να πάει στην εκκλησία για να ανάψει ένα κεράκι, ο «κακομοίρης»! Τέτοια και τόση η κακία και η αλαζονεία τους…

Τότε ο άνθρωπος, άρχισε να δημοσιοποιεί το πρόβλημα του μέσα από μια ιστοσελίδα που είχε…

Έτσι, όταν η σπείρα τον οδηγούσε στις αστυνομίες και στις εισαγγελίες με νέες ψευδολογίες εναντίον του, ο άνθρωπος είχε πλέον φωνή… Δεν ήταν το άφωνο (από το σοκ) πρόβατο που ήταν τότε, που (ξαφνικά, απροσδόκητα και χωρίς να φταίει σε τίποτε) τον έκλειναν στο Δρομοκαΐτειο… Τι έκανε; Όταν τον εδίωκαν οι «δικοί» του, πάταγε πλέον ένα κουμπί, αυτό του εκτυπωτή του υπολογιστή του (με τις τελευταίες αναρτήσεις του μπλογκ του), και αμέσως είχαν οι αστυνόμοι και οι εισαγγελείς, μια πλήρη εικόνα των θυτών του, της… φαμίλιας!..

Αυτή η δημοσιότητα, λοιπόν, του έχει δώσει την ελευθερία του μέχρι σήμερα… Μέχρι και τώρα που σας γράφει και το σχόλιο αυτό!..

31 Δεκεμβρίου 2009 5:46 π.μ.
http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_6897.html

P. MICHALOPOULOS είπε... :D :D :D :D :D

2010-12-23T09:36:00.002+02:00

Ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ για τους Εβραίους, τον παγκόσμιο Σιωνισμό και τον...Χίτλερ.

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Πειραιά, στην πρωινή εκπομπή «κοινωνία ώρα MEGA» (των Δημήτρη Καμπουράκη και Χρήστου Οικονομέα).

4 σχόλια:

stavroula είπε...

E, loipon authn thn sunenteu3h thn eida xtes sto Mega.

Den nomizeis oti se merika shmeia upervalei o Peirews Serafeim?

22 Δεκεμβρίου 2010 11:55 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Δεν ξέρω!

Εγώ ξέρω μόνο, εκείνο το περιστατικό από την ταινία «ο Σαρλό Δικτάτωρ», όπου ο Τσάρλυ Τσάπλιν - ως Χίλμερ - ετοιμάζεται να εισβάλει σε γειτονική χώρα και ζητεί να χρηματοδοτηθεί γι αυτό από μια εβραϊκή τράπεζα της χώρας του, η οποία τράπεζα όμως (σύμφωνα με το σενάριο) του κλείνει την πόρτα.

Ίσως λοιπόν ο Σεβασμιότατος να έχει διαφορετική – από εμένα - πληροφόρηση. Ίσως αυτός, να έχει δει... άλλη ταινία, τελικά!.. :-)

23 Δεκεμβρίου 2010 3:40 π.μ.

stavroula είπε...

Nai kataplhktikh tainia tou Chaplin!

Sth sugekrimenh sunenteu3ei omws o Peirews 8a mporouse na dwsei analoga "link", plhrofories gia na mas katatopisei analoga.

"mia pagosmia prooptikh gia thn katastrofh ths oikogeneias..."

Edw fantazomai to e3hs senario:

Pairnoun thlefwno thn k. Elenh (k ka8e k. Elenh) kai ths lene, afou kaneis th nzwh maurh tou k. Panagiwth shkw kai parathse ton en tw mesw ths nuxtos (mazi me ta paidia).

Na kapws etsi...

23 Δεκεμβρίου 2010 6:23 π.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

:D :D :D :D :D

23 Δεκεμβρίου 2010 9:07 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/12/mega.html

KYRIA-ELENH

Καταλάβατε τώρα κ. Καρδάση μας;

2010-12-18T09:19:00.011+02:00

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Πού χαθήκατε κ. Ιωάννη Καρδάση;

Ιωάννης Καρδάσης είπε...

Δεν χαθήκαμε.

Παρακολουθούμε και απλώς περιμένουμε να κατακαθίσει η σκόνη, από την ξαφνική αποχώρηση, που έχει αποδιοργανώσει, ως φαίνεται, κάπως τα πράγματα εκεί στην Ξάνθου.

17 Δεκεμβρίου 2010 11:08 μ.μ.

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

P. MICHALOPOULOS είπε...

Άλλοι όμως - όπως φαίνεται κ. Καρδάση μας – άλλοι είναι εκείνοι που «αποδιοργανώθηκαν» στ’ αλήθεια.

Μετά την «ξαφνική αποχώρηση» – μαχαιριά στην καρδιά μου (13/11/2010) εγώ επέζησα τελικά, πάρα της περί του αντίθετου προσδοκίες του τρίου. Και επέζησα, και ήρεμος ήμουν και καλά οργανωμένος.

Ήταν (η «ξαφνική αποχώρηση») Σάββατο 13/12. Το επόμενο Σάββατο λοιπόν το πρωί, με πήρε η κυρία στο κινητό. «Παναγιώτη, η Ελένη είμαι» μου λέει. «Έλα Ελένη μου, τι κάνεις;» της λέω. «Καλά είμαι, εσύ τι κανείς;» μου απαντάει. Μετά από αυτά τα προκαταρτικά, με ρώτησε αν είμαι στο σπίτι για να περάσει να πάρει ένα ηλεκτρικό τρυπάνι χειρός (το «μπλακ & ντέκερ που είχα από τα νιάτα μου) για να το έχει λέει στο νέο της σπίτι για διάφορες εργασίες της εκεί. Της είπα ότι μπορεί να περάσει για να το πάρει, όπως και έγινε. Είχα μάλιστα μαστορέματα εκείνη την ημέρα στο σπίτι και ήταν όλα ανοιχτά... Και εκείνη την στιγμή - όταν ήρθε η κυρία - ξεκουραζόμασταν στη βεράντα μου εγώ με τον κ. Νίκο, τον γείτονα τεχνικό που με βοηθούσε…

Μπήκε λοιπόν από την κυρία είσοδο η κυρία, πήρε το εργαλείο και φεύγοντας είπε… «καλημέρα σας κ. Νίκο»! Και έφυγε, σαν… κυρία!

Επανήλθε όμως πάλι μετά από μια εβδομάδα. Είδε ότι είχα πετάξει στην αυλή όλη τη σαβούρα της, και μου ζητούσε… ένα μαχαιράκι που είχε λέει και καθάριζε κολοκυθάκια, κάτι όμως που εγώ αγνοούσα.

Πέρασε και μερικές μέρες μετά, με ένα καροτσάκι και πήρε κάτι φυτά της από την αυλή.

Μετά από λίγες μέρες πάλι, που τα είχα όλα ανοιχτά ξανά και καθάριζα το σπίτι, βγαίνοντας κάποια στιγμή στην αυλή, από το πλάι, την είδα ξαφνικά μέσα στον κήπο και τρόμαξα! Δεν ξέρω τι έψαχνε πάλι, αλλά της πρότεινα να την κεράσω καφέ και δέχτηκε, και πέρασε μέσα.

Πάνω στον καφέ λοιπόν, μου είπε ότι ο γιος θέλει να κάνει κάτι πρόσθετες σπουδές στα ηλεκτρονικά του, ότι τους απειλεί ότι θα πάει στο εξωτερικό γι αυτό, και ότι αν μείνει εδώ θα πρέπει να πληρώσει σε μια εταιρία που δίνει τέτοιες γνώσεις 12.000 ευρώ! Πάνω στον καφέ λοιπόν η κυρία ζητούσε από μένα να ενισχύσω τον κανακάρη της οικονομικά για την μετεκπαίδευση του αυτή…

Τον κανακάρη της που εργάζεται εδώ δίπλα στο σπίτι μου σε μια πολυεθνική εταιρία πληροφορικής που φτιάνει αμυντικά συστήματα για κράτη, από ότι έχω καταλάβει. Την ρώτησα την κυρία πόσα παίρνει τώρα ο Παύλος, τώρα που λέει ότι διπλασιάστηκε ο μισθός του, αλλά η κυρία δεν μου απάντησε.

Πρόσθεσε όμως, ότι και η κόρη της η Ζωή θέλει χρήματα να της δίνω (αυτή η κόρη που λέει συνέχεια ότι δεν πρέπει να είμαι σίγουρος πως είμαι εγώ ο φυσικός της πατέρας), και η κυρία αποφάσισε ότι πρέπει να την χρηματοδοτώ αυτήν την καλή κόρη, με… 400 ευρώ το μήνα!

Βέβαια, είναι και ένα 15ετές δάνειο που πήραμε (η κυρία στο όνομα της, με εμένα εγγυητή) για τις συμπληρωματικές εργασίες της οικοδομής (τα πρώτα έξοδα ήταν καθαρά δικά μου από την εργασία μου στο αεροδρόμιο) τις δόσεις του οποίου δανείου πληρώναμε από τον οικογενειακό κορβανά όλα αυτά τα χρόνια. Έχουν μείνει λοιπόν 5 χρόνια ακόμα, και η κυρία (πάνω στον καφέ, που λέγαμε) μου ζήτησε να πληρώνω εγώ πια τη δόση των 200 ευρώ. Της πρότεινα να μοιραστούμε το ποσό αφού οι εν δυνάμει κληρονόμοι μου (Παύλος 23 ετών, και Ζωή 19 ετών) είναι και δικά της παιδιά. Εκείνη τότε – η κυρία - έγινε έξαλλη! Δεν το δεχόταν αυτό, διότι λέει έχει περισσότερα έξοδα τώρα, τώρα που πληρώνει και νοίκι! Της απάντησα ήρεμα ότι το σπίτι (τα δυο μπροστινά δωμάτια) είναι άδεια και ότι μπορεί να έρθει να μείνει με την κόρη της (αφού μόνοι τους φύγανε, «ξαφνικά», δεν τους εδίωξα εγώ) και ας μείνει αν θέλει ο γιος στο διαμέρισμα που νοίκιασαν… Ο γιος, που έκανε την επανάσταση να μένει μόνος του, μακριά από τον πατέρα του. Ο γιος, που είναι και οικονομικά ανεξάρτητος πια, και που αυτοί (μάνα και κόρη) έσπευσαν να τον ακολουθήσουν, μαζεύοντας μέσα σε μια νύχτα (12/11 προς 13/11) τα πράγματα τους («η ξαφνική αποχώρηση» που λέει και ο κ. Καρδάσης)!

Η κυρία, δεν δέχτηκε να επιστρέψει, και πρόσθεσε μάλιστα στις απαιτήσεις της (πάνω στον καφέ, που λέγαμε) εκείνη την πάγια, το να τους γράψω δηλαδή την υπερκείμενη ημιτελή κατοικία! Διαφορετικά, με απείλησε, θα την διεκδικήσουν δια της νομικής οδού αφού πια (κατά την άποψη της) είναι ... όλη δική τους, λέει!

Της απάντησα ότι αφού νομίζουν ότι είναι δική τους η οικοδομή (δυο όροφοι στα μπετά), τότε τι μου ζητάνε να πάμε σε συμβολαιογράφο και να τους τη γράψω; Δεν έχουν πάρα να την τελειώσουν και να έρθουν να την κατοικίσουν!

Πάνω σε αυτό, η κυρία πετάχτηκε όρθια, και ήταν σαν το θηρίο το ανήμερο!

Τρόμαξα τότε! Πάγωσε το αίμα μου και κόπηκε η ανάσα μου! Ήμουν και μόνος, και δεν ήξερα πώς θα αντιδράσει. Τελικά, άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω να φύγει…

Και τότε ανάπνευσα με ανακούφιση αφού λίγο πριν φοβόμουν μήπως σκεφτεί να χτυπήσει και το κεφάλι της σε κανένα τοίχο (ή κάτι τέτοιο) για να με κατηγορήσει μετά ότι την χτύπησα, αφού έχει αποδείξει στο πρόσφατο παρελθόν ότι είναι «μανούλα» σε κάτι τέτοια κόλπα!

Μετά από αυτό, έσπευσα και άλλαξα κλειδαριά στην πόρτα της εισόδου, και στη συνέχεια ασφάλισα και την αυλόπορτα!

Καταλάβατε τώρα κ. Καρδάση μας;

Καταλάβατε πού αλλού (όταν δεν μαγείρευα) πού αλλού έτρωγα τον χρόνο μου; Όταν δεν ήμουν τον τελευταίο καιρό αρκετά μαζί σας στο Ίντερνετ, τόσο πολύ όσο παλιά;

18 Δεκεμβρίου 2010 8:58 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/12/blog-post_4041.html

KYRIA-ELENH

2 ΣΧΟΛΙΑ:

Η stavroula είπε...

Edw isxuei h paroimia gia thn oikogeneia.

Kai thn pita sto piato k ton skulo xortato.

18 Δεκεμβρίου 2010 8:04 μ.μ

Ο P. MICHALOPOULOS είπε...

Ναι, έτσι ακριβώς είναι – όπως τα λες – αγαπητή Σταυρούλα!

Το ίδιο ακριβώς με εσένα διαπίστωσε (έτσι εκφράστηκε), και μια φιλική μου οικογένεια, ένα θρησκευτικό ζευγάρι εδώ στην περιοχή (που το γνωρίζω από τότε που τα παιδιά μου και τα παιδιά τους πήγαιναν μαζί στο ίδιο δημοτικό σχολείο) και που με επισκέφτηκε για μια ώρα (8 με 9, την ώρα που έγραφες αυτό το σχόλιο σου) για να μου ευχηθεί για τις γιορτές και για να μου συμπαρασταθεί.

19 Δεκεμβρίου 2010 2:32 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/12/blog-post_4041.html

Και ο Παναγιώτης, πλέει – πλέον - σε πελάγη ευτυχίας.

2010-11-25T00:00:00.003+02:00

Σχόλιο

Σχετικά με κάποιους «άσπονδους φίλους» μου, όπως υπογράφουν σε χαιρέκακα σχόλια τους με τα οποία ερμηνεύουν σύμφωνα με την μοχθηρή τους καρδιά την ολιγοήμερη απουσία μου από το μπλογκ, έχω να πω ότι:

Η απουσία μου αυτή, όπως έχω εξηγήσει σε πρόσφατα σχόλια μου, οφείλεται στο ότι έμεινα από Ίντερνετ από το Σάββατο το βράδυ (13/11), μετά την αποχώρηση του «τρίου» από το σπίτι μου. Έχω γράψει δε, ότι από τη Δευτέρα (15/11) ξεκίνησα τις κατάλληλες ενέργειες για νέα τηλεφωνική σύνδεση, με δικό μου λογαριασμό στο Δίκτυο.

Αλλά πού να τα δουν αυτά οι «άσπονδοι φίλοι» μου, μέσα στην τύφλα που τους δέρνει.

Έχω να πω ακόμα ότι:

Εγώ, γιορτάζω πια την Ανάσταση μου. Τη Χάρη, που έλαβα το περασμένο Σάββατο.

Να πώς:

Το «τρίο», είχε αποφασίσει την εξόντωση μου, την εξαφάνιση μου… Μπορώ να πω ότι είχε αποφασίσει τον θάνατο μου τον ηθικό (και όχι μόνο) για τον οποίο εργαζόταν τα τελευταία 10 χρόνια. Ήταν ένας αγώνας, ένα ντέρμπι που έληξε νικηφόρα για μένα το περασμένο Σάββατο... Έληξε, με τη Χάρη για ζωή που έλαβα από τον μεγάλο Διαιτητή που ήταν στην ουσία και ο αντίπαλος τους.

Το ματς λοιπόν, ανάμεσα στην ομάδα «μοχθηρό τρίο» από τη μεριά τους, εναντίον «Τριάδας Αγίας», από τη μεριά μας, έληξε τελικά με σκορ 0 – 1.

Έτσι, ο Παναγιώτης που ζαλίστηκε ξαφνικά στην αρχή, μη μπορώντας να εξηγήσει το ξαφνικό, το μοναδικό και απροσδόκητο αυτό φαινόμενο, συνειδητοποίησε αμέσως μετά (την "επόμενη μέρα"), ότι δεν επρόκειτο για κάποιο νέο δράμα, σε βάρος του, αλλά αντίθετα για το πιο μεγάλο θαύμα που του συνέβη (ισχύει διαχρονικά η διορατική για μένα ρήση - ευχή, του γέροντα Πορφύριου), το πιο μεγάλο θαύμα που συνέβη υπέρ αυτού.

Και ο Παναγιώτης, πλέει – πλέον - σε πελάγη ευτυχίας. Αισθάνεται τις μέρες αυτές, τουλάχιστον… 30 χρόνια νεότερος!

Πετάει, πια, δεν περιπατάει!

Και εξαφανίστηκαν πάραυτα, και όλα τα προβλήματα υγείας (π. χ. πίεσης - στηθάγχης) που το στρες από τις επιθέσεις του «τρίου» του δημιουργούσαν.

Οι γείτονες, και όσοι με συναντούν στο δρόμο μένουν έκπληκτοι, με το στόμα ανοιχτό, από την απίστευτη αλλαγή. Και τρίβουν τα μάτια τους για να δουν πιο καθαρά το φαινόμενο...

Και οι κανονικοί φίλοι, αυτοί, χαίρονται μαζί μου!

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Η stavroula είπε:. wow...WOW! E3eli3eis ap oti vlepw.

Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

ΚΑΚΩΣ, ΠΟΛΥ ΚΑΚΩΣ, ξεκίνησαν (και συνεχίζουν) ΑΥΤΟΙ: Τα... "καλόπαιδα"! Εγώ, αμύνομαι!

2010-11-05T20:49:00.002+02:00

ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ: «Τα "φαρμακάκια", να τα πάρεις εσύ (γνωστό - άγνωστο), "καλόπαιδο"!»

XRHSTOS-MAKRIS

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΑΝΟΛΗ ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΑΚΗ.

ΣΧΟΛΙΑ

ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ - ΒΙΝΤΕΟ, ΜΕ ΤΙΤΛΟ:

Χρήστος Μακρής: Πέθανε; Πως; Δεν τον βοηθούσε η Στεφανίδου;

1. IKANOPOIHMENOS KYRIE MIXALOPOULE?

(Σήμερα 10:42 από χρήστη Χωρίς Όνομα)

2. Αγαπητέ 10:42, πώς βγάλατε αυτό το συμπέρασμα;

(Σήμερα 11:00 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

3. OI PAROIKOYNTES THN IEROYSALHM SAS, GNWRIZOUN.

(Σήμερα 11:03 από χρήστη Χωρίς Όνομα)

4. Διαβάζω:

«Σύμφωνα με πληροφορίες του TLIFE η οικογένεια του άτυχου ηθοποιού δεν επιθυμεί να δοθούν στη δημοσιότητα τα ακριβή αίτια του θανάτου του.».

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:

............Γιατί "δεν επιθυμεί"; Υποψιαζόμαστε ότι, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ο ταλαίπωρος αυτός άνθρωπος πραγματοποίησε εκείνη την απειλή του. Αυτήν που πρόσφατα είχε δημοσιοποιηθεί, και που την συζητούσαμε προηγούμενα σε αυτήν την ιστοσελίδα. Ότι δηλαδή θα αυτοκτονήσει! Έτσι "προς το παρόν", λέει η οικογένεια του, θα κρύβει τα πραγματικά αίτια του θανάτου του. ...........Γιατί; Μήπως για να του γίνει θρησκευτική κηδεία, δεδομένου ότι η εκκλησία δεν διαβάζει εξόδιο ακολουθία σε κηδεία αυτόχειρα;

(Σήμερα 11:11 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

5. mixalopoyle pare ta farmakakia sou san kalo paidi eipame na hremhsei to kefalaki sou na mh ta prhzeis kai ston kalhmeno ton kosmakh, e? e? ti les? ela na mhn erthoyn pali oi kaloi kyrioi me ta aspra...

(Σήμερα 12:59 από χρήστη Χωρίς Όνομα)

Τα "φαρμακάκια", να τα πάρεις εσύ (γνωστό - άγνωστο), "καλόπαιδο"!

.....Και όπως είναι γνωστό, οι «καλοί κύριοι με τα άσπρα», δεν ήρθαν ποτέ σε μένα. Η «κυρία», πήγε σε αυτούς σε έξαλλη κατάσταση, και ζητούσε τρελόχαρτο σε βάρος μου, για να βγάλει αναπηρική σύνταξη για μένα, την οποίαν έτσι θα διαχειριζόταν.

Ένα χρόνο (2006) πριν βγει η κανονική μου σύνταξη από το ΙΚΑ με 10.000 ένσημα λόγω γήρατος, αυτήν που έχω τώρα.

Οι «καλοί κύριοι με τα άσπρα», δεν την πίστεψαν βέβαια, και καλούσαν τους διώκτες μου για να τους εξετάσουν για τα όσα ψευδή έλεγαν σε βάρος μου. Αλλά αυτοί, δεν τόλμησαν να εμφανιστούν ποτέ εκεί, στο Δρομοκαΐτειο! Ο ένας μάλιστα από αυτούς, ήταν και γείτονας τους. Σπούδαζε στο ΤΕΙ Αθήνας, όπου θυρωρός ήταν «ο ψυχοπαθής με το πριόνι» της Ανίτας! Χα!

(Σήμερα 13:28 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

7. AS KRINOUME TON K.MIXALOPOULO GIA TIS APOPSEIS TOU.

KI ESY K. MIXALOPOULE DEN EINAI XREIAZETAI NA APOLOGEISAI. TA PERIGRAFEIS EKTENWS (KAKWS) STO SITE SOU.

(Σήμερα 13:49 από χρήστη Χωρίς Όνομα)

8. "Κακώς", εγώ;

ΚΑΚΩΣ, ΠΟΛΥ ΚΑΚΩΣ, ξεκίνησαν (και συνεχίζουν) ΑΥΤΟΙ: Τα... "καλόπαιδα"! Εγώ, αμύνομαι!

....Πριν ακόμα φτιάξω μπλοκς, ήμουν ο «φόρουμ-επισκέπτης» στο φόρουμ του Παθφάιντερ. Άνοιξη 2006.

...Τότε, κάποιος (το γνωστό άγνωστο "καλόπαιδο") που με παρακολουθούσε παντού, βγήκε στο φόρουμ του Παθφάιντερ σαν ανώνυμος χρήστης, για να με σχολιάσει, και για να με απαξιώσει. Και είπε, ότι δεν πρέπει να με παίρνουν στα σοβαρά οι συζητητές μου, διότι σύμφωνα λέει με μια πληροφορία που είχε από γνωστό του γιατρό ψυχίατρο, οι δικοί μου με έκλεισαν σε τρελάδικο!

...Ήταν πράγματι εκείνες τις ημέρες, που η σατανική σπείρα είχε στραφεί εναντίον μου με τέτοιες διαβολές, αλλά έσπασε τα μούτρα της. Εγώ ήμουν καθαρός και ελεύθερος, και δεν ήμουν κλεισμένος σε κανένα ψυχιατρείο!

...Αναγκάστηκα τότε για πρώτη φορά να απολογηθώ, και να εξιστορήσω τα πραγματικά γεγονότα!

Καλά δεν έκανα;

...Καλά έκανα, διότι οι «καλοί» αυτοί άνθρωποι (με τη μαύρη ψυχή), «οι δικοί μου» να πούμε, δεν επεδίωκαν μόνο την φυσική μου εξόντωση (τέτοια - δολοφονική - απόπειρα είναι, και, το να θέλεις να κλείσεις έναν λογικό άνθρωπο στο τρελάδικο), αλλά πάντα επεδίωκαν (και συνεχίζουν) ΚΑΙ την ηθική μου εξόντωση...

ΑΥΤΗΝ ΚΥΡΙΩΣ, με τον άδικο διασυρμό μου...

Γιατί;

Διότι είχαν (ηθικά) χεσμένη τη φωλιά τους (με τα όσα ακατανόμαστα έκαναν στο σπίτι μου), και ήθελαν έτσι να αποδυναμώσουν τον πατέρα, να τον φιμώσουν, να τον απομονώσουν κοινωνικά!..

(Σήμερα 14:24 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

9. «Πέθανε ένας άνθρωπος», λένε με οδύνη σε κουτσομπολίστικη ιστοσελίδα! Πράγματι, είναι οδυνηρό πράγμα ο θάνατος, που σύμφωνα με την αγία γραφή: θάνατος = ο μισθός της αμαρτίας! Όλοι είμαστε αμαρτωλοί, και όλοι θα πεθάνουμε μια μέρα. Δεν πανηγυρίζει λοιπόν κανείς «εχθρός» του θεατρίνου! "Κανείς" (ΙΣΩΣ - ΕΑΝ, ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ), εκτός από τον ένα και μοναδικό (στους αιώνες) εχθρό του ανθρώπου, που είναι ο διάβολος! Πανηγυρίζει δε, όταν είναι σίγουρος ότι την έχει κερδίσει (παρέα του, στην κόλαση) την ψυχή του ανθρώπου που πέθανε. Και την έχει κερδίσει, αν ο άνθρωπος είναι μέχρι τέλους αμετανόητος (τέτοιος ήταν και ο βλάσφημος Μακρής;), αν μάλιστα απέδειξε και αυτήν - την μέχρι τέλους - αμετανοησία του / απιστία του, με το να δώσει ο ίδιος τέλος στη ζωή του. Αυτό έκανε - όπως το έλεγε πως θα το κάνει - ο μακαρίτης Χρήστος;
http://xairete.blogspot.com/2010/04/blog-post_9154.html

(Σήμερα 17:06 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

www.freegossip.gr

Χρήστος Μακρής, «ηθοποιός»:
Πριν ακόμα αρχίσει να βλαστημάει τα θεία, πριν αρχίσει να… «κατεβάζει καντήλια»!..

Ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει... (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2010-11-02T12:59:00.002+02:00

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει...

ΣΧΟΛΙΑ:

1. δεν καταλαβαίνω γιατί αυτοί οι γονείς δεν κάνουν μία εισαγγελική για να πάει το παιδί τους για θεραπεία. ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ. (Σήμερα 10:12)

2. Άμα σε εξετάσει ο ψυχίατρος και σε βρεί καλά δε πα να λένε ό,τι θέλουνε. (Σήμερα 10:55 από χρήστη Ελένη)

3. 8elei na ypograpsoyn 2 atoma toy syggenikoy perivallontos alla an o psyxiatros den dei kati, kapoios exei dikaiwma na zhthsei megalh apozhmiwsh. Alliws oloi mesa 8a htan... (Σήμερα 11:33 από χρήστη LoLa)

4. Αν υπάρχουν καταγραφές σε βιβλίο συμβάντων στην αστυνομία, αν υπάρχουν και οι δυο αυτές υπογραφές των συγγενών, αν υπάρχει εισαγγελική εντολή, τότε ποιος ψυχίατρος θα τολμήσει να γνωμοδοτήσει ότι δεν χρειάζεται να κλειστεί στο τρελάδικο ο κατηγορούμενος; Κανείς πιστεύω! Δεν θα ενδιαφερθεί (ο επιστήμονας, να πούμε) να εξετάσει αμερόληπτα τον προσαγόμενο (ας είναι ο «ασθενής» το πιο ήρεμο και το πιο άγιο πρόσωπο στον κόσμο), αλλά θα βασιστεί (για να έχει τον κώλο του ήσυχο) στα χαρτιά που προσκομίζουν οι «λογικοί» δεσμώτες! Δεν θα ενδιαφερθεί (ο επιστήμονας, να πούμε) να εξετάσει, ούτε και τους κατηγόρους! Βέβαια η Τζούλια είναι πρόσωπο γνωστό, οπότε ο πιο πάνω κανόνας, ακυρώνεται! (Σήμερα 12:29 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

5. To κράτος συνεργάζεται με ευσυνείδητους γιατρούς παπάρα Μιχαλόπουλε. (Σήμερα 12:32 από χρήστη Ελένη)

6. @ 12:32: Αυτοί οι «ευσυνείδητοι» γιατροί, βασίζονται καμιά φορά, και, σε ένα γραπτό τεστ με ερωτήσεις, το οποίο ζητούν να συμπληρώσει ο «κρατούμενος» (αφού τον έχουν χώσει μέσα για να έχουν ήσυχο τον κώλο τους).
Μια από τις ερωτήσεις αυτές είναι: «Πιστεύεις - όταν μεταλαμβάνεις - ότι η αγία κοινωνία είναι σώμα και αίμα Χριστού;». ...Αν είσαι Ορθόδοξος και απαντήσεις «ναι, πιστεύω», τότε τσεκάρουν σαν αρνητική την απάντηση, σε χαρακτηρίζουν σαν άτομο θρησκόληπτο!..
...Και μετά, κοιμούνται με ήσυχη τη συνείδηση (οι επιστήμονες να πούμε, οι «ψυχίατροι» που δεν πιστεύουν σε ψυχή σε Θεό σε Χριστό) με ήσυχη τη (μη χέσω) συνείδησή τους, ...ότι καλά έκαναν και βασίστηκαν στις κατηγορίες των διωκτών σου (με εισαγγελική εντολή), καλά έκαναν και σε μάντρωσαν!..
(Σήμερα 13:12 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

http://www.freegossip.gr/News.php?ID=5573

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Δρομοκαΐτειο

KYRIA-ELENH

"KYRIA" ELENH

2010-10-30T12:40:00.000+03:00

"KYRIA" ELENH: Η ΕΤΙΚΕΤΑ ΜΑΣ

ΑΡΧΕΙΟ: ΔΑΠ/ΝΔΦΚ

2010-10-22T00:31:00.002+03:00

ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1935 (εγώ γεννήθηκα το 1945) και το εμπέδωσα το 2005…

2010-10-07T09:57:00.001+03:00

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Σας θυμίζει τίποτα 75 χρόνια μετά;

Ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1935 (εγώ γεννήθηκα το 1945) και το εμπέδωσα το 2005…

" Βρε πώς τη δουλεύουνε εντάξει στην Ελλάδα κάθε μηχανή, όλοι οι παλαβοί να είν' απέξω...

KYRIA-ELENH

...και οι γνωστικοί μεσ' στο Δαφνί.".

Δρομοκαΐτειο

http://xairete.blogspot.com/2010/01/75.html

Νέα συνομιλία της κυρίας Ελένης, με άλλο γείτονα τη φορά αυτή.

2010-10-05T23:02:00.002+03:00

Κυρία Ελένη: «Λυσιστράτη» στο σπίτι, στον Παναγιώτη, και… «Φρύνη» στη γειτονιά, στον κάθε γερο-παραλυμένο!..

Αυτή τη φορά όμως, ο συνομιλητής της, δεν ήταν κανένα ραμολί που θα καθόταν ευχαρίστως να την ακούει και να την χαζεύει.

Έναν άλλον γείτονα κατάφερε να ξεμοναχιάσει σήμερα η γνωστή «κυρία». Ένα γείτονα, με τον οποίον επεδίωξε και έπιασε κουβέντα, σήμερα το μεσημέρι, στην πρόσοψη του σπιτιού μου.

Και στον οποίον άρχισε πάλι - σύμφωνα με την πάγια τακτική της - να με κατηγορεί.

Αυτή τη φορά όμως, ο συνομιλητής της, δεν ήταν κανένα ραμολί που θα καθόταν ευχαρίστως να την ακούει και να την χαζεύει. Εδώ, στον έξυπνο, ντόμπρο, ώριμο και μορφωμένο αυτόν άνθρωπο, δεν έπιασαν τα φραστικά «κουνήματα» και τα εκφραστικά ψευτο-μυξοκλάματα της!

Άρχισε λοιπόν να του πιπιλίζει το μυαλό με την γνωστή σας αυτή ιστορία με τον λογαριασμό του ηλεκτρικού που τάχα δεν πληρώνω.

Βρήκε όμως τον μάστορα της και τον δάσκαλο της, αφού ο γείτονας αυτός, ο κ. Νίκος, ήταν ενημερωμένος από εμένα. Της απάντησε λοιπόν ότι από όσο γνωρίζει τα πληρώνω όλα εγώ, και μόνο στον τελευταίο λογαριασμό προέκυψε μια καθυστέρηση αφού θα έπαιρνα την σύνταξη μου λίγες μόνο μέρες μετά τη λήξη του. Προέκυψε δε και μια διαφωνία από τη σπατάλη που έκαναν. Και που παραταύτα, δεν ήταν διατεθειμένοι, ούτε ένα ευρώ να πληρώσουν σαν συμμετοχή. Τόσο η κυρία από τα έσοδα της (τη σύνταξη της, το νοίκι που εισπράττει, και την έξτρα εργασία της), όσο και ο γιος από τον μισθό του που από ό,τι άκουσα χτες, γρήγορα θα διπλασιαστεί αφού καταθέτει όπου να’ναι το πτυχίο του στην εταιρία που εργάζεται.

Η κυρία όμως, παρά το ότι αποστομώθηκε, δεν αισχυνόταν να συνεχίσει, και συνέχισε να με κατηγορεί στον άνθρωπο.

«Δεν μας υπολογίζει για οικογένεια του», είπε η κυρία. Ο άνθρωπος όμως που γνώριζε, της απάντησε ότι ξέρει πολύ καλά πως αυτοί είναι που δεν με υπολογίζουν, αυτοί είναι που χρόνια τώρα με έχουν εγκαταλείψει, και όχι μόνο, αλλά και που κάνουν εναντίον μου έναν καθημερινό εξοντωτικό πόλεμο, επιδιώκοντας συντονισμένα και συστηματικά την ηθική και φυσική μου εξόντωση!

Τότε η «κυρία», του είπε και το τελευταίο της παράπονο, ότι μοίρασα λέει φυλλάδια στη γειτονιά και ότι την εκθέτω τάχα με αυτά.

Και τότε ο άνθρωπος, της απάντησε:

«Ναι, το έχω διαβάσει κι εγώ το έντυπο αυτό. Και πιστεύω ως αληθινά τα όσα γράφει, ο κύριος Παναγιώτης που είναι ένας κύριος αξιοπρεπέστατος.

Αν εσείς κυρία Ελένη νομίζετε ότι σας αδικεί, γράψτε κι εσείς ένα άλλο κείμενο και ανασκευάστε αν μπορείτε τα γραφόμενα του Παναγιώτη.

Αλλά εσείς…

α) Ούτε να πληρώσει τον λογαριασμό αφήσατε τον Παναγιώτη, και τρέξατε στον εισαγγελέα για να προλάβετε να τον χαρακτηρίσετε σαν σκληρό άνθρωπο, και…

β) Ούτε και απαντάτε σε αυτά που λέει ο άνθρωπος στο «φυλλάδιο», σαν απολογία του στην πρώτη σας καταγγελία, πριν από μια εβδομάδα. Αλλά σπεύσατε ξανά (λίγες μέρες από την πρώτη εισαγγελική εντολή που πήρατε για τον λογαριασμό της ΔΕΗ), σπεύσατε ξανά στις αστυνομίες με νέα εντολή για να τον φιμώσετε, επισυνάπτοντας το κείμενο αυτό του Παναγιώτη για το οποίο άλλος καλοθελητής γείτονας σας ενημέρωσε.

Άλλωστε αυτό το κείμενο όπως ξέρετε, είναι αναρτημένο στο μπλογκ του ανθρώπου, στο ιστολόγιο του, αυτό που υποστηρίζετε ότι σας συκοφαντεί!

Σας «συκοφαντεί», που αναγκάζεται ο άνθρωπος (που πνίγεται από αγανάκτηση) και λέει το προσωπικό του παράπονο. Που εξωτερικεύει δημόσια - στο Ίντερνετ - τον αβάσταχτο πόνο του.

Ενώ, αντί να προσπαθείτε με εισαγγελείς και αστυνομίες να τον φιμώσετε (και να του ρίχνετε έτσι φιμωμένο σαν τον έχετε, να του ρίχνετε ανενόχλητη, με ασφάλεια, αθόρυβα και μουλωχτά στο σκοτάδι τις μπηχτές σας) θα μπορούσατε κυρία Ελένη να απαντήσετε κι εσείς εκεί στο μπλογκ του, που είναι ένα ελεύθερο βήμα, να απαντήσετε και να εκφραστείτε δημόσια και σεις.

Αλλά τα θέλετε όλα δικά σας. Εσείς, σαν αντι-οικογένεια, προς τον Παναγιώτη. Να λέτε μόνο εσείς, και να παραπληροφορείτε τους πάντες, και τους γνωστούς του Παναγιώτη και όλη τη γειτονιά. Να έχετε εσείς όλα τα δικαιώματα από το σπίτι και τα χρήματα του Παναγιώτη και καμιά υποχρέωση προς τον άνθρωπο αυτό. Έτσι δεν είναι;»

Και η κυρία κατέβασε τα μούτρα, δεν απάντησε, αποχώρησε, και άφησε τον άνθρωπο να συνεχίσει το δρόμο του, τη δουλειά του.

KYRIA-ELENH

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Κυρία Ελένη: «Λυσιστράτη» στο σπίτι, στον Παναγιώτη, και… «Φρύνη» στη γειτονιά, στον κάθε γερο-παραλυμένο!..

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

Η κυρία Ελένη-«Λυσιστράτη» (σύζυγος Παναγιώτη), σε νέα ανάρτηση (ανάρτηση χαρακτηρισμένη με την ετικέτα «εγκλήματα») του ιστολογίου αυτού!..

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

Κυρία Ελένη: «Λυσιστράτη» στο σπίτι, στον Παναγιώτη, και… «Φρύνη» στη γειτονιά, στον κάθε γερο-παραλυμένο!..

2010-10-02T13:02:00.004+03:00

KYRIA-ELENH

Στην αστυνομία της περιοχής μου (του Ελληνικού) ήμουν πάλι χτες το απόγευμα! Μου τηλεφώνησε και με κάλεσε η αστυφύλακας κ. Παρασκευοπούλου.

Ευγενέστατη, με ενημέρωσε ότι «δυστυχώς» η κυρία Ελένη, τους πήγε και νέα (τη δεύτερη μέσα σε μια εβδομάδα) εισαγγελική εντολή. Έτσι έγινε το ραντεβού στο τμήμα, υπόθεση ρουτίνας πια, αφού η υπόθεση «είναι γνώστη στην υπηρεσία». Έτσι, γνώρισα και έναν ακόμα άγγελο, εκεί, την αστυφύλακα που σας έλεγα και που ήταν χτες αξιωματικός υπηρεσίας...

Στη νέα αυτή καταγγελία της η «κυρία» μου, είχε «συνημμένο» και ένα δακτυλογραφημένο έντυπο, ένα έντυπο που τύπωσα προχθές στον εκτυπωτή μου, και που ήταν μια αντιγραφή τριών αναρτήσεων του μπλογκ «χαίρετε» αναφορικά με την κυρία.

Μιλάμε δηλαδή για τις αναρτήσεις:

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

Η κυρία Ελένη-«Λυσιστράτη» (σύζυγος Παναγιώτη), σε νέα ανάρτηση (ανάρτηση χαρακτηρισμένη με την ετικέτα «εγκλήματα») του ιστολογίου αυτού!..

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

Πώς προέκυψε η ανάγκη αυτής της εκτύπωσης, και ποιος ο σκοπός της, και πώς βρέθηκε στα χέρια της «κυρίας»; Να σας εξηγήσω:

Βγήκα προχθές στην αυλή, και είδα την κυρία που είχε βγει από το σπίτι, να συνομιλεί με ένα μεσόκοπο γείτονα μας. Δεν έγινα αντιληπτός, πλησίασα τα κάγκελα και την άκουσα να με κατηγορεί. Όταν με είδε, σταμάτησε βέβαια την εκπομπή της.

Τότε σκέφτηκα να ενημερώσω τον γείτονα, και τύπωσα το έγγραφο αυτό που λέγαμε, για να του το δώσω. Εκείνος δεν ήθελε να το πάρει, και αναγκάστηκα μετά να του το ρίξω κάτω από την πόρτα του. Φαίνεται πως αυτό ήταν και το αντίγραφο που έπεσε (πάσα από τον γείτονα) στα χέρια της κυρίας.

Μάλιστα, μετά από το περιστατικό αυτό με την κυρία να με κουτσομπολεύει, θέλησα να της κάνω ένα πείραγμα – κομπλιμέντο όταν αυτή (μετά την εκπομπή της) μπήκε στο σπίτι και πρόσεξα ότι το φουστάνι της φέγγιζε πολύ και αποκαλυπτικά. Της είπα τότε με γλυκό τρόπο ότι αυτή η ενδυματολογική διαφάνεια, την κάνει πολύ… σέξι! Για να εισπράξω σαν απάντηση της ένα «άντε στο διάολο, ρε!».

Αλλά φαίνεται ότι έχει σύστημα της, η κυρία, να με διαβάλει σε όλη τη γειτονιά.

Θυμάμαι που την είχα ακούσει προ ετών να λέει στον καλό μας γείτονα τον κύριο Παναγιώτη δίπλα, ότι είμαι τεμπέλης, κάτι που έκανε τον άνθρωπο να αγανακτήσει εναντίον της και να της απαντήσει ότι «εμείς τον ξέρουμε τον κ. Παναγιώτη από το 1975 και ξέρουμε πόσo σκληρά εργάζεται! Εργάζεται από παιδί! Κι αν έχει τώρα μια ατυχία, μια ανεργία, είναι σκληρό και άδικο να τον στήσουμε στον τοίχο και να τον πυροβολούμε!».

Θυμήθηκα τον καλό αυτόν γείτονα τον κ. Παναγιώτη, διότι αν κατάλαβα καλά από κάτι που πήρε το μάτι μου, μάλλον γλέντια και χαρές είχαν στο σπίτι τους πριν από ένα μήνα. Μάλλον θα πάντρεψε την μια από της δυο κόρες του, την Στέλλα, που είναι δικηγόρος. Δεν μου έκανε εντύπωση το ότι δεν με εκκάλεσε. Σκέφτηκα ότι θα έκανε κλειστό γάμο ο άνθρωπος για το παιδί του, και ότι δεν θα είχε γείτονες για προσκεκλημένους.

Έτσι πίστευα μέχρι προχθές, όταν ένα άλλο περιστατικό με έβαλε σε αμφιβολία…

Αν με εκκάλεσε δηλαδή, και κάποιος - μέσα από το σπίτι μου, εξαφάνισε την πρόσκληση για να με εκθέσει!

Συνάντησα λοιπόν προχθές τυχαία την Δέσποινα που μένει δίπλα μας, που εκείνη την ώρα είχε παρκάρει εκεί το αυτοκίνητο της από το οποίο ξεφόρτωνε καλάθια με μπομπονιέρες. Χαιρετηθήκαμε εγκάρδια, και την ρώτησα αν παντρεύεται. Μου απάντησε καταφατικά, και απόρησε για το πώς και δεν το ξέρω αφού λέει μας έστειλε πρόσκληση. «Πρόσκληση, πού;», την ρώτησα. «Την δώσαμε στην κ. Ελένη», μου απάντησε το κορίτσι.

Αυτά προχθές.

Σήμερα, λίγο πριν που βγήκα να πάρω εφημερίδα, είδα δίπλα στην αυλή τους την υποψήφια νύφη με την μητέρα της την κ. Μαίρη με την οποία σαν γείτονες ζήσαμε και γεράσαμε εδώ στο Ελληνικό. Μεταξύ αστείου και σοβαρού της είπα: Έμαθα κ. Μαίρη ότι παντρεύετε την κόρη σας και ότι καλέσατε όλους τους καλούς γείτονες, όλους, εκτός από εμένα!

Η κ. Μαίρη μου απάντησε ότι δεν έχω δίκιο διότι έστειλε πρόσκληση! «Στο όνομα Ελένη Βελέντζα;», την ρώτησα. «Όχι», απάντησε η Δέσποινα, «στο όνομα Παναγιώτης Μιχαλόπουλος»! Και για να μην υπάρξει παρεξήγηση, η κοπέλα πρόσθεσε:

«Σήμερα κ. Παναγιώτη, είναι ο γάμος στις 7 το απόγευμα, εδώ στην ενορία μας, στον άγιο Τρύφωνα στα Σούρμενα, και σας καλώ προφορικά, διότι δεν έχω άλλη πρόσκληση!».

http://xairete.blogspot.com/search/label/KYRIA-ELENH

Τέσσερα θέματα που διαβάζονται

2010-10-01T13:34:00.000+03:00

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

7 σχόλια [Σχετικά με την «κυρία» Ελένη Ιωάννου Βελέντζα, σύζυγο (τυπικά) Παναγιώτη Μιχαλόπουλου]

Είναι κανείς που μας έχει «πίκα»; Ας είναι! Εμείς πάντως, δεν μασάμε!

2010-09-22T14:06:00.000+03:00

Είναι κανείς που μας έχει «πίκα»; Ας είναι!..

...Ας είναι!
Εμείς πάντως, δεν μασάμε!

OIKOGENEIAKOS

Προέτρεψε την δικηγόρο να μην την αναλάβει, διότι λέει ψέματα, διότι το ίδιο το ψέμα το κουβαλάει στο κεφάλι της που τα άσπρα της μαλλιά είναι τώρα κατάμαυρα (επηρεάζει και η μπόγια το μυαλό;), διότι θέλει ιατρική και όχι νομική προστασία.....

http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/sos.html

Η Δημοσίευσις είναι Ψυχή της Δικαιοσύνης

2010-09-22T13:59:00.001+03:00

Κυριακή, 19 Σεπτέμβριος 2010, 21:13
Από: Σοφία Βούλτεψη
info@elzoni.gr
θέμα: ηλεκτρονική εφημερίδα «Ελεύθερη Ζώνη»
Προς: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟ
panag_michal@yahoo.gr

Ζούμε στην Ελλάδα. Στην πατρίδα του Πρωταγόρα, δασκάλου των γιων του Περικλή, που δίδασκε ότι σε κάθε λόγο υπάρχει και ο αντίλογος.

Στην πατρίδα του Ανάξαρχου, δασκάλου του Μεγαλέξανδρου, που δίδαξε την παρρησία και την ελευθερία της γνώμης.

Στην πατρίδα των πρώτων δημοσιογράφων και πολεμικών ανταποκριτών – στην πατρίδα του Ομηρου, του Ξενοφώντα, του Θουκυδίδη.

Στην πατρίδα για την οποία έχυσε το αίμα του ο Ιωάννης – Ιάκωβος Μάγερ που αποφάνθηκε πως «Η Δημοσίευσις είναι Ψυχή της Δικαιοσύνης».

Σοφία Βούλτεψη

http://www.elzoni.gr/html/ent/772/ent.1772.asp

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

Ευχαριστούμε για το φιλικό τηλεφώνημα και για την συμπαράσταση, σεβαστή κυρία! : D

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

Τον άκουσα προηγουμένως (6 η ώρα το πρωί) που επέστρεψε στο σπίτι ο γιος! Σηκώθηκα, βγήκα από το δωμάτιο μου (από την κρεβατοκάμαρα από την οποία έχει χρόνια τώρα αποχωρήσει εκβιαστικά η «κυρία»), και μια και είδα ανοιχτή την πόρτα που οδηγεί από το χωλ στον διάδρομο (από εκεί μπήκε ο γιος για να πάει στο δωμάτιο του, στην πρώην τραπεζαρία), σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στο πρώην σαλόνι (που τώρα είναι και κρεβατοκάμαρα της «κυρίας»), για να δω αν έχει επιστρέψει μαζί του, και, η μαμά, αλλά μπα!..

Κάπου άλλου ξενοκοιμάται σήμερα ξημερώματα Σαββάτου η «κυρία», που λίγο πριν, την Παρασκευή το βράδυ, με έσερνε με εισαγγελική εντολή να απολογηθώ στο αστυνομικό τμήμα του Ελληνικού, στον αστυφύλακα κ. Διάκο!

Θέμα, η γνωστή ιστορία με τον λογαριασμό του ηλεκτρικού. Θα θυμάστε ότι έληγε (με προειδοποίηση για διακοπή) λίγο πριν τα μέσα του μήνα. Ένας λογαριασμός 660 ευρώ, τόσο φουσκωμένος από την προκλητική χρήση των κλιματιστικών που η «φαμίλια» εγκατέστησε από την αρχή του καλοκαιριού στα δυο δωμάτια της.

Πέρα δηλαδή από το θερμοσίφωνο που το έχουν συνέχεια να βράζει, πέρα από τα δυο πλυντήρια της «κυρίας» (ρούχων και πιάτων), πέρα και από την ηλεκτρική κουζίνα της με την οποία δεν σταματάει να μαγειρεύει φαγητά και χίλια δυο άλλα!

Έτσι, με τον λογαριασμό αυτόν, είπα να σκληρύνω λίγο τη στάση μου, διότι κατάλαβα ότι η «φαμίλια» που αγόρασε και "Νόβα" και "Χόμ Σίνεμα" (που έκανε και διπλές διακοπές το καλοκαίρι με το πολυτελές αμάξι της), σκέφτηκε να κάνει οικονομία το χειμώνα αυτόν στο πετρέλαιο (την κεντρική θέρμανση την έχουν αποκλειστική στα δωμάτια τους μόνο) και να φουλάρουν, και, τον χειμώνα τα κλιματιστικά, στο «ζεστό» τη φορά αυτή...
...στο «κέρατο» του δηλαδή, αφού ο Παναγιώτης με την καλή του την καρδιά πληρώνει όλα τα λεφτά για τη ΔΕΗ, παρά την εντολή της αστυνομίας (πριν τρία χρόνια) προς την «κυρία» να συμμετέχει κι αυτή κατά το μισό!

Λίγο πριν λήξη λοιπόν αυτός ο τελευταίος, ο τόσο αμαρτωλός, λογαριασμός, πρότεινα στην «κυρία» να πληρώσει κάτι κι αυτή, και αρνήθηκε! «Δεν μπορώ να πληρώσω τα μισά», είπε. Και πόσο μπορείς την ρώτησα, για να εισπράξω την απάντηση: «τίποτε»!

Της εξήγησα ότι εκείνο που προέχει είναι να μην κοπεί το ρεύμα, και τις έδινα τα 200 ευρώ που είχα, προκειμένου να ζητήσουμε μια ρύθμιση από την ΔΕΗ μέχρι τις 20 του μήνα που θα πάρω τη σύνταξη μου. Εκείνη τότε μου απάντησε ότι δεν την ενδιαφέρει να κάνουμε καμιά συμφωνία με τη ΔΕΗ, και ότι δεν την ενδιαφέρει αν θα κοπεί το ρεύμα.

Πέρασαν τέσσερεις μέρες, και μετά η κυρία θυμήθηκε την πρόταση αυτή, και μου ζητούσε εκείνα τα 200 ευρώ, από τα οποία όμως μου είχαν πλέον μείνει τα 150. Της το είπα, και θύμωσε, και μου απάντησε: «Άσε, δεν πειράζει, ας το κόψουν!», και «φταίω εγώ που δεν σε πήγα στον εισαγγελέα!».

Και με πήγε!

Πήγε δηλαδή η ίδια με μια αναφορά που της την συνέταξε η δευτεροετής της Νομικής, κόρη, και έτσι πήρε την εντολή, με την οποία μετά πήγε και στην αστυνομία για να τα πει και προφορικά. Και να παραπονεθεί μάλιστα - ακόμα - ότι τάχα την διασύρω με το μπλογκ μου (όπου λέω το παράπονο μου), στο οποίο – παραπονέθηκε - έχω και την φωτογραφία της.

Μου τηλεφώνησε λοιπόν μετά από όλα αυτά (χτες το βράδυ) ο αστυφύλακας που μίλησε νωρίτερα μαζί της. Μου είπε ότι θέλει να μιλήσουμε, και έσπευσα στο γραφείο του όπου και τα είπαμε όλα!

Έμεινε κατάπληκτος ο άνθρωπος διαπιστώνοντας πόσο διαφορετικά ήταν τα αναφερόμενα από την κυρα-Λένη, πόσο μάτι έβγαζαν όλα αυτά τα παραμύθια της «κυρίας», στην αναφορά της.

Τον αποχαιρέτισα λοιπόν στο τέλος, και εκείνος τότε μου συνέστησε να πάω αύριο (σήμερα Σαββάτο δηλαδή) και να ζητήσω αντίγραφο με το κείμενο της κυρίας, για πάσαν χρήσην εκ μέρους μου.

Θα το πάρω λοιπόν αργότερα το αντίγραφο αυτό, και θα σας ενημερώσω ξανά!..

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

"KYRIA" ELENH: Η ΕΤΙΚΕΤΑ ΜΑΣ (97 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ)

Αριστερό κλικ στη φωτογραφία, σας πάει στο θέμα...

ΣΧΟΛΙΑ:

2010-09-19T19:17:00.006+03:00

ΣΧΟΛΙΑ:

1.
mixalopoule xilia xronia na zhseis.
simera exo tis mavres mou bika sto blog sou...
...kai diavasa ta nea tis kira lenis.

http://xairete.blogspot.com/2010/09/6.html

kai exo skasei sta gelia.
exeis poli plaka.

(Σήμερα 00:40 από χρήστη Χωρίς Όνομα)

KYRIA-ELENH

http://xairete.blogspot.com/2010/09/freegosssipgr_19.html

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

2010-09-18T07:52:00.000+03:00

KYRIA-ELENH

Αυτά λοιπόν τα νέα της κυρα-Λένης

Ή μήπως εννοείς , Αναστασία, εκείνον τον ταλαίπωρο... (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2010-09-16T23:18:00.002+03:00

Ή μήπως εννοείς , Αναστασία, εκείνον τον ταλαίπωρο, που και αυτός αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα από φευδαδέλφους και ψευτοπατέρες, από μακρινούς και από «κοντινούς» του, και από άλλες σκοτεινές δυνάμεις;
…Εκείνον τον ταλαίπωρο, λέω, που έχει και αυτός πάντα την σκέπη του Θεού για βοήθεια και παρηγοριά, εκείνον που το δράμα του περιγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα στο ιστολόγιο με τον τίτλο «οικογενειακός»;
http://oikogeneiakos.blogspot.com/

Είναι και τα δυο θέματα, άξια δημόσιας προβολής διότι έτσι προκαλείται η φωνή του λαού, έτσι ακολουθεί και οι οργή του Θεού που πέφτει σαν κεραυνός…

http://ecclesiasthemata.blogspot.com/2008/09/blog-post.html

Φωνή Παναγιώτη, οργή Θεού στα κεφάλια των διωκτών του, μακρινών τε και «κοντινών»!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Εσείς, τι θα γράφατε σαν τίτλο;

http://xairete.blogspot.com/2008/09/blog-post_2292.html

Ζω λοιπόν μια απέραντη μοναξιά, σαν εξόριστος… στον τόπο μου! Αλλά την «γλεντάω» τη μοναξιά αυτή!

2010-09-11T18:13:00.002+03:00

Σχετικό σχόλιο στο θέμα:

Χαίρε! : D

[…] Ζω λοιπόν μια απέραντη μοναξιά, σαν εξόριστος… στον τόπο μου! Αλλά την «γλεντάω» τη μοναξιά αυτή!

Κυρίως, στις βραδινές μου βόλτες… Όταν βλέπω κόσμο να περιπατάει στο δρόμο ή να κάθεται παρέες – παρέες στα τραπεζάκια. Εκεί, τόσο στο στέκι που συχνάζω (έχει και Ίντερνετ) όσο και στα ταβερνάκια στα οποία περνώ πια απ’ έξω - για ένα «χαίρετε» - αφού κάνω πια μια όσο το δυνατόν περισσότερο υγιεινή διατροφή (ό,τι φτιάξω μόνος μου), δηλαδή λιτή και προσεγμένη σε ποιότητα - όσον αφορά κυρίως στη μέθοδο του μαγειρέματος και στα σχετικά βοηθητικά υλικά παρασκευής του φαγητού!

Περπατώ που λες (στις εξόδους μου) δίπλα στον κόσμο αυτό (άγνωστος μεταξύ αγνώστων), ή κάθομαι παραδίπλα τους…

Τι συντροφιά!

Δεν έχω όμως και μεγάλο παράπονο! Αφού στις βόλτες μου αυτές, χαίρομαι ακόμα και τη φύση, στο εξοχικό προάστιο που μένω!

Και έρχονται μετά κάτι «συμβουλές»…

Δυο για την ακρίβεια. Πριν λίγες μέρες. Μια, σε ένα σχόλιο ανώνυμου αναγνώστη σε σχετική ανάρτηση του «χαίρετε». Και μια άλλη, στη γνωστή ιστοσελίδα που πάω και κάνω διάλογο καθημερινά…

Μια σχετική συμβουλή (σε άσχετο θέμα) από άλλο ανώνυμο σχολιαστή, εκεί, που είχε μπει λέει στο μπλογκ μου και είχε διαβάσει τα σχετικά με το πρόβλημα μου. Η συμβουλή – παρατήρηση τους είναι ότι περνάει επικίνδυνα πια για μένα ο καιρός… Και ότι έτσι που μένω μαγκούφης (ή σκέτος… Γκούφης;) θα ψοφήσω, λέει, κάποια μέρα αβοήθητος.. Και κανείς, λέει, δεν θα το πάρει χαμπάρι!

Τέτοιες… πλάκες! : D

Παναγιώτης

http://xairete.blogspot.com/2010/09/d_11.html

KYRIA-ELENH

Σχόλια στο θέμα για την ομαδική προσευχή μουσουλμάνων στην πλατεία Κοτζιά

2010-09-11T01:27:00.002+03:00

KYRIA-ELENH

stavroula είπε...

Xa Xaaaaaaaaaaaa :D

H kuria Elenh prepei na paei na sumvouleutei thn kuria Xassan sta suzhgika ka8hkonta.

10 Σεπτεμβρίου 2010 11:45 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Η κυρία Χασάν! Δεν την ξέρω, δεν την έχω δει, αλλά ακούγοντας την στην τηλεφωνική της σύνδεση με την εκπομπή, στο κανάλι, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο μιλάει, η απλότητα της και η άνεση της στη συζήτηση.

Μπράβο της!

Υποθέτω ότι θα είναι πολύ χαριτωμένος άνθρωπος, γενικά! Και φυσικά, ΑΥΤΗ έχει το προτέρημα να είναι ΚΑΙ κανονική γυναίκα, τόσο ορμονικά, όσο και ψυχολογικά!

Μπράβο και στο Ισλάμ!

11 Σεπτεμβρίου 2010 12:57 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/09/blog-post_8065.html

7 σχόλια [Σχετικά με την «κυρία» Ελένη Ιωάννου Βελέντζα, σύζυγο (τυπικά) Παναγιώτη Μιχαλόπουλου]

2010-09-10T21:23:00.000+03:00

Ανώνυμος: Ακόμα εκεί είσαι αδελφέ;

Μιχαλόπουλος: ΠΟΥ ΕΚΕΙ;

Ανώνυμος: Δεν το ξεπέρασες; Η ζωή κυλά, οι στιγμές είναι μοναδικές, δεν ξαναγυρίζουν....

Μιχαλόπουλος: Μπορείτε, παρακαλώ, να γίνετε πιο σαφής; Ευχαριστώ!

Ανώνυμος: [...] κι άσε την κ. Ελένη στήν μοίρα της. Δεν σε εκτίμησε, δεν σε σεβάστηκε κτλ κτλ, τι το βασανίζεις; [...] Δύσκολα λόγια, αλλά αληθινά! Άντε και καλό απόγευμα!

Μιχαλόπουλος:
Απάρνηση στο πιο πάνω - λογοκριμένο - μήνυμα:

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον αγαπητέ ανώνυμε σχολιαστή! Είναι όμως πράγματι αληθινά τα λόγια σας;

Σε ποια «μοίρα» να αφήσω ΕΓΩ την κυρία; Η κυρία, έχει αφήσει ΕΜΕΝΑ εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Δεν εγκαταλείπει το σπίτι το οποίο καθημερινά διεκδικεί, και δεν αλλάζει διεύθυνση για να μην κατηγορηθεί για εγκατάλειψη συζυγικής στέγης.

Εισπράττει ενοίκιο από το διαμέρισμα της, και μένει τσάμπα στο σπίτι μου, από το οποίο - με την πολεμική που μου κάνει - θέλει να με διώξει. Αυτό το δώρο θέλετε να της κάνω; Να ξεσπιτωθώ; Δεν θα μπορέσω, όσο μπορώ και στέκομαι στα πόδια μου, ...και έχει ο Θεός!..

Αλλά έκτος (α) από την απόγνωση στην οποία μεθοδικά προσπαθεί να με οδηγήσει, εργάζεται (β) και προς την κατεύθυνση της ηθικής μου εξόντωσης με τις διαβολές της.

Και η άμυνα μου στο πρώτο είναι να διατηρώ την ψυχραιμία μου και να μην κάνω κανένα κακό... Ούτε στον εαυτό μου, ούτε και σε εκείνους - στο «τρίο» - στη σπείρα! Τα αφήνω όλα, στην κρίση (στην δίκαιη οργή) του Θεού!

Και ως προς το δεύτερο, δεν έχω καμιά όρεξη να της μοιάσω. Δεν θα δαιμονιστώ κι εγώ, όπως εκείνη, η «κυρία», πριν από λίγα χρόνια που μπήκε στην εμμηνόπαυση! Δεν ζητώ δηλαδή γυναίκα, τη στιγμή που σαν χριστιανός πιστεύω στο μυστήριο του γάμου με το οποίο με έχει η Εκκλησία δεσμεύσει με την «κυρία» αυτή.

Υπάρχουν βέβαια οι λεγόμενοι λόγοι διαζυγίου (τι πιο δυνατός από το θανάσιμο μίσος της «κυρίας») αλλά δεν είμαι από εκείνους... Δεν θα διεκδικήσω δικαστικά την ελευθερία μου... Αν υπάρχει Θεός (ρητορικό το ερώτημα) θα μου την δώσει Εκείνος, είτε παίρνοντας με κοντά του, είτε απομακρύνοντας την «κυρία» από εμένα.

Καλό απόγευμα και σε εσάς! : D

Ανώνυμος:
Σωστά φίλε μου! Σωστά μού απάντησες!
Αυτή είναι η σωστή Χριστο-κεντρική και όχι Ανθρωπο-κεντρική αλήθεια....
Καλό κουράγιο!

http://xairete.blogspot.com/2010/09/kyria-elenh-87.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Πρόσφατα μάλιστα ο γιος (απόφοιτος πια), απέκτησε καλή και σταθερή εργασία (σε μεγάλη ξένη εταιρία πληροφορικής), και όχι περιστασιακή που είχε μέχρι τότε! Έτσι, το καλοκαίρι αυτό, αγόρασαν και ΝΟΒΑ, και ΧΟΜ ΣΙΝΕΜΑ... [Μεγάλη δηλαδή η… εξέλιξη στην «παιδαγωγική» τέχνη της «κυρίας»! Από τότε δηλαδή που τα παιδιά ήταν στην εφηβεία, και η «μαμά» τα κάλυπτε για να βλέπουν τσόντες στην τηλεόραση…]

http://xairete.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html

KYRIA ELENH

2010-09-09T19:24:00.002+03:00

"KYRIA" ELENH: Η ΕΤΙΚΕΤΑ ΜΑΣ (87 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ)

ΚΛΙΚ ΕΔΩ:

KYRIA-ELENH

http://xairete.blogspot.com/search/label/KYRIA-ELENH

7 σχόλια

Η κυρία Ελένη-«Λυσιστράτη» (σύζυγος Παναγιώτη), σε νέα ανάρτηση (ανάρτηση χαρακτηρισμένη με την ετικέτα «εγκλήματα») του ιστολογίου αυτού!..

2010-09-04T16:32:00.009+03:00

http://xairete.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html
Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Αυτή, η «κυρία» να πούμε, η κυρία Ελένη, έγινε και… κυρία Λυσιστράτη! Εδώ και 10 χρόνια περίπου, μένει με τα παιδιά της, στα διπλανά δωμάτια του σπιτιού... Tου σπιτιού του γερο-Παναγιώτη στο Ελληνικό. Δεν κοιμάται από τότε (ούτε τρώει) μαζί του. Τον έχει εγκαταλείψει στην κρεβατοκάμαρα, και εκείνη κοιμάται με την κόρη στο σαλόνι που είναι συνεχόμενο με την τραπεζαρία, το δωμάτιο του γιου...

Αυτά, ξεκίνησαν το 2.000, τότε, που τον ξεζούμισε 100% - οικονομικά - τον γέρο η "κυρία"… Τότε, που «για τα παιδιά», του τα έπαιρνε όλα. Όλα από τον τεράστιο μισθό του σαν υπάλληλος στην κατασκευή του νέου αεροδρόμιου. Τότε, που τον παγίδευσε να καταθέσει, και, την τεραστία αποζημίωση που έλαβε (με την αποπεράτωση του έργου, και τη λήξη εκείνης της εργασίας), να την καταθέσει υπέρ της ανεγέρσεως τριώροφης οικοδομής πάνω από την οικία του «γέρου», σαν «το μεγαλύτερο έργο που θα μπορούσε να κάνει για τα παιδιά», όπως του είπε η «κυρία»!

Μετά, τον εγκατέλειψε, διότι όπως του είπε «δεν είναι πια ερωτευμένη μαζί του», μια και από εκεί και πέρα αντιμετώπιζε προβλήματα με την εργασία του (εργαζόταν, με διαστήματα ανεργίας). Για να τον «ερωτευτεί» ξανά, τον εκβίαζε να τους γράψει το σπίτι (τόσο την μονοκατοικία, όσο και το πανωσήκωμα) διότι τέτοια λέει ήταν η απαίτηση του γιου (για το πάνω, για την οικοδομή), τέτοια και η απαίτηση της κόρης (για το κάτω, για την παλιά μονοκατοικία), της κόρης λέει που το ήθελε για την προίκα της, αν και μικρή ακόμα (υποψήφια φοιτήτρια).

Ο «μπαμπάς» αρνήθηκε! [Της είχε ήδη κάνει - ο γέρος - ένα δώρο, της κόρης. Εκτός από το ότι την είχε γράψει παλιά και σε ιδιωτικό σχολείο (στην «Παμμακάριστο), της είχε αγοράσει και ένα εξοχικό (γονική παροχή) στο Άνω Σούλι Μαραθώνα. Ο δε γιος, ο Παύλος, είχε από τότε εξασφαλίσει το διαμέρισμα της μαμάς στο Παγκράτι…]

Ο «μπαμπάς» αρνήθηκε! Και μετά, του πρότειναν να φύγει από το δωμάτιο του (τον ξεσπίτωναν) διότι το δωμάτιο αυτό (την κρεβατοκάμαρα που η κυρία είχε εγκαταλείψει), το χρειαζόταν η κόρη για γραφείο, λέει! Η κόρη, η Ζωή, που ήταν πια και πρωτοετής φοιτήτρια της Νομικής στην Αθήνα. Του πρότειναν λοιπόν, να πάει να μείνει στο διαμέρισμα της «κυρίας» στο Παγκράτι! Εκεί, μόνος του!

Ο «μπαμπάς», αρνήθηκε πάλι!

Τότε το «τρίο», για να τον ξεφορτωθεί, μεθόδευσε τον εγκλεισμό του γέρου στο Δρομοκαΐτειο (με εισαγγελική εντολή) ώστε να τον ξεσπιτώσει με αυτόν τον τρόπο, αλλά ΚΑΙ να βάλει (η «κυρία») στο χέρι την σύνταξη του, αυτή που θα έβγαινε σε λίγο, από το ΙΚΑ. Έσπασε όμως τα μούτρα της, αφού οι γιατροί αποφάνθηκαν ότι ο άνθρωπος είναι καλά (δεν της έδωσαν γι αυτόν «το ακαταλόγιστο» που επίμονα η «κυρία» τους ζητούσε) και τον άφησαν ελεύθερο τον άνθρωπο...

Όταν λοιπόν βγήκε η σύνταξη του γέρου (αρχές 2007), συνεχίστηκε ο εκβιασμός. Ο εκβιασμός ο πρώτος, το να τους γράψει δηλαδή το σπίτι. Τώρα μάλιστα προστέθηκε ΚΑΙ η απαίτηση της «κυρίας», να πάρει δάνειο ο γέρος (με κάλυψη τη σύνταξη του) για την ολοκλήρωση της υπερκείμενης κατοικίας. Δάνειο λέει, μπορούσε να πάρει και ο γιος, αλλά ήθελε πρώτα να του το γράψουν (το τριώροφο που ήταν στα μπετά) στο όνομα του! Χρήματα για τον ίδιο σκοπό, μπορούσε λέει, να βρει ΚΑΙ η «κυρία», που έχει πολύ μεγάλη ακίνητη περιουσία στην Εύβοια (κληρονομιά από τον πατέρα της και την μητέρα της) αλλά και αυτή δεν τα διέθετε, αν πρώτα δεν υπέγραφε ο γέρος για να γίνει όλο δικό τους το σπίτι του.

Ο «μπαμπάς», αρνήθηκε πάλι!

Και τότε, άρχισαν οι πιο χοντρές απειλές: «Θα σε κλείσουμε ξανά στο τρελάδικο! Έχουμε τα μέσα εμείς! Είμαστε Κυβέρνηση!». Κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία, και αυτοί (το «τρίο») ήταν (και είναι) οργανωμένοι σε αυτήν! Ο γερός δεν πτοήθηκε πάλι, και τότε του «προφήτεψαν» ότι κάποτε θα πέσει στα χέρια τους, όταν μια μέρα θα αρρωστήσει τόσο βαριά που θα τους έχει ανάγκη για να του παίρνουν τα φάρμακα του από το φαρμακείο (αφού άλλον από αυτούς δεν έχει), και τότε θα αναγκαζόταν να υπογράψει για «να μην ψοφήσει, για να μην πάει σαν το σκυλί στο αμπέλι»!..

Και τότε, παράλληλα, του ζητούσαν («με το πιστόλι τους στον κρόταφό του», με τον ψυχρό πόλεμο τους), του ζητούσαν να τους καταθέτει την σύνταξη του, διότι τάχα δεν έβγαιναν οικονομικά!
1. Είχαν δηλαδή ανάγκη την σύνταξη του, αυτή τη σύνταξη που δεν θα την είχαν ανάγκη να τους τη δίνει στο χέρι αν την είχε ήδη διαθέσει για το δάνειο του πάνω σπιτιού που λέγαμε!
2. Δεν της έφτανε της κυρίας η σύνταξη της (μειωμένη, στα 15 χρόνια, λόγω μητρότητας), δεν της έφτανε και το ενοίκιο από διαμέρισμα της. Εκείνο το διαμέρισμα, που… της «περίσσευε» ΤΟΤΕ, πριν λίγα χρόνια, που ήθελε να τον εξαποστείλει ΕΚΕΙ τον γέρο της! Η «κυρία»!..

…Η «κυρία», που όλα αυτά τα χρόνια της μετακόμισης της στα διπλανά δωμάτια του σπιτιού του γέρου, εργαζόταν (και εργάζεται ακόμα) «εδώ κι εκεί» (πότε σαν τηλεφωνήτρια σε ασφαλιστικές εταιρίες, και πότε - σε σπίτια σαν μπέμπι σίτερ), μη δίνοντας λογαριασμό στο γέρο, και εισπράττοντας πρόσθετο και αδήλωτο χρήμα, μαύρο χρήμα! Χρήμα, που τους επέτρεπε να κάνουν και διπλές διακοπές το καλοκαίρι! Με το καινούργιο τους αμάξι! Χωρίς το γέρο βέβαια! Τον σύζυγο που η «κυρία», εκτός από το ότι «δεν ήταν πια ερωτευμένη» μαζί του, του έλεγε ότι «είχε γεράσει τόσο», που πια δεν θα μπορούσε (στις διακοπές τους) να τους ακολουθεί «στον δικό τους ρυθμό ζωής»!..

Σε αυτόν τον αμείλικτο εναντίον του πόλεμο, ο γέρος έκανε παθητική αντίσταση: Δεν υπέγραφε μεν (για να μην ξεσπιτωθεί), δεν τους χάριζε την σύνταξη του (για να μην πεινάσει), αλλά τους βοηθούσε πολύ, στα οικονομικά...

1. Τους βοηθούσε, όπως με την αγορά νέου οικιακού εξοπλισμού (ψυγείο, κλιματιστικό, κλπ) για το σπίτι της «κυρίας»... Το δίπλα σπίτι "της", εκεί στα δυο δωμάτια όπου έμενε με τα παιδιά "της"... Από το οποίο σπίτι "της" είχε εκδιωχτεί ο γέρος (από την κουζίνα δε, ολοκληρωτικά) και είχε υποχρεωθεί να στήσει ένα νέο νοικοκυριό (ψυγείο, ηλεκτρικό φούρνο, πλυντήριο, κλπ) στο δωμάτιο του, στην… κρεβατοκάμαρα!
2. Βοηθούσε ακόμα, με το να χαρτζιλικώνει και το γιο στα ηλεκτρονικά που όλο απαιτούσε να αγοράζει (σπουδαστής της πληροφορικής).
3. Έδινε στην «κυρία» χρήματα για τα απορρυπαντικά της, και όχι μόνο! Για παράδειγμα: Έσπασε το τζάμι του παραθυριού στο μπάνιο, και του ζητούσαν χρήματα για να το αλλάξουν, και εκείνος έδωσε 350 ευρώ για να το αντικαταστήσουν όλο το παλιό ξύλινο παράθυρο με καινούργιο και μάλιστα σύγχρονο - αλουμινίου!
4. Πλήρωνε δε – το κυριότερο – και, τους λογαριασμούς για το φως και το νερό…

Κάποτε όμως η κυρία σκαρφίστηκε να κρατεί τα χρήματα για τη ΔΕΗ, να μην τους πληρώνει, για να του τραβάει κι άλλα, κι άλλα! Εκείνος διαμαρτυρήθηκε, και τότε η «κυρία» έτρεξε στην αστυνομία για να κατηγορήσει σαν σκληρό τάχα το γέρο (αφού στο μεταξύ έγινε διακοπή από τη ΔΕΗ), να τον κατηγορήσει ότι τάχα αρνείται να πληρώσει …ακόμα και το μισό του ποσού, ενώ εκείνος το έδινε ολόκληρο! Απαιτούσε δε, και περισσότερο χαρτζιλίκι για το γιο! Το γιο, που συνήθιζε να γλεντάει στα μπουζούκια και πήγαινε και σε καφετέριες όπου (όπως καμάρωνε να λέει) είχαν σόου με κοπέλες που χόρευαν πάνω στα τραπέζια!

Έγιναν γνωστά αυτά στο αστυνομικό τμήμα του Ελληνικού όπου κλήθηκε να απολογηθεί ο γέρος… Κι έτσι μετά, ο αστυνόμος κάλεσε την κυρία και την υποχρέωσε να δίνει απόδειξη στον σύζυγο όταν αυτός της έδινε χρήματα για να πληρώσει τους λογαριασμούς, και μάλιστα για το μισό πόσο! Αυτά, εδώ και τρία χρόνια περίπου…

Ο γέρος όμως, για να έχει όσο το δυνατόν λιγότερη ταραχή από τον πόλεμο που του έκαναν, συνέχιζε να πληρώνει αυτός ολόκληρο το ποσό των λογαριασμών, και να μη ζητάει απόδειξη από την «κυρία».

Αυτά, με τη σύνταξη των 1.000 ευρώ που έπαιρνε. Με τη σύνταξη, που διέθετε κυρίως για να τρώει έξω, σε ταβέρνες, αφού δεν τον ήθελαν στο τραπέζι τους. Με τη σύνταξη από την οποία πλήρωνε και ανθρώπους της γειτονιάς να του ψωνίζουν (τρόφιμα, φάρμακα, κλπ) τις δύσκολες μέρες του χειμώνα, όταν δεν μπορούσε να βγει έξω αφού έχει και αναπνευστικά προβλήματα, και, προβλήματα με τις αρθρώσεις. Δεν του περίσσευαν δηλαδή, αλλά σφιγγόταν και τους έδινε! Και αυτοί (το «τρίο») τα έπαιρναν!
Παρά ταύτα, δεν μειωνόταν η πολεμική τους εναντίον του! Δεν μειωνόταν το θανάσιμο μίσος που έτρεφαν γι αυτόν, αφού εξακολουθούσε να μην υπογράφει!

Και, του τα έπαιρναν, και, σπάταλη - προκλητική ζωή έκαναν!

Πρόσφατα μάλιστα ο γιος (απόφοιτος πια), απέκτησε καλή και σταθερή εργασία (σε μεγάλη ξένη εταιρία πληροφορικής), και όχι περιστασιακή που είχε μέχρι τότε! Έτσι, το καλοκαίρι αυτό, αγόρασαν και ΝΟΒΑ, και ΧΟΜ ΣΙΝΕΜΑ... [Μεγάλη δηλαδή η… εξέλιξη στην «παιδαγωγική» τέχνη της «κυρίας»! Από τότε δηλαδή που τα παιδιά ήταν στην εφηβεία, και η «μαμά» τα κάλυπτε για να βλέπουν τσόντες στην τηλεόραση…]

...Εγκατέστησαν και κλιματιστικά που δούλευαν, και, με ανοιχτα παραθυρα, και, στο φουλ… Ακόμα και όταν απουσίαζαν!

Ο γέρος βέβαια, δεν είχε τις ίδιες κάψες!

Αλλά, ακόμα, αυτός ο καημένος με τα αρθριτικά και τους ρευματισμούς του, όχι μόνο το κλιματιστικό δεν είχε ανάγκη, αλλά ούτε καν από απλό ανεμιστήρα, το "ρεύμα" αέρα του οποίου και απέφευγε! Ξέχασα να σας πω ότι ούτε και την πόρτα του δωματίου του δεν του επέτρεπαν να έχει ανοιχτή (πέρναγαν από τον διάδρομο και δεν ήθελαν – το «τρίο» - να τον βλέπουν) με αποτέλεσμα να του στερούν ακόμα και την φυσική δροσιά από τον αέρα που κυκλοφορεί!

Έτσι, αναγκάστηκε να καταφύγει σε τεχνητό ελκυσμό: άνοιγε το παράθυρο, άνοιγε και τον αποροφητήρα που είναι πάνω από το φουρνάκι που έχει στο δωμάτιο του!

Αυτή η… «δαπάνη» εξόργισε την κυρία, που τον έβρισε γι αυτό! Χτες!

Την εξόργισε, διότι ο γέρος ζήτησε να συμμετέχουν κι αυτοί κάπως (συμβολικά έστω) στον λογαριασμό του ηλεκτρικού… Λογαριασμό που αυτοί (το «τρίο») τόσο επιπόλαια και τόσο προκλητικά τον φουσκώνουν! Αυτά, χτες!

Σήμερα το πρωί, κάτω από την πόρτα του δωματίου του, βρήκε ο γέρος ένα σημείωμα της «κυρίας». Ένα γράμμα της, με το οποίο τον απειλεί ότι αν δεν πληρώσει αυτός όλο το ποσό για τη ΔΕΗ (έφτασε τα 600 ευρώ), θα πάει - η «κυρία» - τη Δευτέρα στον εισαγγελέα, για να τον καταγγείλει!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

Αριστερό κλικ στη φωτογραφία, σας πάει στο θέμα...
http://xairete.blogspot.com/2010/07/blog-post_4282.html

Αντώνης Κανάκης: "μια κόρη θα μπορούσε να με στείλει στο τρελοκομείο" (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2010-08-30T20:15:00.001+03:00

Αντώνης Κανάκης: "μια κόρη θα μπορούσε να με στείλει στο τρελοκομείο"

http://xairete.blogspot.com/2010/02/blog-post_18.html

8 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: "Αγιος ήταν μαλάκα μου..."

2010-08-30T09:23:00.002+03:00

Ανώνυμος είπε...
Αγιος ήταν μαλάκα μου...

http://xairete.blogspot.com/2009/03/25-2007.html

8 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ανώνυμος είπε... Αγιος ήταν μαλάκα μου...

stavroula είπε...

Kala sovara twra? Sou esteilan tetoio munhma?

10 Αυγούστου 2010 7:44 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Ναι σοβαρά! Γιατί απορείς Σταυρούλα; Αυτό είναι το πνευματικό επίπεδο των οπαδών του «αγίου αυτού». Το ανώτατο μάλιστα, και γι αυτό και το δημοσίευσα. Διότι υπάρχουν και χειρότερα μηνύματα (αμέτρητα), απείρως πιο αισχρά από αυτό… Μηνύματα ποιο φανατισμένα, γεμάτα από απειλές και κατάρες, που δεν τα δημοσιεύω για να μη σας στενοχωρήσω.

Άλλωστε ο πόλεμος μέχρι έσχατων εναντίον μου άρχισε με αφορμή αυτόν τον καλόγερο. Όταν επί Χριστόδουλου θέλησαν κάποιοι τύποι (προσκείμενοι σε αυτόν) να με εγκλωβίσουν στην σκοτεινή τους οργάνωση. Με προσέγγισαν (τηλεφωνικά) και μου πρότειναν να συνεργαστώ μαζί τους διότι λέει με θαύμαζαν σαν αγωνιστή χριστιανό, που με γνώριζαν από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έστελνα και από τις επιστολές μου στον Τύπο. Είναι η ομάδα που την καταγγέλλει (ως άθλια και τρισάθλια) ο κ. Μουστάκης στο τελευταίο του βιβλίο, αυτό που κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα περίπου…

Τότε, λοιπόν, ήταν το 1995 αν θυμάμαι καλά, και στην ομάδα (αντι-αιρετική τάχα) ήταν 45 άτομα περίπου, συμπεριλαμβανόμενου και του διαβόητου «πατέρα» Μεταληνού.

Γινόταν λοιπόν ανταλλαγή μηνυμάτων σαν σε κλειστό κλαμπ. Στην ανταλλαγή αυτή γνώρισα και την κ. Νίτσα από το Τορόντο. Τι έγινε τότε; Όταν εγώ έθιγα θέματα σκανδαλισμού των πιστών εκ μέρους αξιωματούχων της Εκκλησίας, αυτοί τότε προσπαθούσαν να με φιμώσουν επικαλούμενοι τον σκοπό του κλαμπ που ήταν λέει η μάχη κατά των αιρετικών! «Άσε τα αυτά Παναγιώτη», μου έλεγαν «διότι αυτά έρχονται πια σε δεύτερη μοίρα, αφού προέχει τώρα ο αγώνας που κάνουμε - τη στιγμή αύτη - κατά των νεο-ειδωλολατρών», μου έλεγαν!..

Παράλληλα δε, οι επικεφαλείς του κλαμπ (πρώην αιρετικοί, έλεγαν ότι ήταν) μας βομβάρδιζαν με κείμενα που τα απέδιδαν στον μακαρίτη καλόγερο Παΐσιο. Σε κάποιο από αυτά, λοιπόν, εξέφρασα την επιφύλαξη μου για το πόσο σωστό ήταν… Και πέσανε να με φανε [ο επικεφαλής, πρώην (;) αιρετικός ΧΟΕ]. «Αμφισβητείς τα λόγια ενός αγίου;» μου είπαν; «Να ζητήσεις εδώ και τώρα, δημόσια συγγνώμη από τον άγιο, διότι θα σε διαγράψουμε από την ομάδα!», μου είπαν!

Μετά, ήρθε καπάκι το θέμα του Παντελεήμονα που κατηγορείτο για ομοφυλοφιλία, και με αφορμή αυτό, έστειλα στο κλαμπ ένα μέηλ με μια μελέτη για το θέμα της ομοφυλοφιλίας, ένα μέηλ που όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο κλαμπ, διότι το έκοψαν. Δημόσια δε (εσωτερικά στο κλαμπ) βγήκε κάποιος που υπερηφανευόταν ότι ήταν δικό του δημιούργημα το κλαμπ αυτό, για να με μαλώσει… που δεν έχω καλή ιδέα για την ομοφυλοφιλία! «Κύριε Μιχαλόπουλε…» μου είπε «…να ξέρετε ότι είμαι ομοφυλόφιλος, και, εγώ!», μου είπε!

Βέβαια, η απάντηση αυτή ήταν ξεκάρφωτη διότι είχε κοπεί το δικό μου το μήνυμα (η μελέτη περί ομοφυλοφιλίας) που είχε προηγηθεί. Τότε, έκανα μια λίστα των παραληπτών των μηνυμάτων του κλαμπ, και τους έστειλα ομαδικά (με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) το κομμένο μήνυμα μου (έκτος κλαμπ) δηλαδή! Ένα μήνυμα που ενθουσίασε μάλιστα και ένα από τα μέλη του κλαμπ, έναν ιερέα στο Τορόντο, γείτονα της κ. Νίτσας! Και όχι μόνο τον ενθουσίασε το κείμενο, αλλά και τον προβλημάτισε το γεγονός ότι το έκοψαν…

Μετά από αυτό το τόλμημα μου, λοιπόν, με διέγραψαν! Από τότε άρχισε ένας αμείλικτος διωγμός μου από αυτούς, στο Ίντερνετ! Όπου έγραφα, επενέβαιναν αυτοί και επιτύγχαναν την διαγραφή του σχολίου μου και τον αποκλεισμό μου!!!.. Αμέτρητα τα περιστατικά, στα τρία αυτά χρόνια του διωγμού μου που κράτησε μέχρι πρόπερσι το καλοκαίρι, μέχρι δηλαδή που έφτιαξα το μπλογκ αυτό, το «χαίρετε», και τους αφόπλισα!

Αυτοί λοιπόν οι οπαδοί του κωλόγερου, αυτοί που τάχα ενδιαφέρονται για την οικογενειακή μου ευτυχία, αυτοί είναι που κατατρομοκράτησαν την οικογένεια μου! Την οικογένεια μου, που κατάλαβε από τότε με τι εχθρούς έχω να κάνω, και προτίμησε να με αποκηρύξει, για να βρεθεί η ίδια στο απυρόβλητο του θανάσιμου μίσους που οι Παϊσιακοί έτρεφαν εναντίον μου! Αυτά!..

10 Αυγούστου 2010 9:02 μ.μ.

stavroula είπε...

wow...

Eimaste kai mesa ston 15/Augousto ean shmainei tpt gia ton ka8ena tous "XO"

10 Αυγούστου 2010 9:20 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Αν θυμάμαι καλά, προπέρσι τα Χριστούγεννα - την πρωτοχρονιά, ήταν που μου έστειλαν ένα παρόμοιο μήνυμα, …«ευχετήριο» τη φορά αυτή! Είχε μάλιστα θυμώσει και η κ. Νίτσα μαζί τους όταν το δημοσίευσα. Θα το βρω και θα δώσω το λινκ.

10 Αυγούστου 2010 9:43 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008
«Ευχές», από (ρασοφορεμένα;) κοράκια...
http://xairete.blogspot.com/2008/12/blog-post_9590.html

10 Αυγούστου 2010 9:43 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Τετάρτη, 31 Δεκέμβριος 2008, 11:12
Από: panagiotis michalopoulos panag_michal@yahoo.gr
Προς: Arsenios Monaxos arsenios.monk@yahoo.com

Από στόμα κορακιού, σαν το δικό σου, δεν περίμενα παρά «κρα» να ακούσω! Μπράβο που το μαύρο ράσο που φοράς (αν δεν είσαι μαϊμού μοναχός) ταιριάζει απόλυτα, και, με το χρώμα της ψυχής σου! Δεν έστειλες μήνυμα για να ευχηθείς «χρόνια πολλά», αλλά για να δείξεις το δηλητήριο που σου περισσεύει. Δεν έχεις την δύναμη της αγάπης, για να ευχηθείς, ταλαίπωρε!

Την «οικογενειακή ευτυχία», δεν θα μου τη δώσει η υποταγή σε ένα γύναιο (στο όποιο γύναιο), ούτε και η απεμπόληση των ιδανικών της πίστεώς μου! Κατάλαβες;

Όσο για τις «αιρετικές δοξασίες» που… «πρεσβεύω», σε προκαλώ αν είσαι άντρας (ρητορικό το ερώτημα) να τολμήσεις να έλθεις στο ιστολόγιό μου και να τις αποδείξεις. Αντρίκια όμως, με όνομα και επώνυμο και διεύθυνση. Εντάξει;

10 Αυγούστου 2010 9:45 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ TOY ΔΕΣΠΟΤΗ ΓΙΟΧΑΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ,
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟ:

... Κι αν κάποιος σου πει ότι είσαι μεγάλος μαλάκας, πώς θα αισθάνεσαι; Με τα σχόλια σου δεν βοηθάς κανένα. Κι αν κάποιος τρελός θυμώσει και έρθει να σου τα σπάσει όλα, ή ακόμη να σου κάνει κάτι χειρότερο;

Μη προκαλείς λοιπόν, γιατί κανείς δεν ξέρει πού θα φτάσει αυτή η κατάσταση.

11 Αυγούστου 2010 1:55 μ.μ.

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ είπε...

Aν είχαν ιδέα πόσοι Αγιοι εχουν περάσει και απο το Αγιο Όρος και πόσοι είναι ακομα και αναμεσα μας, με οικογενειες ή χωρίς, που ποτε δεν ακούστηκε ούτε το ονομά τους.

Η Γεροντολαγνεία καταστρέφει.

Υπάρχουν άνθρωποι που εγραψαν βιβλία ολόκληρα για γεροντάδες που δεν τους ειχαν δεί ποτέ.Πνευματική πείνα υπαρχει και κάποιοι οφελούνται και μας αποχαυνόνουν.

30 Αυγούστου 2010 3:09 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_8104.html

Μητροπολίτης Γιοχάνεσμπουργκ

Μετά, μου πέρασε η ιδέα ότι το «θαύμα» αυτό, οφειλόταν στον γέροντα! Στον γέροντα που ήταν ήδη κοντά στον Κύριο, από τις 5 το πρωί του Σαββάτου αυτού!

2010-08-29T07:22:00.004+03:00

Παναγιώτης

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Newsit.gr: "Εκοιμήθη ο Αυγουστίνος Καντιώτης"

stavroula είπε...

Controversial, a bit loud but he stood up what he truly beleived for!

May his memory be eternal!

29 Αυγούστου 2010 3:44 π.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Θέλεις να πεις Σταυρούλα ότι ήταν αμφιλεγόμενη προσωπικότητα; Κάτι σαν «σημείο αντιλεγόμενο»; Μια δυνατή, ή και υπερβαλλόντως δυναμική φωνή, αλλά και σταθερή σε όσα στ’ αλήθεια ο άνθρωπος αυτός πίστευε; Το μετάφρασα σωστά;

Θα έλεγα κι εγώ, ότι ήταν πράγματι μια φωτεινή παρουσία, μια μοναδική παρουσία στον εκκλησιαστικό χώρο. Ένα βότσαλο στη λίμνη της ορθόδοξης εκκλησίας. Μιας εκκλησίας που λιμνάζει πια στα σκάνδαλα!

Αλήθεια, ποια αλλαγή θα μπορούσε να φέρει μια φωνή μέσα στην έρημο; Ποια άνοιξη, ένας μόνο κούκος; Ένας ήταν και ένας έμεινε για τόσα χρόνια, σαν χιλιο-προδομένος, και σαν αντικείμενο εκμετάλλευσης από πολλούς μέχρι τέλους! Δυστυχώς! Ας είναι λοιπόν αιωνία η μνήμη του!

Εγώ που λες Σταυρούλα το έμαθα λίγο αργά, από ένα μέηλ που διάβασα το απόγευμα (ενώ εκείνος είχε φύγει από πολύ νωρίς το πρωί) διότι είχα κάτι μαστορέματα στο σπίτι, στο δωμάτιο μου κυρίως, με μια υδραυλική σύνδεση που ήρθαν και έκαναν δυο τεχνίτες από τη γειτονιά (πατέρας και παιδί) που γνώρισα τυχαία, μόλις τώρα.

Ήταν που λες χαλασμένος ο νιπτήρας που έχω στο δωμάτιο μου. Που τον είχα εγκαταστήσει πριν από δυο χρόνια για να μη μπλέκω στα πόδια της «κυρίας» στην κουζίνα «της». Δεν έκανε όμως, τοτε, την εγκατάσταση κάποιος ειδικός αλλά ένας παλιός γείτονας και χρόνια γνωστός, που είναι ψυκτικός (ο κ, Γιάννης), και που εκείνη την εποχή είχε προθυμοποιηθεί (ήταν βαρύς χειμώνας) να στέλνει το γιο του για να μου ψωνίζει από τον μπακάλη. Έκανε λοιπόν τότε μια πρόχειρη εργασία (ό,τι μπορούσε ο άνθρωπος) και σε λίγο όλα είχαν διαλυθεί!

Δεν λειτουργούσε τίποτε, και υπήρχε και ο φόβος να πέσει ο νιπτήρας (βαρύς και μεγάλος) και να μου σπάσει και κανένα πόδι, αφού δεν τον είχε πακτώσει στον τοίχο (μάλλον βαριόταν) αλλά τον είχε απλά ακουμπήσει στο από κάτω ντουλάπι που τον συνόδευε. Βέβαια, πριν, είχα φωνάξει κάποιους ειδικούς αλλά η «κυρία», τους έκανε νούμερα ότι τάχα ενοχλείται και έτσι όλοι λάκιζαν. Τον κύριο Γιάννη όμως τον ντράπηκε σαν γείτονα και τον άφησε να εργαστεί. Έμεινα λοιπόν τόσο χρόνο χωρίς νιπτήρα. Δεν τολμούσα από τότε να φωνάξω μάστορα, ο ταλαίπωρος, και το θέμα έμεινε εκεί.

Πριν από λίγες μέρες όμως, είχα αγοράσει στην πρωινή μου βόλτα, κάτι ψαράκια (λίγες γόπες) που ο ψαράς μας (που έχει την «Τράτα», κοντά στην Αγία Τριάδα Αργυρουπόλεως) για να με ευχαριστήσει προθυμοποιήθηκε να μου τα καθαρίσει καλά-καλά... Τα έφερα λοιπόν φρέσκα – φρέσκα να μοσχοβολούν θάλασσα (πρωινή ψαριά) στο σπίτι, και τα έβαλα στο ταψί για να τα βάλω στο φουρνάκι που έχω στο δωμάτιο μου (αφού είμαι διωγμένος από την κουζίνα μου) αλλά έκανα το λάθος να τα πάω στον νιπτήρα του μπάνιου (δίπλα στο δωμάτιο μου, και μακριά από το δωμάτιο της «κυρίας») μαζί με το ταψί, για να πάρω από εκεί νερό, έτσι λίγο, για να μην κολλήσουν στο ψήσιμο. Η κυρία, που μόλις είχε γυρίσει από διακοπές, είχε γυρίσει με νεύρα όπως κάθε φoρά που πάει διακοπές, έτυχε να περνάει εκείνη τη στιγμή (στον διάδρομο) για να πάει στο δωμάτιο του «γιου», με είδε με το ταψί, και ξέφρενη μου επιτέθηκε φραστικά (με διαολόστειλε, και μόνο που δεν μου χίμηξε για να μου βγάλει και τα μάτια!) με τον ισχυρισμό ότι τάχα πλένω ψάρια στο μπάνιο και της μύρισαν! Όπως της είχε μυρίσει μια άλλη μέρα και το… νερό που ζέσταινα στην κλειστή κατσαρόλα μου (καινούργια, ταχύτητος), πριν βάλω μέσα μακαρόνια! Έμπαινε τότε εκείνη τη στιγμή στο σπίτι, με είδε με την κουτάλα, και άρχισε να ωρύεται λέγοντας μου: «Τι μαγειρεύεις, και βρωμάει έτσι;»! Το «μαγειρευτό» νερό, της μύρισε!

Το ίδιο λοιπόν και τα ψάρια, τις προάλλες, που δεν τα είχα ακόμη μαγειρέψει.

Μετά από αυτό, αποφάσισα να φτιάξω οπωσδήποτε το ταχύτερο το νιπτήρα του δωματίου μου, ώστε να έχω κλειστή την πόρτα μου και να κάνω τη δουλειά μου χωρίς να παίρνει αφορμή και να δαιμονίζεται!

Και ξαφνικά που λες Σταυρούλα, ήρθαν αυτοί οι άνθρωποι το πρωί και διόρθωσαν τον νιπτήρα. Έφτιαξαν δηλαδή την αποχέτευση του, τον στήριξαν στον τοίχο κανονικά, και τράβηξαν και μια γραμμή ζεστού νερού από το μπάνιο, διότι είχα μόνο κρύο νερό με τα «μαστορέματα» του κυρίου Γιάννη.

Έτσι πέρασε που λες, η μισή μέρα, χτες, το Σαββάτο που μας πέρασε.

Ο κύριος Νίκος με το γιο του έκαναν θαύματα. Τέλειοι τεχνίτες, καλοί άνθρωποι, και πολύ γρήγοροι. Τους παρακολουθούσα, και δεν μπορούσα να το πιστέψω στο τέλος, όταν μετά την αναχώρηση τους συνειδητοποίησα ότι είχε γίνει η δουλειά μου!

Μετά, καθάρισα, συγύρισα το δωμάτιο, και άνοιξα τον υπολογιστή μου. Τότε βγήκα το μέηλ με την είδηση για την κοίμηση του πατρός Αυγουστίνου!

Αν και ήταν κάτι που όλοι περιμέναμε, έκλαψα γοερά με λυγμούς και αναφιλητά, κάτι που μου είχε συμβεί ξανά το 1987 όταν κοιμήθηκε η μητέρα μου στα 87 της χρόνια, μετά από μακρά ασθένεια.

Μετά, όταν συνήλθα από το σοκ της είδησης για τον πατέρα Αυγουστίνο, μου πέρασε η ιδέα ότι το «θαύμα» αυτό που είχε γίνει την ίδια μέρα στο δωμάτιο μου, οφειλόταν στον γέροντα!

Στον γέροντα που ήταν ήδη (όπως πιστεύω) κοντά στον Κύριο, από τις 5 το πρωί του Σαββάτου αυτού!..

29 Αυγούστου 2010 6:41 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/08/newsitgr.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

ΑΡΧΕΙΟ: Δρομοκαΐτειο

2010-08-25T09:17:00.001+03:00

freegossip.gr: Ξημερωθήκαμε χτες, ανταλλάσοντας 20 σχόλια!

2010-08-24T15:10:00.001+03:00

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Σχόλια στο θέμα: «Σοκ στα Καλάβρυτα: Κτηνοτρόφος κακοποιεί την αδερφή του» (FreeGosssip.gr)

1. ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ
(Αναρτήθηκε από P. MICHALOPOULOS. Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008.)
ΘΕΜΑ: Μια φορά και έναν καιρό... (Δρομοκαΐτειο, δυο χρόνια πριν...)
http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/blog-post.html
(Σήμερα 18:33 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

2. Mιχαλοπουλε,αν δεν ακουσουμε και την αλλη πλευρα δεν σε πιστευουμε.
(Σήμερα 18:52 από χρήστη λαρα)

3. Λαρα, την άλλη πλευρά, την άκουσε το Δρομοκαΐτειο το οποίο χάρισε την ελευθερία στον διωκόμενο πατέρα! Παρά τις απαιτήσεις της «κυρίας» να πάρει στα χέρια της γνωμάτευση ότι ο σύζυγος δεν είναι καλά, για να βάλει στο χέρι της την σύνταξη του! Παρά τις κορώνες του «γιου» που έλεγε «είμαστε κυβέρνηση και τον κάνουμε ότι θέλουμε τον γέρο» (τότε με τον Καραμανλή πρωθυπουργό, και που αυτός - o «γιος» - ήταν οργανωμένο φοιτητο-κομματόσκυλο)!..
(Σήμερα 19:13 από χρήστη ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ)

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Νομίζετε ότι ο διάβολος θα παραιτείτο; (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

Νομίζετε ότι ο διάβολος θα παραιτείτο; Αντίθετα, λύσσαξε περισσότερο… Τώρα στόχος της σπείρας που λεγόταν οικογένεια του, ήταν να καρπωθεί την σύνταξη του, για να τον σπρώξουν ξανά στην εξουθένωση… Είχαν λέει τα πολιτικά μέσα, ήταν λέει κυβέρνηση αυτοί, ενώ ο πατέρας (έτσι του έλεγαν) είναι ένα ανθρωπάκι που το μόνο «βύσμα» του (του έλεγαν) ήταν να πάει στην εκκλησία για να ανάψει ένα κεράκι, ο «κακομοίρης»! Τέτοια και τόση η κακία και η αλαζονεία τους…

http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_6897.html

Δρομοκαΐτειο

Έτσι Έλντα; :-)

2010-08-19T17:28:00.000+03:00

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Έλντα (Πανοπούλου) ζεις, εσύ μας οδηγείς! :-)

P. MICHALOPOULOS είπε...

Ένα όνειρο μου, που το είχα δει πριν από δυο – τρεις μήνες, γίνεται πραγματικότητα!

Είχα δει, λοιπόν στον ύπνο μου, ότι είχα... επίπεδο στομάχι! Το γιατί δεν είχα, είναι άλλη ιστορία. Θες οι ταβέρνες, θες οι λίγες βόλτες που έκανα...

Τελευταία όμως, μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο όπου έμεινα για πολύ λίγο (μετά από εκείνη τη δυσφορία), τα πράγματα άλλαξαν.

Μεσολάβησε βέβαια και το ότι είμαι μόνος στο σπίτι, αφού οι συγκάτοικοι μου, αυτοί του δυτικομεσημβρινού δωματίου του σπιτιού μου (που είναι το σαλόνι) η Ελένη και η Ζωή δηλαδή, είναι σε διακοπές!

Έτσι, δεν με καταδιώκει κανείς για να τρέχω σε ταβέρνες... Έτσι, περνάω όμορφα στο σπίτι, τρώγοντας σαλάτες, μαγειρεύοντας ελαφρό φαγητό (λαδερά) και ξεδιψώντας με γαλατάκι ή με φρούτα.

Όσο για τις βόλτες, που τις έχω περιορίσει αυτή την εβδομάδα, και, λόγω καύσωνα, τις έχω αναπληρώσει τεχνητά. Πώς; Με ένα σούπερ όργανο γυμναστικής, έναν ηλεκτρικό διάδρομο που αγόρασα τις μέρες αυτές.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι το μηδέν άγχος, και το στομάχι να πλησιάζει με εκείνο στο όνειρο! Πολλά χιλιόμετρα δρόμου... μέσα στο σπίτι, δηλαδή, και απώλεια βάρους ενός κιλού την ημέρα!

Αυτοί οι κάποιοι δε, οι όποιοι, που ίσως έτριβαν τα χέρια από την (διαβολική) χαρά τους, μετά την τελευταία περιπέτεια με την υγεία μου, ας τρίβουν τίποτε άλλο τώρα (πχ. το κεφάλι τους με απορία)!..

Έτσι Έλντα; :-)

19 Αυγούστου 2010 5:04 μ.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_5617.html

«Εμοί το ζην Χριστός και το αποθανείν κέρδος» (Φιλιππ. 1, 21).

2010-08-18T19:00:00.003+03:00

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

«Μαρία με τα κίτρινα»: Μερικά από τα καθαρώς ορθόδοξα στοιχεία του επικείμενου γάμου της Καλομοίρας

Ο Νεκτάριος Χ. είπε...

Αδελφέ,
Εχεις τόσο δίκιο!

Καί παραμενεις ζωντανός παρά τίς τόσες οικογενιακές δυσκολίες πού αντιμετωπίζεις!!!!

Ενας αναγνώστης και θαυμαστής σου.

Νεκτάριος Χ.

18 Αυγούστου 2010 5:27 μ.μ.

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Ο P. MICHALOPOULOS είπε...

Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ (ή πάτερ;), Νεκτάριε Χ., χαίρε!
Σε ευχαριστώ για την τιμή που μας κάνεις να διαβάζεις το ιστολόγιο αυτό, σε ευχαριστώ και για καλοσύνη σου που λες οτι το βρίσκεις και ενδιαφέρον!

Είναι πράγματι θαυμαστό, φίλτατε, το ότι πάντα επαληθεύεται ο λόγος του Θεού, η υπόσχεση του...
«Δεν θα σε εγκαταλείψω!».
(«Ου μή σε ανώ, ουδ΄ ου μή σε εγκαταλείπω». Προς Εβραίους 13:5).
Επαληθεύεται, που λες, σε κάθε φάση της ζωής μας...

Και για να το πούμε και κοσμικά: «ότι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς»!

Και κλείνω με θρησκευτικό λόγο πάλι: «Ζει Κύριος, ζει και η ψυχή μας»!

Χαίρετε! :-)

18 Αυγούστου 2010 6:07 μ.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_7619.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

«Θλιβόμενοι, αλλ' ου στενοχωρούμενοι»!

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

Όταν ο Χριστός ξαναστρώνεται, φίλτατε...

Ο ΑΝΤΩΝΙΟΣ, είπε...

Τα λογια ειναι περιτα με αφηνεις αφωνο με το δραμα που εζησες.

Ολοι εχουμε πόλεμο στα σπίτια μας εχει βαλθει ο ανομος να μας βαλει να τσακονομαστε καθημερινα.

17 Μαΐου 2010 9:38 π.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

«Θλιβόμενοι, αλλ' ου στενοχωρούμενοι»!

17 Μαΐου 2010 10:15 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_6897.html

Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε... Υπάρχει μήπως κάποιο δαιμόνιο σχετικά με το (μη) κλάδεμα των δέντρων;

2010-08-17T21:55:00.000+03:00

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Το δέντρο (εδώ μπροστά στο προαύλιο του ναού) έπρεπε να πέσει, ή η ίδια η εκκλησία στο βάθος;

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...

Υπάρχει μήπως κάποιο δαιμόνιο σχετικά με το (μη) κλάδεμα των δέντρων; Τι εμπόδιζε τους υπεύθυνους του ναού στο προαύλιο του οποίου ήταν αυτά τα πεύκα να τα κλαδεύουν, να μην τα αφήνουν να γίνονται πανύψηλα ώστε να μην κινδυνεύει κόσμος;

Θυμάμαι την περίπτωση της Ελένης και του Παναγιώτη:

Στο σπίτι του Παναγιώτη στο Άνω Ελληνικό, είχε φυτρώσει εδώ και πολλά χρόνια μια μουριά από μόνη της, στην αυλή στην πρόσοψη του σπιτιού, σύριζα στον μαντρότοιχο. Έγινε δε με τον καιρό τόσο μεγάλη που τα κλαδιά της (ενώ το δέντρο ήταν στη μια γωνία του οικόπεδου), να φτάνουν μέχρι την άλλη άκρη.

Στη διατήρηση αυτού του ντιζάιν φρόντιζε ο Παναγιώτης που δεν άφηνε (με κλάδεμα κάθε χρόνο) το δέντρο να πάει πολύ ψηλά αλλά το καθοδηγούσε να μένει στο ύψος του σπιτιού και να απλώνει τα κλαδιά του σε όλη την πρόσοψη της κατοικίας και να σχηματίζει έτσι και μια φυσική τέντα για το καλοκαίρι.

Και εδώ μπαίνει το δαιμόνιο!

Μπαίνει η γρίνια της "κυρίας" Ελένης (τα τελευταία 7 χρόνια που μπήκε στην εμμηνόπαυση) η γρίνια της «εισαγόμενης» κ. Ελένης, που όταν έβλεπε τον μεσόκοπο σύζυγο της τον Παναγιώτη να κρέμεται στα κλαδιά με κίνδυνο της ζωής του για να κλαδέψει το δέντρο, τον καταριόταν να πέσει από τη σκάλα και να σκοτωθεί, γιατί πειράζει το δέντρο!

Το δέντρο, που άλλοτε δεν το ήθελε και του έλεγε να το κόψει τελείως!

Το δέντρο (μουριά σαν πλατάνι) που είχε αποκτήσει και χοντρό κορμό με επικίνδυνη όμως κλίση, και που κινδύνευε να ξεριζωθεί και να πλακώσει και το σπίτι και περαστικούς, και τα αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα στο πεζοδρόμιο.

Κάτι το οποίο όμως αποτράπηκε με τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του (προνοητικού αλλά και ταλαίπωρου) Παναγιώτη, τις μακροχρόνιες προσπάθειες του, να περιορίσει κάπως την τρομερή ανάπτυξη του δέντρου.

Έφαγε βέβαια και τόσες άδικες κατάρες ο άνθρωπος, ο χριστιανός, αλλά και το δαιμόνιο το προσωποποιημένο σε σύγχρονη Ξανθίππη (κατοίκου της οδού Ξάνθου) έσκασε από το κακό του!

17 Αυγούστου 2010 1:05 μ.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_17.html

Παναγιώτης

2010-08-11T08:09:00.002+03:00

"Αυτοί λοιπόν οι οπαδοί του κωλόγερου Παΐσιου..."

6 σχόλια στο θέμα:

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ανώνυμος είπε... Αγιος ήταν μαλάκα μου...

stavroula είπε...

Kala sovara twra? Sou esteilan tetoio munhma?

10 Αυγούστου 2010 7:44 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Ναι σοβαρά! Γιατί απορείς Σταυρούλα;

Αυτό είναι το πνευματικό επίπεδο των οπαδών του «αγίου αυτού». Το ανώτατο μάλιστα, και γι αυτό και το δημοσίευσα. Διότι υπάρχουν και χειρότερα μηνύματα (αμέτρητα), απείρως πιο αισχρά από αυτό… Μηνύματα ποιο φανατισμένα, γεμάτα από απειλές και κατάρες, που δεν τα δημοσιεύω για να μη σας στενοχωρήσω.

Άλλωστε ο πόλεμος μέχρι έσχατων εναντίον μου άρχισε με αφορμή αυτόν τον καλόγερο. Όταν επί Χριστόδουλου θέλησαν κάποιοι τύποι (προσκείμενοι σε αυτόν, τον Χριστόδουλο) να με εγκλωβίσουν στην σκοτεινή τους οργάνωση...

Με προσέγγισαν (τηλεφωνικά) και μου πρότειναν να συνεργαστώ μαζί τους διότι λέει με θαύμαζαν σαν αγωνιστή χριστιανό, που με γνώριζαν από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έστελνα και από τις επιστολές μου στον Τύπο. Είναι η ομάδα που την καταγγέλλει (ως άθλια και τρισάθλια) ο κ. Γ. Μουστάκης στο τελευταίο του βιβλίο, αυτό που κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα περίπου…

Τότε, λοιπόν, ήταν το 1995 αν θυμάμαι καλά...

Και στην ομάδα (αντι-αιρετική τάχα) ήταν 45 άτομα περίπου, συμπεριλαμβανόμενου και του διαβόητου «πατέρα» Μεταληνού.

Γινόταν λοιπόν ανταλλαγή μηνυμάτων σαν σε κλειστό κλαμπ. Στην ανταλλαγή αυτή γνώρισα και την κ. Νίτσα από το Τορόντο. Τι έγινε τότε; Όταν εγώ έθιγα θέματα σκανδαλισμού των πιστών εκ μέρους αξιωματούχων της Εκκλησίας, αυτοί τότε προσπαθούσαν να με φιμώσουν επικαλούμενοι τον σκοπό του κλαμπ που ήταν λέει η μάχη κατά των αιρετικών! «Άσε τα αυτά Παναγιώτη», μου έλεγαν «διότι αυτά έρχονται πια σε δεύτερη μοίρα, αφού προέχει τώρα ο αγώνας που κάνουμε - τη στιγμή αύτη - κατά των νεο-ειδωλολατρών», μου έλεγαν!..

Παράλληλα δε, οι επικεφαλείς του κλαμπ (πρώην αιρετικοί, έλεγαν ότι ήταν) μας βομβάρδιζαν με κείμενα που τα απέδιδαν στον μακαρίτη καλόγερο Παΐσιο. Σε κάποιο από αυτά, λοιπόν, εξέφρασα την επιφύλαξη μου για το πόσο σωστό ήταν… Και πέσανε να με φανε [ο επικεφαλής, πρώην (;) αιρετικός ΧΟΕ]. «Αμφισβητείς τα λόγια ενός αγίου;» μου είπαν; «Να ζητήσεις εδώ και τώρα, δημόσια συγγνώμη από τον άγιο, διότι θα σε διαγράψουμε από την ομάδα!», μου είπαν!

Μετά, ήρθε καπάκι το θέμα του Παντελεήμονα που κατηγορείτο για ομοφυλοφιλία, και με αφορμή αυτό, έστειλα στο κλαμπ ένα μέηλ με μια μελέτη για το θέμα της ομοφυλοφιλίας, ένα μέηλ που όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο κλαμπ, διότι το έκοψαν. Δημόσια δε (εσωτερικά στο κλαμπ) βγήκε κάποιος που υπερηφανευόταν ότι ήταν δικό του δημιούργημα το κλαμπ αυτό, για να με μαλώσει… που δεν έχω καλή ιδέα για την ομοφυλοφιλία! «Κύριε Μιχαλόπουλε…» μου είπε «…να ξέρετε ότι είμαι ομοφυλόφιλος, και, εγώ!», μου είπε!

Βέβαια, η απάντηση αυτή ήταν ξεκάρφωτη διότι είχε κοπεί το δικό μου το μήνυμα (η μελέτη περί ομοφυλοφιλίας) που είχε προηγηθεί. Τότε, έκανα μια λίστα των παραληπτών των μηνυμάτων του κλαμπ, και τους έστειλα ομαδικά (με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) το κομμένο μήνυμα μου (έκτος κλαμπ δηλαδή)! Ένα μήνυμα που ενθουσίασε μάλιστα και ένα από τα μέλη του κλαμπ, έναν ιερέα στο Τορόντο, γείτονα της κ. Νίτσας! Και όχι μόνο τον ενθουσίασε το κείμενο, αλλά και τον προβλημάτισε το γεγονός ότι το έκοψαν…

Μετά από αυτό το τόλμημα μου, λοιπόν, με διέγραψαν! Από τότε άρχισε ένας αμείλικτος διωγμός μου από αυτούς, στο Ίντερνετ! Όπου έγραφα, επενέβαιναν αυτοί και επιτύγχαναν την διαγραφή του σχολίου μου και τον αποκλεισμό μου!!!.. Αμέτρητα τα περιστατικά, στα τρία αυτά χρόνια του διωγμού μου που κράτησε μέχρι πρόπερσι το καλοκαίρι, μέχρι δηλαδή που έφτιαξα το μπλογκ αυτό, το «χαίρετε», και τους αφόπλισα!

Αυτοί λοιπόν οι οπαδοί του κωλόγερου, ...
...αυτοί που τάχα ενδιαφέρονται για την οικογενειακή μου ευτυχία, αυτοί είναι που κατατρομοκράτησαν την οικογένεια μου!

...Την οικογένεια μου, που κατάλαβε από τότε με τι εχθρούς έχω να κάνω, και προτίμησε να με αποκηρύξει, για να βρεθεί η ίδια στο απυρόβλητο του θανάσιμου μίσους που οι Παϊσιακοί έτρεφαν εναντίον μου! Αυτά!...

10 Αυγούστου 2010 9:02 μ.μ.

stavroula είπε...

wow...

Eimaste kai mesa ston 15/Augousto ean shmainei tpt gia ton ka8ena tous "XO"

10 Αυγούστου 2010 9:20 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Αν θυμάμαι καλά, προπέρσι τα Χριστούγεννα - την πρωτοχρονιά, ήταν που μου έστειλαν ένα παρόμοιο μήνυμα, …«ευχετήριο» τη φορά αυτή! Είχε μάλιστα θυμώσει και η κ. Νίτσα μαζί τους όταν το δημοσίευσα. Θα το βρω και θα δώσω το λινκ.

10 Αυγούστου 2010 9:43 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008
«Ευχές», από (ρασοφορεμένα;) κοράκια...

http://xairete.blogspot.com/2008/12/blog-post_9590.html

10 Αυγούστου 2010 9:43 μ.μ.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Τετάρτη, 31 Δεκέμβριος 2008, 11:12
Από: panagiotis michalopoulos panag_michal@yahoo.gr
Προς: Arsenios Monaxos arsenios.monk@yahoo.com

Από στόμα κορακιού, σαν το δικό σου, δεν περίμενα παρά «κρα» να ακούσω! Μπράβο που το μαύρο ράσο που φοράς (αν δεν είσαι μαϊμού μοναχός) ταιριάζει απόλυτα, και, με το χρώμα της ψυχής σου! Δεν έστειλες μήνυμα για να ευχηθείς «χρόνια πολλά», αλλά για να δείξεις το δηλητήριο που σου περισσεύει. Δεν έχεις την δύναμη της αγάπης, για να ευχηθείς, ταλαίπωρε!

Την «οικογενειακή ευτυχία», δεν θα μου τη δώσει η υποταγή σε ένα γύναιο (στο όποιο γύναιο), ούτε και η απεμπόληση των ιδανικών της πίστεώς μου! Κατάλαβες;

Όσο για τις «αιρετικές δοξασίες» που… «πρεσβεύω», σε προκαλώ αν είσαι άντρας (ρητορικό το ερώτημα) να τολμήσεις να έλθεις στο ιστολόγιό μου και να τις αποδείξεις. Αντρίκια όμως, με όνομα και επώνυμο και διεύθυνση. Εντάξει;

http://xairete.blogspot.com/2008/12/blog-post_9590.html

10 Αυγούστου 2010 9:45 μ.μ.

2010-08-11T08:08:00.001+03:00

Ανώνυμος είπε... Αγιος ήταν μαλάκα μου...

Ανώνυμος είπε...

Βρέ ανόητε, δεν κυττάς τα οικογενιακά σου χάλια , και ασχολίσε με τον πατέρα Παίσιο ;;;
Αγιος ήταν μαλάκα μου, κι αν τύχαινε να τον γνωρίσεις στο Αγιο Ορος, μάλλον θα συνερχόσαστε ολοι εκεί μέσα, στην οικογενιά σου !

Πάψε πιά ! Σιώπα και προσευχήσου..
Καί ρε μεγάλε, έχω μία απορία : Εσύ δεν φταίς σε τίποτα ;

10 Αυγούστου 2010 4:23 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...
Αγιος ήταν μαλάκα μου...

http://xairete.blogspot.com/2009/03/25-2007.html

Οι προσευχές των φίλων του Παναγιώτη, έπιασαν τόπο! Είναι καλά, στο σπίτι, στις επάλξεις του "χαίρετε" ξανά! :-)

2010-08-10T12:38:00.001+03:00

stavroula (Virginia USA), είπε...

Kalh anarwsh k o 8eos mazi sou.

Eisai stis proseuxes mas -:)

10 Αυγούστου 2010 6:55 π.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_10.html

Ιωάννης Καρδάσης, είπε...

Ευχόμαστε ολόψυχα περαστικά, για να σκάσουν οι εντός των τειχών εχθροί.

ΙΚ
6 Αυγούστου 2010 8:30 μ.μ.

lykourgos nanis (ιατρός καρδιολόγος) είπε...

Εύχομαι ολόψυχα ταχεία αποκατάσταση της υγείας σας!

7 Αυγούστου 2010 1:24 μ.μ.

anastasia είπε...

Αγαπητε Παναγιωτη
Σου ευχωμε ολοψυχα περαστικα,να γινης γρηγορα καλα και να γυρισης γερος και δυνατος στο bloks su που σε περιμενη.

Αναστασια.
7 Αυγούστου 2010 3:43 μ.μ.

Ευγενία Αθανασοπούλου (Τορόντο), είπε...

OLOPSIHOS
PERASTIKA SAS
O THEOS, VOITHOS.
IPOMONI.

NITSA
8 Αυγούστου 2010 5:04 π.μ.

http://xairete.blogspot.com/2010/08/482010.html

Ο Αντώνιος (Ιστοσελίδα "Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ") είπε...

Περαστικα σου αδερφε μου σου ευχομαι καλη αναρωση και θα προσευχόμαστε για εσένα...

8 Αυγούστου 2010 8:50 μ.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/08/p-michalopoulos.html

Χαίρετε! :-)

2010-08-08T14:16:00.000+03:00

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Παρασκευή, 06 Αυγούστου 2010

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: Θα μαθαίνετε νέα μου! Χαίρετε, και πάλι χαίρετε!

P. MICHALOPOULOS είπε...

Απουσιολόγιο.
Ποιοι δεν ήρθαν να με δουν στο νοσοκομείο:

1. Η κ. Ελένη. Την ώρα που έβγαινα από το σπίτι για να επιβιβαστώ στο ασθενοφόρο «τράκαρα» μαζί της στο πεζοδρόμιο, τη στιγμή που επέστρεφε από τον κάδο, απέναντι, όπου είχε πάει να πετάξει τα (άλλα της) σκουπίδια. Στη συνέχεια δε, θα είχε και άλλες δουλειές με το σπίτι της...

2. Τα «παιδιά», ο 23χρονος Παύλος και η 19χρονη Ζωή. Τα οποία «παιδιά» κάπου θα είναι, χώρια προφανώς (απουσιάζουν μέρες) και η «κυρία», μου το κρύβει. Η «κυρία», που ετοιμάζει κι αυτή την βαλίτσα της για την εξοχή!..

3. Ο Μιχάλης μας, που είναι δικαιολογημένος διότι κάθε χρόνο τέτοιες μέρες απουσιάζει σε διακοπές σε μέρος που δεν έχει Ίντερνετ, και έτσι δεν έχει ενημερωθεί...

4. Η κ. Νίτσα μας, που είναι μακριά, στους Καταρράκτες του Νιαγάρα, στο Τορόντο!

5. Η Σταυρούλα μας, που παραθερίζει σε ένα πολύ μικρό εξωτικό νησί, στον Ατλαντικό, που είναι απομονωμένο κι αυτό!

6. Ο κ. Λυκούργος μας, που έχει κι αυτός τους δικούς του ασθενείς, εκεί ψηλά στο νοσοκομείο της Φλώρινας!

7. Η Αναστασία μας, που ετοιμάζεται να φροντίσει έναν δικό της άνθρωπο που θα εγχειριστεί σε λίγες μέρες.

8. Ο κ. Άγγελος, του οποίου η τύχη αγνοείται!

9. Ο κ. Καρδάσης μας, που θα είναι μάλλον σε εξοχή, κι εκείνος, και θα προσέχει και τα εγγονάκια!

Ποιον άλλον ξέχασα;

:-)
08 Αυγούστου 2010 11:08 π.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/08/482010.html

Ιστορίες του νοσοκομείου

2010-08-07T14:44:00.002+03:00

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: Θα μαθαίνετε νέα μου! Χαίρετε, και πάλι χαίρετε!

1. Ιστορίες του νοσοκομείου

Στην «εισαγωγή» με τα «έκτακτα περιστατικά»:

- Δώστε μας το τηλέφωνο σας.

-Δεν έχω σταθερό τηλέφωνο, έχω μόνο κινητό που δεν το θυμάμαι. Θα βρείτε όμως τον αριθμό αυτό στην κάρτα μου (με την ιδιότητα μου ως μπλόγκερ) που την έχω εδώ μέσα στο τσαντάκι μου.

2. Ιστορίες του νοσοκομείου

Στην «εισαγωγή» με τα «έκτακτα περιστατικά»:

- Έχετε κανένα δικό σας, που θέλετε να τον ειδοποιήσουμε ότι κάνετε εισαγωγή για νοσηλεία στο νοσοκομείο μας;

- Δεν έχω κανέναν δικό μου, δυστυχώς!

3. Ιστορίες του νοσοκομείου

Σε λίγο, στο δωμάτιο:

- Αυτό κ. Μιχαλόπουλε, είναι το χαρτί με τα στοιχεία σας για την εισαγωγή σας. Κάποιος δικός σας να το πάει στο απέναντι κτίριο, στο γραφείο κινήσεως.

(«Δικός» μου δεν υπήρχε, αλλά βρέθηκε σε λίγο, «σαν από μηχανής θεός»! Ήταν η κ. Κατερίνα, η σύζυγος και συνοδός του κ. Παρασκευά ο οποίος είχε μεταφερθεί στην εντατική, και του οποίου το κρεβάτι είχα πάρει. Είχε έρθει για να πάρει από την ντουλάπα το βαλιτσάκι με τα ρούχα του άντρα της. Με είδε λοιπόν και με λυπήθηκε, και προθυμοποιήθηκε όχι μόνο για να μου φέρει ένα ποτήρι νερό για να πάρω το χάπι που μου έφεραν, αλλά και να πάει αμέσως μετά και στο απέναντι κτίριο - στο γραφείο κινήσεως - για να τακτοποίηση το θέμα της εισαγωγής μου!)

4. Ιστορίες του νοσοκομείου

Μεσημεριανό, στο δωμάτιο:

Μιχαλόπουλος: Α, ωραία! Και μου αρέσει τόσο πολύ η Σκορδαλιά! Δεν βάζετε όμως και μπακαλιάρο, λόγω νηστείας, ε; Μπράβο!

Τραπεζοκόμος: Ποια σκορδαλιά, κ. Μιχαλόπουλε! Εδώ είναι νοσοκομείο, δεν είναι ταβέρνα! Πουρές είναι αυτό που σερβίρουμε!

5. Ιστορίες του νοσοκομείου

Κουβέντα, μετά το μεσημεριανό:

Κυρία (επισκέπτρια σε ασθενή στο δωμάτιο): Α, είστε και θρήσκος κ. Μιχαλόπουλε, ε; Μπράβο! Και εμείς στην επαρχία (είμαι από ένα χωρίο της Λακωνίας, κοντά στην Μονεμβασία) τα κρατάμε αυτά! Σήμερα μάλιστα, της Μεταμορφώσεως, έχουμε και πανηγύρι εκεί, αφού γιορτάζει η εκκλησία του χωριού μας!

Μιχαλόπουλος: Έχετε καλή εκκλησία εκεί;

Κυρία: Ναι, πολύ ωραία εκκλησία.

Μιχαλόπουλος: Από εκκλησία λοιπόν (από καλό «κλουβί») είστε εντάξει! Άραγε, να συμβαίνει το ίδιο και με το... «πουλί», με τον παπά;

Κυρία: Βεβαίως! Ο παπάς μας, είναι και νέος, και όμορφος!

σχόλια

http://xairete.blogspot.com/2010/08/482010.html

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: Θα μαθαίνετε νέα μου! Χαίρετε, και πάλι χαίρετε!

2010-08-07T09:49:00.006+03:00

Ήταν Τετάρτη (4/8/2010), και ένα πρόβλημα υγείας (έντονη δυσφορία που είχα) συνεχιζόταν... Kαι επιδεινωνόταν τόσο, που στα σοβαρά σκεφτόμουν πια, να πάω και να βρω έναν καρδιολόγο για να με εξετάσει. Ήδη, από μια εβδομάδα πριν είχαν αρχίσει κάποια ανησυχητικά μηνύματα…

Την Τέταρτη λοιπόν που πέρασε, συνδύασα την απογευματινή μου βόλτα, με το να ψάξω για να βρω τον καρδιολόγο της γειτονιάς. «Εδώ είναι ο γιατρός, τώρα μόλις πέρασε», μου είπε ο κ. Νικήτας, της ομώνυμης ταβέρνας όπου είμαστε και οι δυο πελάτες. Περνώντας όμως από το ιατρείο, τα βρήκα όλα κλειστά (είναι στον ίδιο όροφο με ένα μικροβιολογικό εργαστήριο). Σκέφτηκα λοιπόν να επισκεφτώ το πρωί το εργαστήριο αυτό, για μια γενική αίματος που είχα και χρόνια να κάνω, και με την ευκαιρία να βρω και τον γιατρό αυτό...

Την ίδια νύχτα όμως (χτες, Τέταρτη προς Πέμπτη) το πρόβλημα με την ενόχληση της καρδιάς «καλά κρατούσε»! Ξημέρωνε, και σκεφτόμουν σοβαρά να πάω «εδώ και τώρα» σε κάποιο νοσοκομείο, για να με… «προλάβουν». Πήρα όμως ένα «ντεπόν» και μετά κοιμήθηκα για μια ώρα περίπου. Ξύπνησα, και η ώρα ήταν 6 το πρωί. Αποφάσισα τότε να σηκωθώ και να πάρω τους δρόμους, αφού σε λίγο θα άνοιγε και το μικροβιολογικό εργαστήριο της γειτονιάς, που σας έλεγα. Πριν φύγω, άνοιξα βιαστικά τον υπολογιστή μου, και μέσα από το μπλογκ μου αυτό, έστειλα ένα «χαιρετισμό ...
http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_4858.html
(δεν ήξερα και πότε θα μπορούσα να έγραφα ξανά σε αυτό)
...και έφυγα για την εξέταση.

Εκεί όμως πληροφορήθηκα ότι ο καρδιολόγος είναι (από χτες) σε άδεια.

Γυρίζοντας σπίτι μετά την εξέταση αίματος, προσπαθούσα για αρκετή ώρα να βρω στο τηλέφωνο κάποιον καρδιολόγο για να με δει άμεσα, και δεν έβρισκα! Ακόμα και η οικογενειακή μας ιατρός (του ΙΚΑ) είχε βάλει αυτόματο τηλεφωνητή με μήνυμα ότι είναι σε διακοπές.

Σκέφτηκα τότε να ζητήσω βοήθεια...

Η βοήθεια ήταν πραγματική.

Μεταφέρθηκα αμέσως με νοσοκομειακό όχημα σε ένα καλό νοσοκομείο όπου και μου πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες: Υπογλώσσιο, αυτοκόλλητο φάρμακο για την καρδιά, και οξυγόνο! Στη συνέχεια (χτες το πρωί, ε;) κρίθηκε αναγκαία η εισαγωγή μου στο καρδιολογικό τμήμα του νοσοκομείου αυτού, για μια καλύτερη αντιμετώπιση του περιστατικού, και για έναν περαιτέρω έλεγχο... Πέρα από το καρδιογράφημα που ήδη είχε βγει, και το οποίο - δόξα τω Θεώ - δεν έδειχνε έμφραγμα!

Έτσι, με συνεχείς εξετάσεις και με ανάλογη θεραπευτική αγωγή, πέρασε η χθεσινή μέρα παραμονής μου στο νοσοκομείο, που συνεχίστηκε και σήμερα. Δεν μου έγινε στεφανιογράφημα, και η αναγκαιότητα του θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα του σπινθηρογραφήματος και του τεστ κοπώσεως το οποίο έχει προγραμματιστεί να γίνει στο καλό αυτό νοσοκομείο.

Σας τα γράφω αυτά αιτούμενος την προσευχή σας. Σας τα γράφω για να μην ανησυχείτε αν δεν με βλέπετε να γράφω τακτικά τις μέρες αυτές. Προέχει η υγεία, βλέπετε!

Και μην ανησυχείτε! Όλα θα πάνε καλά!

Δεν φοβηθήκαμε απειλές προερχόμενες τόσο από την «αριστερά του Διαβόλου» όσο και από την «δεξιά του Υψίστου»! Έτσι, δεν φοβόμαστε και τις άδικες κατάρες που χωρίς να βρουν εμάς, γυρίζουν (σαν μαύρα κοράκια) στην φωλιά τους, στα κεφάλια αυτών που τις εκτοξεύουν εναντίον μας!

Θα μαθαίνετε νέα μου! Χαίρετε, και πάλι χαίρετε!

Παναγιώτης

Υ.Γ.: Τώρα έμαθα και τα σχετικά αποτελέσματα, τόσο της εξέτασης του αίματος, όσο και του υπερηχογραφήματος καρδιάς. Και τα δυο, λένε ότι… «θα ζήσω»! :-)

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Σάββατο, 07 Αυγούστου 2010

5 Ιστορίες του νοσοκομείου

http://xairete.blogspot.com/2010/08/blog-post_3927.html

Κυριακή, 08 Αυγούστου 2010

P. MICHALOPOULOS είπε... Γιατί δεν έκανα κι εγώ στεφανιαιογραφία:

http://xairete.blogspot.com/2010/08/p-michalopoulos.html

2010-08-03T21:04:00.000+03:00

Ο ψυχολόγος, σας απαντά: Γιατί η σύντροφός σας, η «κυρία», σας λέει όχι στο σεξ;

Ο ψυχολόγος, σας απαντά:
Γιατί η σύντροφός σας, η «κυρία», σας λέει όχι στο σεξ;

Γενικά, αγαπητέ, ένας λόγος που μπορεί να κάνει μια γυναίκα να αρνηθεί το σεξ είναι ότι θέλει να πάρει κάτι από σας. Όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πάρει αυτό που θέλει, ενδεχομένως να καταφύγει στην απόρριψη του σεξ μέχρι να συμφωνήσετε σε αυτό που θέλει.

Και συνήθως θέλει κάτι σημαντικό (σ.σ. να σας φάει κάτι από την ακίνητη περιούσια, π.χ. το μόνο σπίτι που έχετε, ή να βάλει στο χέρι τη σύνταξη σας). Σε γενικές γραμμές, δεν πρόκειται να σας πει όχι μόνο και μόνο για να σας πείσει να... πετάξετε τα σκουπίδια.

Ο ευκολότερος τρόπος για να της αλλάξετε γνώμη, είναι να της δώσετε αυτό που θέλει.

Αν αυτό είναι δύσκολο (αν δεν θέλετε να βρεθείτε στο δρόμο άστεγος χωρίς το σπίτι σας, και ζητιάνος χωρίς τη σύνταξη σας) δώστε της κάτι άλλα, για να την καλοπιάσετε.

Π.χ. την κατασκευή σπιτιού στο χωριό της, στο οικόπεδο της. Ή, όλο τον μισθό σας, μια ζωή, τον μισθό σας που είναι πολλαπλάσιος από τον δικό της. Ή, συμμετοχή κατά 50% στην αγορά εξοχικής κατοικίας στην κόρη που η μαμά την λατρεύει, και που η ίδια η μικρή στρέφεται ενάντιον σας και... σας αμφισβητεί για γνήσιο πατέρα της! Ή, μια νέα οικοδομή πάνω από το σπίτι σας για τα παιδιά, που η μαμά τα έχει στο μεταξύ μετατρέψει σε «Πιτ-μπουλ» τον ένα, και σε «Έχιδνα» την άλλη, σαν πρόσθετα όπλα της, εναντίoν σας.

Αν όλα αυτά, όλες αυτές οι προσφορές σας, δεν την συνετίσουν, θα πρέπει να απευθύνετε έκκληση στο αίσθημα της λογικής της.

Τότε όμως, μπορεί να σας βγάλει και τρελό (αυτή, με τον τουπέ της… «λογικής κυρίας», τίτλο που εσείς μόλις της δώσατε! Και πεπισμένη πια ότι σας έχει εξουδετερώσει (με την ιδέα ότι επιτέλους σας τρώει σπίτι και σύνταξη), με το τρελόχαρτο που περιμένει να βγει σε βάρος σας, υποδύεται τότε, πάλι, την τρυφερή σύζυγο, και για δυο μήνες (όπως το Πάσχα του 2006, όσο αυτή περιμένει) κοιμάται και πάλι μαζί σας, μετά από 2 χρόνια ερωτική αποχή που έκανε!.. Θυμάστε; Το ίδιο είχε κάνει και για μια εβδομάδα (καλοκαίρι 2003) όταν πήγατε οικογενειακώς διακοπές σε νησί. Κοιμήθηκε (και τότε) μαζί σας (στο ξενοδοχείο, εκεί), για να σας ευχαριστήσει που πληρώνατε εσείς όλα τα έξοδα!

Τώρα, όμως! Τώρα που ούτε το σπίτι, ούτε και τη σύνταξη σας έφαγε, τελικά; Τι γίνεται τώρα;

Τι άλλο να σας πω; Ο Θεός να σας φυλάει και από τα χειρότερα!

ΠΗΓΗ: http://www.inews.gr/51/giati-i-syntrofos-sas-leei-ochi-sto-sex.htm

«SOS. Βοήθεια, χριστιανοί!» (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

2010-08-01T15:19:00.001+03:00

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ: «SOS. Βοήθεια, χριστιανοί!»

Παναγιώτης

http://oikogeneiakos.blogspot.com/2008/08/sos.html

10 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ...

2010-07-29T13:39:00.000+03:00

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΩΡΑ:

Απολύτως κατανοητή η αποχή των γυναικών από το σεξ.

Με 15 χρόνια επιπλέον εργασίας που έφαγαν στο κεφάλι από το Ασφαλιστικό και την εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών, πώς να έχουν όρεξη;

Εκτός κι αν μέχρι τώρα έκαναν σεξ μόνο για να γίνουν μάνες και να συνταξιοδοτηθούν λόγω ανήλικου παιδιού, πλεονέκτημα που καταργήθηκε.

Π.ΣΩΚ.
28 Ιουλ | Ελευθεροτυπία
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.politika_paraskinia

29 Ιουλίου 2010 5:02 π.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/07/blog-post_4282.html

10 σχόλια

Το πρόβλημα με την «κυρία» Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη.

2010-07-25T23:10:00.011+03:00

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Η κυρία Ελένη-«Λυσιστράτη» (σύζυγος Παναγιώτη), σε νέα ανάρτηση (χαρακτηρισμένη με την ετικέτα «εγκλήματα») του ιστολογίου αυτού!..

http://xairete.blogspot.com/2010/09/blog-post_04.html

Παναγιώτης

Αναρτήθηκε από P. MICHALOPOULOS. 25/7/2010, στις 10:06 μ.μ.

Ήταν αρχές της 10ετιας του ’80. Ο Παναγιώτης είχε βάλει μια αγγελία στα ΝΕΑ «Χριστιανός, ζητάει για σύζυγο Χριστιανή». Του απάντησε «σαν χριστιανή» η Ελένη. Η γνωριμία δεν κράτησε πολύ, και ο Παναγιώτης βλέποντας ότι κάτι δεν πάει καλά στην περίπτωση αυτή, ζήτησε να μην προχωρήσουν.

Πέρασε καιρός, και μια μέρα συναντήθηκαν τυχαία στο λεωφορείο. Του ανέφερε ότι αρραβωνιάστηκε με έναν υπάλληλο χριστιανικού βιβλιοπωλείου. Αυτά, τίποτε άλλο, και στο τέλος της διαδρομής (στην Ακαδημία) συνέχισε ο καθένας τον δρόμο του.

Λίγο αργότερα η Ελένη επεδίωξε να συναντήσει τον Παναγιώτη για να του ζητήσει τη βοήθεια του, αφού αυτός γνώριζε πρόσωπα και πράγματα στον εκκλησιαστικό χώρο. Ήθελε να μάθει περισσότερα για τον μέλλοντα σύζυγο της, έναν Κώστα, τον υπάλληλο που λέγαμε, διότι φοβόταν λέει ότι… «δεν πάει καλά στα μυαλά του», αν και ο γάμος τους ήταν λέει πολύ κοντά και ήδη έψαχναν για σπίτι και για έπιπλα. Η Ελένη, ζήτησε από τον Παναγιώτη να πάει στο χριστιανικό βιβλιοπωλείο και να πει τον προβληματισμό της στον Διευθυντή εκεί.

Τι να κάνει ο Παναγιώτης; Την είδε τόσο απελπισμένη! Πήγε λοιπόν και ρώτησε, για να εισπράξει από τον υπεύθυνο εκεί, την απορία: «τόσο καιρό μαζί, και παραμονές του γάμου, πάει να τον βγάλει τρελό τον Κώστα η Ελένη;».

Μέτα από αυτά ο γάμος ματαιώθηκε, και η Ελένη έγινε σιγά – σιγά, ...της προσκολλήσεως στον κοινωνικό περίγυρο του Παναγιώτη. Του Παναγιώτη, που στην πορεία αυτή των γνωριμιών του, είχε πια βάλει σαν στόχο όχι τόσο την εύρεση μιας χριστιανής (πού να την βρει;) αλλά, έστω, ενός προσώπου με γνήσια φιλικά συναισθήματα.

Αυτή η αφοσίωση της Ελένης, λοιπόν, έκανε τον Παναγιώτη μετά από 5 χρόνια από την πρώτη τους συνάντηση (στον Άγιο Ιωάννη λεωφόρου Βουλιαγμένης), να πάρει την απόφαση ώστε να δεχτεί να έλθουν «εις γάμου κοινωνία», που λένε.

Η Ελένη στο μεταξύ είχε κάτι οικονομίες (έμενε στο νοίκι πρώτα) και είχε αγοράσει με αυτές ένα μικρό διαμέρισμα στη Γούβα. Είχε βέβαια προτείνει προηγουμένως (όταν έκανε παρέα με τον Παναγιώτη) να του δώσει τα χρήματα αυτά, για να χτισθεί ένας όροφος πάνω από την μονοκατοικία του στο Ελληνικό, αλλά εκείνος είχε αρνηθεί.

Έγινε λοιπόν ο γάμος (στον Άγιο Αρτέμιο Γούβας), και το ζευγάρι έμενε στο διαμέρισμα εκείνο της Ελένης. Στο σπίτι του Παναγιώτη το μεγάλο, στην μονοκατοικία, έμενε η μητέρα του. Μετά τον γάμο δε, φιλοξενήθηκε εκεί και η μητέρα της Ελένης, και έμενε μαζί με την μητέρα του Παναγιώτη.

Η μητέρα της, που είχε προβλήματα με τον «γέρο», τον σύζυγο της, στο χωριό στην Εύβοια. Ο μπάρμπα Γιάννης (παρατσούκλι «Μαραγκιάς») είχε τη φήμη του τρελού του χωριού αφού ήταν συνέχεια στα δικαστήρια με τους συγχωριανούς του. Έβγαζε δε συχνά από το σπίτι τη γυναίκα του, όταν τσακωνόταν μαζί της, και αυτή, η «γριά», αναγκαζόταν να κοιμάται πάνω σε μια μουριά στην αυλή… Αποτέλεσμα ήταν να πάθει και άσθμα της πιο βαριάς μορφής.

Αυτήν την κυρία, την κυρα- Σωτηρία, την είχε λοιπόν στο σπίτι του ο Παναγιώτης. Μετά, ήρθε το πρώτο τους παιδί, ο Παύλος. Για χατίρι του τότε, μετακόμισαν στο σπίτι του Παναγιώτη, το ευρύχωρο και το κάπως εξοχικό. Στη συνέχεια «έφυγε» η κυρα-Σωτηρία (η μητέρα της Ελένης), «έφυγε» αργότερα (στα 87 της) και η κυρα-Διονυσία (η μητέρα του Παναγιώτη).

Είχαν περάσει 5 χρόνια από τον γάμο, και τέσσερα από τη γέννηση του Παύλου, γέννηση που ήταν δύσκολη (με καισαρική, δεν ήταν και καμιά μικρούλα η Ελένη), και ήρθε το δεύτερο παιδί, η Ζωή. Η Ζωή, με κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας (παλινδρόμηση ούρων) από ατελή δημιουργία της βαλβίδας. Πρόβλημα, που επέβαλε μακροχρόνια λήψη αντιβιοτικού και συνεχή εξέταση ούρων, σε νοσοκομειακή μονάδα. Το ζευγάρι είχε και ένα φτηνό αυτοκίνητο αγοράσει, και οι «εκδρομές» του, ήταν κυρίως στα εξεταστικά αυτά κέντρα, για τη Ζωή! Αυτή ήταν και η «ψυχαγωγία» του καημένου του 6χρονου Παύλου, αφού εκεί (στο Ναυτικό Νοσοκομείο, στο παιδιατρικό), έβρισκε την ευκαιρία να παίζει στον παιδότοπο του προθαλάμου του εξεταστηρίου.

Η Ελένη, ήταν δημόσιος υπάλληλος (δακτυλογράφος) στο Πολεμικό Ναυτικό, και ο Παναγιώτης (μηχανολόγος – σχεδιαστής) στον ιδιωτικό τομέα, σε ξένες εταιρίες κυρίως (αλλά και στην δημόσια δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση, για μια πενταετία, σαν αναπληρωτής καθηγητής). Τότε η Ελένη, ζήτησε να μετατεθεί, και να έρθει πιο κοντά στον τόπο κατοικίας της, για να ευκολύνεται με το πρόβλημα αυτό της Ζωής. Δυστυχώς, όχι μόνο δεν έγινε δεκτή η παράκληση της αλλά την μετέθεσαν ακόμα πιο μακριά, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί σε παραίτηση. Μετά πήρε και την πρόωρη σύνταξη της (με 15 χρόνια υπηρεσίας στο Δημόσιο), αυτή που δίνουν στις μητέρες με ανήλικα παιδιά.

Ακολούθησε, στην ιστορία μας αυτή, το ευχάριστο γεγονός της πλήρους θεραπείας της μικρής Ζωής. Το ζευγάρι, λοιπόν, συνέχιζε να είναι ενωμένο, και έτσι αντιμετώπιζε τα όποια προβλήματα (υγείας, εργασίας, κλπ).

Και φτάνουμε στην περίοδο της εφηβείας των παιδιών. Η Ελένη, ήταν όλη μέρα στο σπίτι. Δεν φρόντιζε όμως μόνο τα παιδιά, αλλά και τα επηρέαζε αρνητικά, στο να συμπεριφέρονται απρεπώς στον πατέρα.

Τότε ο Παναγιώτης, εργαζόταν στο αεροδρόμιο στα Σπάτα με καλό μισθό (600.000 δραχμές), μισθό που τον κατέθετε στην Ελένη. Δεν τους έλειπε τίποτε! Ο Παύλος, στο γυμνάσιο πια, είχε ό,τι ήθελε, ό,τι θα τον βοηθούσε να κορέσει τη δίψα του για μάθηση στα ηλεκτρονικά (περιοδικά, δίσκοι, υπολογιστής, κλπ), ενώ τη Ζωή (5 χρόνια πιο μικρή, στο Δημοτικό ακόμη), την έγραψε ο πατέρας της σε ιδιωτικό σχολείο, στην «Παμακάριστο». Είχαν μάλιστα αγοράσει και ένα παλιό σπίτι στον Μαραθώνα (μισά – μισά, το ζευγάρι) που το έκαναν κατευθείαν «γονική παροχή» στη Ζωή. Ένα σπίτι που ήταν το χειρότερο στην περιοχή, αλλά που έγινε το καλύτερο σε λίγα χρόνια με την καθημερινή προσωπική εργασία του Παναγιώτη, και με πολλά πρόσθετα χρήματα που κατέβαλε ο Παναγιώτης, από την καλή εργασία που για 5 χρόνια είχε, τότε, σαν σχεδιαστής στο νέο αεροδρόμιο.

Πακτωλός δε χρημάτων ήταν και η αποζημίωση που έλαβε από την Χόχτιφ, στο τέλος του έργου αυτού, το 2000, χρήματα που τα διέθεσε για την οικοδόμηση δυο ακόμη ορόφων (για την άδεια και τα μπετά) πάνω από την μονοκατοικία του στο Ελληνικό, διότι αυτή ήταν και η πίεση προς αυτόν από την Ελένη, «να κάνει κάτι τόσο μεγάλο, για το μέλλον των παιδιών»!.

Μετά το αεροδρόμιο, ο μεσόκοπος πια πατέρας, είχε προβλήματα με την εργασία του. Δεν εργαζόταν συνεχώς αλλά διακεκομμένα, με περιόδους ανεργείας. Τότε ήταν που αυξήθηκε και η αρνητική επίδραση που είχε στα παιδιά η Ελένη σε βάρος του πατέρα. Η απαξίωση δηλαδή προς τον Παναγιώτη, εκτινάχτηκε στα ύψη. Εργαζόταν τότε (2003) σαν σχεδιαστής σε εργοστάσιο μετασχηματιστών στο Κρυονέρι… Και η καταπίεση ήταν τέτοια και τόση, που μια μέρα η «κυρία» Ελένη τον ξεφτίλισε τον Παναγιώτη, διότι τόλμησε ο ταλαίπωρος και έδωσε 5 ευρώ και αγόρασε μια γλάστρα με βασιλικό για να τον μεταφυτεύσει στο εξοχικό της κόρης τους. Είχε τότε μια μανία η Ελένη, να μη ξοδεύεται τίποτε που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την αποπεράτωση της οικοδομής.

Η ίδια όμως δήλωνε θρασύτητα «έχω λεφτά και τα κάνω ό,τι θέλω»... Όταν εκείνη την εποχή πέθανε ο πατέρας της και η ίδια είχε ξεκινήσει δικαστικούς αγώνες μακράς διάρκειας με τα αδέλφια της που τα κατηγορούσε ότι πλαστογράφησαν την διαθήκη του γέρου πατέρα τους, και άρπαξαν αυτοί το «φιλέτο» το πατρικό σπίτι απέναντι από την πλατεία στο χωριό.

Αυτή ήταν η Ελένη!

Η πίεση, λοιπόν, η απαξίωση, η συμπεριφορά των παιδιών που είχαν γίνει υποχείριο της μάνας, έκαναν το Παναγιώτη να ξεπεράσει τα όρια της αντοχής του και να αναγκαστεί να υποβάλει την παραίτηση του από το εργοστάσιο στο οποίο εργαζόταν αφού («με τούτα και με εκείνα») η προσφορά του σαν εργαζόμενος γινόταν δύσκολη.

Μετά από αυτό, άρχισε ο πόλεμος! Ήταν τότε που η Ελένη πέρασε στην εμμηνόπαυση, και δήλωσε στον Παναγιώτη ότι… δεν είναι πια ερωτευμένη μαζί του, και γι αυτό τον εγκαταλείπει! Εγκαταλείπει συζυγική τράπεζα και κλίνη. Όχι, δεν έφυγε από το σπίτι, αλλά έκοψε κάθε σχέση μαζί του, και… μετακόμισε στο διπλανό δωμάτιο, στο δωμάτιο που είχε η κόρη της, και εκεί έμενε, και κοιμόταν μαζί της… Δίπλα, για να τον έχει κοντά της τον Παναγιώτη, και να τον πολεμάει καθημερινά!

«Ήρθε η ώρα να πάρουμε τα όπλα», δήλωσε απειλητικά η Ελένη, μετά! Άρχισε λοιπόν ένα καθημερινό μαρτύριο για τον Παναγιώτη που τον εκβίαζαν να τους γράψει το σπίτι του. Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που είχε! Η «κυρία», είχε τη σύνταξη της, είχε το νοίκι από το σπίτι της, είχε και μεγάλη περιουσία στην Εύβοια - κληρονομία (εκτός διαθήκης) από την μητέρα της και από τον πατέρα της.

Η αντίσταση του Παναγιώτη στο να υπογράψει, έφερε τη μεθόδευση από τη σπείρα («με τα όπλα») να τον βγάλουν τρελό και να καρπωθούν την σύνταξη (με 10.000 ένσημα) που θα έπαιρνε σε λίγο από το ΙΚΑ ο 60χρονος πια Παναγιώτης. Μεθόδευση, που έπεσε στο κενό αφού οι γιατροί δεν της έδωσαν το «τρελόχαρτο» που μανιασμένα ζητούσε να βγει σε βάρος του Παναγιώτη! Η «κυρία», που και τον ίδιο της τον ανιψιό της (τον Γιώργο, τον γιο της αδελφής της, της Μαρίας) κατηγορούσε για τρελό!

Πριν τρία χρόνια λοιπόν, βγήκε η σύνταξη του Παναγιώτη (1.000 ευρώ) και στην αρχή πήγαιναν «όλα» καλά. Τους έδωσε (στην οικογένεια των διπλανών δωματίων) χρήματα (πήρε 5 μήνες αναδρομικά) για να πληρώσουν τους λογαριασμούς, να αγοράσουν καινούργιες οικιακές συσκευές, μέχρι και κλιματιστικό. Ο νεαρός Παύλος, ζητούσε οικονομική ενίσχυση για τον ηλεκτρονικό του εξοπλισμό (σπουδαστής ΤΕΙ Αθήνας στα ηλεκτρονικά), και την είχε αμέσως. Η δεσποινίς Ζωή (που μέχρι τότε εχθρευόταν θανάσιμα τον πατέρα της, και το έδειχνε) δέχτηκε μια μέρα να την πάει ο Παναγιώτης στην ταβέρνα του κυρ-Γιάννη. Το ίδιο και ο γιος μετά…

Αυτά, δεν καλο-άρεσαν στην Ελένη, και επιζητούσε να βάλει στο χέρι τη σύνταξη του Παναγιώτη για να κάνει εκείνη κουμάντο, και να έχει εκείνη τη μόστρα της προσφοράς στα παιδιά. Έτσι, άρχισε να κατακρατεί τα χρήματα που τις έδινε ο Παναγιώτης για να πληρώνει τους λογαριασμούς. Και, δεν συμμετείχε, και, δεν τους πλήρωνε. Ήταν χειμώνας (πριν 3 χρόνια) όταν άφηνε επίτηδες απλήρωτους τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να τους κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα.

Η τρομοκρατία είχε συντελεστεί, αφού ο Παναγιώτης που υποφέρει από άσθμα, ρευματισμούς και αρθριτικά, πανικοβλήθηκε που έμεινε χωρίς φως, χωρίς θέρμανση, ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΕΞΩ, και δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι να ζητήσει και βοήθεια, καθηλωμένος από λουμπάγκο στο κρεβάτι! Αναγκάστηκε όμως να σηκωθεί, για να παρουσιαστεί στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, όπου τον κάλεσαν μετά από καταγγελία της Ελένης ότι τάχα είναι σκληρός πατέρας που δεν πληρώνει το ηλεκτρικό… Εκεί, απολογήθηκε, έγινε πιστευτός, και η αστυνομία υποχρέωσε την Ελένη να δίνει απόδειξη στον Παναγιώτη όταν της δίνει χρήματα για τους λογαριασμούς, για το μισό του ποσού, αυτού που θα κατέβαλε σαν δική του εισφορά. Έτσι και έγινε!

Αργότερα όμως ο Παναγιώτης, που δεν άντεχε τον εναντίον του καθημερινό ψυχρό πόλεμο εκ μέρους τους, επανήλθε στην καλή του προαίρεση να πληρώνει ολόκληρο το ποσό των λογαριασμών (νερού και ρεύματος) και χωρίς να ζητάει καμιά απόδειξη. Στο μεταξύ, η «ξένη» οικογένεια που κατοικούσε στα διπλανά δωμάτια του σπιτιού του Παναγιώτη, ζούσε μπέικα! Δεν έπαυαν δε ποτέ, να του δίνουν να καταλάβει ότι διεκδικούν το σπίτι… Του πρότειναν μάλιστα, να πάει να μείνει μόνος του στη Γούβα (στο διαμέρισμα της Ελένης) διότι το δωμάτιο του (την κρεβατοκάμαρα, εκεί όπου τον είχαν εγκαταλείψει) το ήθελε η κόρη για γραφείο, η κόρη που στο μεταξύ ήταν και φοιτήτρια της νομικής, πια!

Ζούσαν, και, εχθρικά και προκλητικά. Προκλητικά: Έτρωγαν και έπιναν μόνοι τους… Κάθε καλοκαίρι, πήγαιναν εξοχή μόνοι τους (διπλή: και, σε θάλασσα σε νησί, και στο Μαραθώνα στο βουνό, μετά). Εχθρικά: Του δήλωναν ότι κάποια μέρα «θα πέσει στα χέρια τους», θα βρεθεί δηλαδή στην ανάγκη να θέλει γιατρό και φάρμακα, να μην μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι, και τότε – του έλεγαν – θα αναγκαστεί να τους γράψει το σπίτι του! Εχθρικά και Προκλητικά! Αφού απαλλαγμένοι από τον λογαριασμό της ΔΕΗ, έκαναν σπατάλες με το ρεύμα! Δεν ήταν μόνο η κουζίνα που λειτουργούσε συνέχεια ενώ ο ίδιος αναγκαζόταν να τρώει σε ταβέρνες… Ήταν, και, ο θερμοσίφωνας που έβραζε συνεχώς.

Μπέικη ζωή για την παρα-«οικογένεια». Η «κυρία», που έπαιρνε το χρήμα από τον σύζυγο, δεν του διέθετε καθόλου από τον χρόνο της. Αν ήταν να ασχοληθεί μαζί του, θα ήταν για να του επιτεθεί, για να διεκδικήσει, για να τον βρίσει! Όταν ήταν σπίτι! Διότι την τελευταία πενταετία ασχολείται και με άλλα, εκτός σπιτιού. Κάπου πάει και δουλεύει, και λογαριασμό δεν δίνει στον Παναγιώτη. Αλλά ούτε και στην εφορία θα δίνει, μάλλον. Πάνω στην απαξίωση για τον Παναγιώτη, υπόγραφε εκείνη, και, στη θέση του για τη δήλωση. Και όταν φοβήθηκε που πέρσι την ξεφώνησε, άφησε κενό το μέρος της υπογραφής του συζύγου και την έστειλε με το ταχυδρομείο… Όλο τον χειμώνα δε, τον σταύρωνε τον άνθρωπο, για να υπογράψει και να εισπράξει το επίδομα που δίνεται σε ανθρώπους με χαμηλό εισόδημα. Το «χαμηλό εισόδημα» το δικό τους όμως, ήταν πλαστό αφού η κυρα-«διαχειρίστρια» της δήλωσης, δεν ανάφερε τα εισοδήματα του συζύγου από τη σύνταξη του. Γι αυτό, ο Παναγιώτης δεν υπέγραφε, πάρα την αφόρητη πίεση, να πάρει το επίδομα αυτό.

Ήταν και χειμώνας, και τους παρακαλούσε ο άνθρωπος να τον πάνε στο ΙΚΑ να πάρει τη σύνταξη του (έχουν και πολυτελές αυτοκίνητο) και τον περιφρονούσαν. Ο Παναγιώτης, κόντευε (κυριολεκτικά) να πεθάνει από την πείνα! …Αλλά έτρεξε ο κύριος Γιάννης από την ταβέρνα και του έφερε δωρεάν φαγητό, και μετά από λίγες μέρες τον μετέφερε και στο ΙΚΑ (Γλυφάδας) για να πάρει ο άνθρωπος τα λεφτά του.

Πρόσφατα δε, είχε για την ίδια αιτία μείνει απλήρωτος ο λογαριασμός του νερού (100 ευρώ). Ο άνθρωπος, δεν ήταν πάντα αρκετά δυνατός για να μπορεί εύκολα να κάνει το ταξίδι μέχρι το ΙΚΑ στη Γλυφάδα, που πληρώνει ημέρα Πέμπτη και Παρασκευή. Άλλη Πέμπτη έπεφτε σε απεργία, άλλη Παρασκευή, το ίδιο! Τους παρεκάλεσε λοιπόν να τον πάνε μέχρι το ΙΚΑ, και οι «οικιακοί» του τον έφτυσαν! Τον πίεζαν να πληρώσει τον λογαριασμό του νερού, ενώ οι ίδιοι σκορπούσαν χρήμα από εδώ και από εκεί.

Ο γιος που στο μεταξύ είναι και υπάλληλος σε μεγάλη ξένη εταιρία πληροφορικής, είναι τακτικός πελάτης στο «Πλαίσιο». Η μαμά, καμαρώνει για τον επιστήμονα, και διαδίδει παντού ότι αυτός τους συντηρεί! Και ίσως να καμαρώνει και για το ότι αγόρασαν πριν από λίγες μέρες Χομ-Σίνεμα, έβαλαν και «Νόβα», έστησαν και δυο κλιματιστικά στα δωμάτια τους που δουλεύουν στο φουλ… Στο φουλ, μαζί με τον θερμοσίφωνα και την κουζίνα, τα έξοδα κατανάλωσης των οποίων πληρώνει ο Παναγιώτης…

Ο Παναγιώτης που τους έχει και στο σπίτι του …από το οποίο και θέλουν να τον διώξουν!

Αυτό όμως με τον λογαριασμό του νερού, αυτός ο εκβιασμός που του έκαναν, ξεχείλισε το ποτήρι του ανθρώπου! Τους ζήτησε να συμμετέχουν και εκείνοι από εδώ και μπρος στην πληρωμή των λογαριασμών.

Άλλωστε, ο άνθρωπος ξετινάζεται οικονομικά, αναγκαζόμενος να τρώει έξω κάθε μέρα, και να μετακινείται με ταξί.

Η απάντηση της «κυρίας», ήλθε πριν από λίγο: Με ένα σημείωμα της, που του έριξε κάτω από την πόρτα… Ένα σημείωμα απειλητικό, στο οποίο του γραφει ότι αν δεν συνεχίζει να πληρώνει ΑΥΤΟΣ ολόκληρους τους λογαριασμούς, θα πάει από εβδομάδα στους… «αρμοδίους» να τον καταγγείλει..

Η «Κυρία»!!!..

http://xairete.blogspot.com/

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Βγάζει τρελό τον πατέρα της, γιατί τη συμβουλεύει να κόψει τα ναρκωτικά!

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Μια φορά και έναν καιρό... (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

ΠΡΩΤΗ Δημοσίευση : 5 Νοεμβρίου 2007 (ΣΤΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ")

http://xairete.blogspot.com/2010/07/blog-post_8567.html

Τρίτη, 05 Ιανουαρίου 2010

Ανώνυμος είπε: «Για σου φίλε Παναγιώτη!»

Ανώνυμος είπε... "Θλίβομαι και δακρύζω"

http://xairete.blogspot.com/2010/01/blog-post_6138.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ: «SOS. Βοήθεια, χριστιανοί!»

Σήμερα είναι η γιορτή του… «μπαμπά Πότη», Σταυρούλα!

2010-06-20T02:36:00.000+03:00

Σήμερα είναι η γιορτή του πάτερα, λέει η Σταυρούλα!

Και με αφορμή τη φωτογραφία αυτή, θυμήθηκα το γιο μου (23 ετών τώρα) όταν ήταν πολύ μικρός, τότε που άρχιζε να μιλάει, και που με φώναζε… «μπαμπά Πότη»!

Δεν μπορούσε ακόμα να με πει Παναγιώτη!

Τότε, που ο ίδιος είχε άλλο επώνυμο (από το Μιχαλόπουλος), αφού όταν τον ρωτούσαν πώς τον λένε, αυτός απαντούσε… «Μόκοκος»!

Είναι ο σημερινός ρήτορας, και επιστήμονας της πληροφορικής Παύλος Μιχαλόπουλος!..

stavroula είπε...

Gia thn Kuriakh 20/6/10,
Giorth tou Patera!

Xronia Polla k Kala :)

19 Ιουνίου 2010 8:05 μ.μ.
http://xairete.blogspot.com/2010/06/stavroula_19.html